Adidas-მა ბელა ჰადიდი Adidas Originals-ის კამპანიიდან მოხსნა და მისი გადაღებისათვის ბოდიში მოიხადა. მიზეზად კი ანტისემიტიზმი დაასახელა. adidas-მა ხელახლა გამოუშვა ფეხსაცმელი, რომელიც პირველად 1972 წლის მიუნხენის ოლიმპიადის სპორტსმენებისთვის შექმნა, სადაც პალესტინელმა ტერორისტებმა 11 ისრაელელი სპორტსმენი მოკლეს. ბელა ჰადიდი წარმოშობით პალესტინელია.
ბელა ჰადიდი 1996 წლის 9 ოქტომბერს ლოს-ანჯელესში, მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესი სამშენებლო კომპანიის მფლობელის, პალესტინელი წარმოშობის მოჰამედ ჰადიდისა და ჰოლანდიელი მოდელის, იოლანდა ფოსტერის ოჯახში დაიბადა.
ისრაელ-პალესტინის ომის დაწყების დროს იგი საჯაროდ გამოეხმაურა მომხდარს:
"მაპატიეთ, რომ აქამდე ვდუმდი. ჯერ კიდევ ვერ მიპოვია სიტყვები იმ რთული და საზარელი 2 კვირის აღსაწერად, რომელმაც მთელი მსოფლიოს ყურადღება მიიქცია. ამ სიტუაციას არაერთი უდანაშაულო ადამიანის სიცოცხლე შეეწირა და მათი ოჯახების კეთილდღეობაზე ათწლეულების განმავლობაში ახდენდა გავლენას. ბევრი მაქვს მოსაყოლი, მაგრამ დღეს მოკლედ ვიტყვი სათქმელს.
ყოველდღიურად მუქარის შემცველი ასობით მესიჯი მომდის, მოკვლით მემუქრებიან, ჩემი ტელეფონის ნომერი საჯაროდაა გავრცელებული და ჩემი ოჯახი უსაფრთხოდ აღარ გრძნობს თავს, მაგრამ ვეღარ გავჩუმდები. შიში არაა არჩევანი. პალესტინელი ხალხი და ბავშვები, განსაკუთრებით ისინი, რომლებიც ღაზაში იმყოფებიან, ჩვენს სიჩუმეს არ იმსახურებენ. ჩვენ კი არა, ისინი არიან მამაცები. გული მეკუმშება ტკივილით, როცა ამ ყველაფერს ვუყურებ, ამას თაობების ტრავმაც ერთვის. ღაზაზე საჰაერო დარტყმების შედეგების ნახვის შემდეგ, თანავუგრძნობ ყველა დედას, რომელმაც შვილი დაკარგა და ყველა იმ ბავშვს, რომელსაც დახოცილი მშობლების, დების, ძმების, ბიძების და მეგობრების დაღუპვის გამო მარტოს უწევს გლოვა.
გლოვაში ვუერთდები ისრაელის ოჯახებსაც, რომლებიც 7 ოქტომბერს დატრიალებული ამბების მტკივნეული შედეგების გამო იტანჯებიან. ტერორისტების მიერ მშვიდობიან მოქალაქეებზე ნებისმიერ თავდასხმას ვგმობ, სადაც უნდა ხდებოდეს ეს. ქალების და ბავშვებისთვის ზიანის მიყენება და მათი დატერორება "თავისუფალი პალესტინის" მოძრაობას არ და ვერ მოუტანს რაიმე სარგებელს. მტკიცედ მჯერა, რომ არცერთი ბავშვი და ადამიანი არ უნდა მოაცილონ თავიანთ ოჯახს, იქნება ეს დროებით თუ განუსაზღვრელი ვადით. ეს ებრაელ და პალესტინელ ხალხზე თანაბრად ვრცელდება.
მნიშვნელოვანია, ხალხმა იცოდეს, რომ ძნელია იყო პალესტინელი იმ სამყაროში, რომელიც მშვიდობას შეუგუებელი ტერორისტის გარდა, არაფრად მიგიჩნევს, ძნელია. ეს საზიანო და სამარცხვინოა.
მამაჩემი ნაზარეთში 1948 წელს, ნაკბას წელს (750 000 პალესტინელის გადასახლების პერიოდი) დაიბადა. როცა ის 9 დღის იყო, დედამისი და ოჯახის სხვა წევრები პალესტინაში თავიანთი სახლებიდან გაყარეს და მას შემდეგ დევნილებად იქცნენ. ბებიასა და ბაბუასთვის კი უკან დაბრუნების უფლება აღარ მიუციათ. ჩემმა ოჯახმა თავის თავზე იწვნია პალესტინელი ხალხის 75-წლიანი შევიწროება, რაც საბოლოოდ არაერთი თემის განადგურების მიზეზი გახდა. ასევე სასტიკი მკვლელობები და ოჯახების იძულებით გაყვანა სახლებიდან. პალესტინის მიწაზე დასახლების პრაქტიკა დღესაც გრძელდება. ამასთან დაკავშირებული ტკივილი კი წარმოუდგენელია.
ადამიანურობის და თანაგრძნობისთვის ყველა ერთად უნდა დავდგეთ და ჩვენს ლიდერებსაც ამის გაკეთება მოვთხოვოთ. ყველა რელიგია მშვიდობიანია, მხოლოდ მთავრობებია კორუმპირებული. ღმერთმა ყველა თანასწორი შექმნა და ყველანი ერთნი ვართ. ყველა სისხლისღვრა და ადამიანი ერთნაირი პატივისცემით უნდა ვიგლოვოთ.
ღაზაში ახლა სასწრაფო ჰუმანიტარული დახმარებაა საჭირო, ოჯახებს წყალი და საკვები, საავადმყოფოებს დაჭრილი ადამიანების მოსავლელად და ადამიანების სიცოცხლის შესანარჩუნებლად, საწვავი სჭირდებათ.
ომებს თავისი კანონები აქვს და ის ნებისმიერ შემთხვევაში დაცული უნდა იყოს.
ჩვენს ლიდერებზე ზეწოლა უნდა განვაგრძოთ და სადაც უნდა ვიყოთ, არ დავივიწყოთ, რომ ღაზას ხალხს გადაუდებელი საჭიროებები აქვს. უნდა დავრწმუნდეთ, რომ პალესტინელი მშვიდობიანი ხალხი არ გახდება ამ ომის მივიწყებული მსხვერპლი.
ჰუმანურობის გვერდით ვდგავარ, რადგან ვიცი, რომ მშვიდობასა და უსაფრთხოებას ყველა ვიმსახურებთ", - წერდა ბელა ჰადიდი.