თედო ბექაური ახლახან თეატრიდან გამოუშვეს, სადაც მცირე როლებს ასრულებდა ხოლმე. ამ ყველაფრის შესახებ მან რადიო "ფორტუნასთან" ისაუბრა.
„მცხეთის თეატრში ვიყავი ცოტა ხანს, მაგრამ გამომიშვეს. რუსთაველის თეატრის პატარა სცენაზე ვითამაშე სპექტაკლი, ერთ-ერთმა რეჟისორმა დისერტაცია დაიცვა და სპექტაკლი დადგა. ეს რომ გაიგეს, მცხეთის დრამატული თეატრიდან გამომიშვეს, ეგონათ, რომ იქაც ხელფასზე ვიყავი. თეატრის ხელმძღვანელმა დამირეკა, იქ რომ მთავარ როლს თამაშობ, ჩვენთანაც უნდა ითამაშოო. მომეცით და ვითამაშებ-მეთქი, ვუპასუხე. ხვეწნას ნამდვილად ვერ დავუწყებდი როლებზე. მცხეთაში წასვლა-წამოსვლაზე მთელი ხელფასი გზაში მეხარჯებოდა.
დიდად აღარ ჩავძიებივარ, მცირე როლები ვითამაშე და იქ ყოფნა დიდად არაფერს მაძლევდა. მე უფრო მეტად კინოხელოვნება მიყვარს. ბავშვობიდან კინოში ვარ და სხვანაირად ვგრძნობ თავს კამერის წინ, ვიდრე სცენაზე. სამწუხაროდ, კინოსთან დაკავშირებით ძალიან რთულად არის საკითხი. ბევრი პროექტი გაჩერდა, რეჟისორებიც ვეღარ აკეთებენ ვერაფერს. არანაირი შემოთავაზება არ არის.
თითქმის ექვსი თვეა, გაჩერებული ვარ, დიდი სტრესია… სულ სახლში ვარ, საქმე რომ არ გაქვს, რთულია, მით უმეტეს, ხელოვანისთვის. როცა ასე გიყვარს შენი საქმე. მე სხვა ვერაფერს გავაკეთებ…
გარიყულივით ვარ…
ბაკურიანში მოგებულ ბინას ვაქირავებთ და ეს არის ჩვენი შემოსავალი. თბილისში ქირით ვართ", - განაცხადა თედო ბექაურმა. (წყარო)

თედო ბექაურმა 2009 წელს გიორგი ოვაშვილის ფილმში „გაღმა ნაპირი“ შესრულებული როლით თავი არა მხოლოდ საქართველოს, არამედ მთელ მსოფლიოს გააცნო. ფილმის პრემიერა ბერლინის საერთაშორისო კ/ფესტივალზე 2009 წლის 7 თებერვალს გაიმართა. 2009 წლის განმავლობაში ფილმი ნაჩვენები იყო ოცდაათამდე ქვეყანაში, ორმოცდაათამდე საერთაშორისო კინოფესტივალზე. თედო ბექაურმა შესრულებული როლისთვის არაერთი ჯილდო დაიმსახურა, მათ შორის, პალმ სპრინგის საერთაშორისო კ/ფესტივალი (აშშ) (2010) – ფიპრესის ჯილდო მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის, დაკას საერთაშორისო კ/ფესტივალი (ბანგლადეში, 2010) – ჯილდო მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის და სხვ.
"მსახიობობაზე არასოდეს მიოცნებია. ყველაფერი ბედნიერი შემთხვევითობის შედეგია. ერთ დღეს, თბილისში, თვალის კლინიკაში ჩამომიყვანა დედამ, სადაც სრულიად შემთხვევით შევხვდი გიორგი ოვაშვილს, რომელსაც შვილები ჰყავდა ექიმთან ვიზიტზე მოყვანილი. ამ შეხვედრამ ჩემი ცხოვრება ძირეულად შეცვალა. ვიზიტის მოლოდინში ბატონი გიორგის ქალ-ვაჟმა მიიპყრო ჩემი ყურადღება, ცელქობდნენ. ბიჭს ხელში რაღაც სათამაშო ეჭირა, თამაშობდა, უცებ გოგომ გამოსტაცა და თავში ჩაარტყა. ამაზე გულიანად გადავიხარხარე. თურმე სწორედ ამ სიცილით მივიქციე რეჟისორის ყურადღება. მოვიდა, გამომელაპარაკა. მერე დედაჩემს გაესაუბრა და გადაწყვიტეს, სინჯებზე მივეყვანე." - იხსენებდა თედო.