მან კიდევ ერთხელ შეავლო თვალი ცისფერკაბიან გოგონას. ახლოდან იგი უფრო ლამაზი ჩანდა. ვნებიანი ღია მწვანე თვალები, პატარა ცხვირი და სქელი, ბავშვივით გაბუტული ტუჩები ძალზე სექსუალურს ხდიდა მის უზადო სხეულს. იმანაც შემოხედა. მათი მზერა ერთმანეთს შეხვდა. ქალის გამოხედვამ ადგილზე გააშეშა გიგი. განსაკუთრებით მისმა თვალებმა, გამჭვირვალე, წყლიანმა თვალებმა, თითქოს ორი ზურმუხტი ანათებდა შავ, აპრეხილ წამწამებს შორის. მაღალი იყო, ჩამოქნილი ტანით, ნამდვილი საჯიშე ქალის ფიგურა ჰქონდა _ თეძოების მომრგვალებული მოხაზულობით, წვრილი წელით და ქათქათა მკერდით ნებისმიერ მამაკაცს დაახვევდა თავბრუს. ერთადერთი, უგემოვნო ჩაცმულობა და ძალზე მკვეთრი მაკიაჟი აფუჭებდა შთაბეჭდილებას.
მაგარი ქალია! მაგრამ რატომ უნდა დაინტერესდეს იგი მისით? აშკარაა, იგი იმ ქალთა რიცხვს ეკუთვნის, რომლებიც ფულიანი მამაკაცების ხარჯზე ცხოვრობენ, რომელთათვისაც სულერთია, რას წარმოადგენს კაცი, რომელიც არჩენს _ წესიერი ბიზნესმენია, ნარკოდილერი, ბანდიტი თუ თავზეხელაღებული ნაძირალა. ასეთებისთვის მხოლოდ გატენილი საფულეა მთავარი. გიგი მსგავს ქალებს, როგორც გაფუჭებულ საქონელს, ისე აღიქვამდა და არასდროს აქცევდა მათ ყურადღებას. თუმცა, გოგონას ერთმა ჟესტმა იგი სწორედ რომ გააოცა. როცა მათი მზერა ერთმანეთს შეხვდა, ცისფერკაბიანი გაწითლდა. თითქოს იგრძნო, როგორი შთაბეჭდილებაც დატოვა მამაკაცზე.
«ქუჩის ქალი ვგონივარ, ბოზი, გათახსირებული», _ გაიფიქრა ნიამ, _ «ან კი რა უნდა იფიქროს სხვა, როცა ამათ გვერდით მხედავს?» _ შუბლი შეიჭმუხნა აცახცახებულმა და მამაკაცს თვალი აარიდა. მაკას ბრალია, სხვა არჩევანი რომ არ დაუტოვა.
დევიძე და მისი თანმხლებნი გასასვლელისკენ გაემართნენ. გოდერძის კვლავინდებურად ჩაებღუჯა ქალი, ხელს არ უშვებდა. მოღუშული კახა სალაროს მიუახლოვდა და მოგებული თანხის მიღებას დაელოდა. მოლარემ ფული გადათვალა, კონვერტში ჩაუდო და მიაწოდა, მანაც მედიდურად ჩამოართვა და კმაყოფილმა პიჯაკის გულისჯიბისკენ გააქანა.
ნია სხვებთან ერთად მიაბიჯებდა ჰოლში, თან ზურგს უკან უცნობი მამაკაცის დაჟინებულ მზერას გრძნობდა. ამის გამო რამდენჯერმე აერია ფეხი და წაიბორძიკა. «ალბათ კაზინოს დაცვის უფროსია, ამიტომაც დაუთმო ასე მშვიდად კახამ», _ გაიფიქრა გოგონამ.
როცა ავტოსადგომზე გავიდნენ, ნიამ ნაბიჯი შეანელა. კარგა გვარიანად ციოდა, მას კი შილიფად ეცვა. შეაჟრჟოლა. გოდერძიმ უფრო მძლავრად მოხვია ხელი.
_ მე გაგათბობ, ჩიტუნია. _ უჩურჩულა და უშნოდ გაიღრიჯა.
ნიამ ხელები მკლავებზე შემოიჭდო და უკან მიიხედა. უცნობი შესასვლელთან იდგა და მისკენ იყურებოდა. ამასობაში გოდერძიმ თავისი შავი «მერსედესი» დაქოქა და წინა სალონის კარი გამოაღო, რათა ნია გვერდით მოესვა.
_ სად მივდივართ? _ უმწეოდ იკითხა გოგონამ.
_ სასტუმროში, _ მედიდურად უპასუხა მამაკაცმა, _ ნომერში გავაგრძელებთ საღამოს.
ნიამ რამდენიმე ნაბიჯით მსწრაფლ უკან დაიხია. არა, ოღონდ ეს არა! _ გული გამალებით უცემდა, უმწეოდ იყურებოდა აქეთ-იქით, თითქოს მშველელს ეძებდა.
გოდერძის მისი პანიკური შიშისთვის არც მიუქცევია ყურადღება, უხეშად წაავლო მაჯაზე ხელი და თავისკენ დაქაჩა. მერე დორბლიანი ტუჩები ყურთან მიუტანა და უჩურჩულა.
_ იქ საუნაა, ორთქლში ვინებივროთ. ზურგს გაგიხეხავ, ფისუნიავ! ერთი სული მაქვს, როდის ვნახავ შენს შიშველ სხეულს. მოდი, ჩაჯექი!
ნიას შიშისა და ზიზღისგან ცივმა ოფლმა დაასხა. ღმერთო, ეს რა ისტორიაში გაება?
8 8 8
გიგიმ ავტოსადგომის თანამშრომელს დამშვიდობების ნიშნად ხელი აუქნია და თავის «აუდიში» ჩაჯდა. უხაროდა, შინ რომ მიდიოდა. საღამომ უსიამოვნო შეგრძნება დაუტოვა. დევიძის კაზინოდან დათხოვნა დიდ სიძნელეს არ წარმოადგენდა, მაგრამ მაინც ნანობდა მომხდარს, თუმცა რატომ, ვერაფრით ხვდებოდა. არადა, დროზე რომ არ გაეჩერებინა თაღლითი, კაზინოს მთელ შემოსავალს შეისრუტავდა. სანამ მანქანას დაძრავდა, გიგიმ კიდევ ერთხელ გახედა შენობის ფასადს. რაც მართალია, მართალია, თვალის მომჭრელად გამოიყურება! ცუდი ის არის, რომ ქალაქგარეთაა, სხვა მხრივ არაფერს უჩივის. მთავარი ის არის, რომ არ დაუხურეს ბიზნესი, როგორც სხვებს. მისი «მირაჟი» ყოველთვის მომგებიანი სამორინე იყო თბილისში, ამიტომაც გადარჩა. კიდევ იმიტომ, რომ რამდენიმე ცნობილი მაღალჩინოსანი მფარველობდა. მართალია, შუა ქალაქში გაცილებით მეტი კლიენტი ჰყავდა კაზინოს, ცხოვრება მეტად დუღდა, მაგრამ არც ახლა ემდურის ბედს. ვისაც ხელისგულები «ექავება» და ჯიბეში ფულის დასტები უდევს, მისთვის ქალაქგარეთ სათამაშოდ გასვლა სიძნელეს არ წარმოადგენს. თაფლი იყოს და, ბუზი ბაღდადიდან მოფრინდება…
კაზინოს გარდა, გიგი ტურიზმითაც არის დაკავებული. ორი ტურისტული სააგენტო გახსნა და ორივე წარმატებით მუშაობს. ბევრი ფულიც იშოვა და საქმიანი პარტნიორებიც საკმარისად შეიძინა არამარტო საქართველოში, საზღვრებს გარეთაც. ამის გამო ხშირად უწევს ქალაქიდან გამგზავრება.
ახლა თავისი სასტუმროსკენ მიიჩქარის. იგი ევროსტანდარტების გათვალისწინებით არის აშენებული. საოცრად მყუდრო და, ამასთან, ფეშენებელურია _ ბარ-რესტორანი, ღია და დახურული აუზი, ბილიარდის სათამაშო ოთახი, ზამთრის და ზაფხულის ბაღი და ვინ მოთვლის, ყველაფერია იმისთვის, კლიენტმა თავი კომფორტულად იგრძნოს. გიგი ამწუთას იმაზე ფიქრობს, სად გახსნას კიდევ ერთი კაზინო, ან პოკერ-კლუბი, ან სლოტ-კლუბი, რომ თავისი ფინანსები სარგებლიანად დააბანდოს. იქნებ კიდევ ერთი სასტუმროს გახსნა ჯობია? უნდა მოიფიქროს, კარგად აწონ-დაწონოს ყველაფერი და ისე გადაწყვიტოს. მთავარია, არ გაჩერდეს. მას არ უყვარს მიღწეულით დაკმაყოფილება. მერე რა, რომ მისი შემოსავალი ლამის მილიონს ითვლის? ზედმეტი არ აწყენდა.
ჰმ, რა უცნაურია ცხოვრება. ვინ იფიქრებდა, გიგი ახვლედიანი ბიზნესმენი თუ გახდებოდა. ბავშვობაში ისტორიკოსობაზე ოცნებობდა, მოსწავლეობის და სტუდენტობის პერიოდში გამუდმებით დადიოდა ექსკურსიებსა და ლაშქრობებზე, საქართველოს ყველა კუთხე თითქმის ფეხით აქვს შემოვლილი. მერე კი აზრი შეიცვალა. მიხვდა, რომ ისტორიკოსობით თავს ვერ გაიტანდა, ამიტომ სწავლა საზღვარგარეთ გააგრძელა და ბოლოს ბიზნესმენობას მიჰყო ხელი. ჯერ მცირედით დაიწყო, მერე კი…
წარმატება რამდენიმე წელიწადში მოვიდა. თანდათან ისე აუღო ალღო საქმეს, რომ დღეს ბიზნესი ცხოვრების აზრად ექცა…
ისევე, როგორც ქალები… ცინიკურმა ღიმილმა გადაურბინა სახეზე.
ამასობაში გზატკეცილზე გადაუხვია და სიჩქარეს მოუმატა. ქალებთან პრობლემა არასდროს ჰქონია. არც ადრე, სანამ მდიდარი გახდებობა. მაშინ დარწმუნებული იყო ერთ რამეში _ მთავარი, რაც ქალებს მასში იზიდავდა, თვითონ გიგი იყო და არა ის, თუ რამდენ ფულს დახარჯავდა მათი გულისთვის. თუმცა, მას შემდეგ, რაც გამდიდრდა, ყველაფერი შეიცვალა. ერთგვარად განიხიბლა, როცა მიხვდა, რომ ამხელა სიმდიდრის პატრონს შეეძლო დაუფლებოდა ნებისმიერ ქალს, რომელსაც კი ხელს დაადებდა. ჯერ არ ახსოვს, ვინმეს უარი ეთქვას მისთვის, არც ხვეწნა დასჭირვებია რომელიმესთან და არც კუდში დევნა. პირველივე შეხვედრა საკმარისი იყო, რომ ქალი მისი იმ ღამესვე გამხდარიყო.
ერთ მშვენიერ დღესაც, ამ აღმოჩენამ თვალი აუხილა და მეცხრე ციდან მიწაზე დაეშვა. მიხვდა, რომ ქალებს მისი ფული უფრო სექსუალურად ეჩვენებოდათ, ვიდრე თავად იგი, ამიტომაც დროზე მოეგო გონს და რომანტიკაზე ფიქრს თავი დაანება. ახლა გიგი ქალებს ირიბად უყურებს. ცხვირსახოცებივით იცვლის მათ და როგორც კი ერთი მოჰბეზრდება, ეგრევე სხვაზე გადაერთვება. ნუთუ ყოველთვის ასე იქნება? ნუთუ აღარ უნდა დამთავრდეს უსასრულო ქალების რიგი, რომლებიც დიდხანს არ ჩერდებიან მის ცხოვრებაში? თუმცა, რა აქვს საწუწუნო? მამაკაცთა უმრავლესობას შურს კიდეც მისი. ყველა ხომ მისნაირი მომნუსხველი არ არის!
მიუხედავად ამისა, გიგი დარწმუნებულია, რომ მოვა დრო და გაჩერდება. უბრალოდ, არ იცის, ეს როდის მოხდება. სულის სიღრმეში ესმის, რომ სიმდიდრის მაცდუნებელი სამყარო, რომელშიც იგი ასე მიზანმიმართულად შეიჭრა, ვერასდროს მიანიჭებს ნორმალურ ადამიანს ჭეშმარიტ ბედნიერებას. ცხოვრების ასეთი წესით სიყვარულს ვერ იპოვის. მის ირგვლივ ძალიან ცოტა წყვილს თუ იცნობს ისეთს, რომელთა თანაცხოვრებამ წლები გასტანა.
გიგი არასდროს აძლევს არც ერთ ქალს იმის უფლებას, იმაზე მეტი ადგილი დაიკავოს მის ცხოვრებაში, რამდენიც მის საქმეს უკავია. თუმცა, შიგადაშიგ ყოველთვის პოულობს დროს, განიტვირთოს მათ გარემოცვაში.
მისი ბოლო გატაცება მოდელი იყო _ ლამაზი და ეშხიანი გოგონა. საწოლში შეუდარებელი გახლდათ, მაგრამ… ინტელექტის ნასახი არ გააჩნდა. მასთან სალაპარაკო თემას ვერ გამონახავდი. ერთადერთი, რაზეც თიკას გაუთავებლად შეეძლო ესაუბრა, გათხოვება იყო. როცა გიგი მიუხვდა, საითაც უმიზნებდა გოგონა, იმწუთასვე დაუსვა წერტილი ურთიერთობას. თიკო ლამის გადაჰყვა ამ ამბავს, მაგრამ გიგისთვის სულერთი იყო, რას განიცდიდა გრძელფეხება მოდელი. განშორების მერე იგი არასდროს ფიქრობდა მისგან წასულ ქალზე. ახლა ის ცისფერკაბიანი ჩარჩა გულში. რა კარგი ვინმე იყო. დასანანია, რომ ასეთ ცხოვრებას ეწევა. მასში რაღაც განსაკუთრებული და ამოუცნობი იგრძნობოდა. გიგი სიამოვნებით ამოხსნიდა მის იდუმალებას, ასეთი რომ არ ყოფილიყო. მამაკაცმა კბილები გააკრაჭუნა. რა ეშმაკი შეუჩნდა, რას აიკვიატა ის გოგო! ამწუთას იგი ალბათ დევიძეს და მის ძმაკაცს სტრიპტიზს უტარებს, ან კიდევ…
გზაჯვარედინზე გიგიმ სიჩქარეს მოუკლო. მიუხედავად იმისა, რომ გვიანი ღამე იყო, ტრასაზე მანქანები ბლომად მოძრაობდა. «მირაჟი» თვრამეტი კილომეტრითაა დაშორებული ქალაქიდან, ამიტომ კარგა გვარიანი მანძილის გამოვლა უწევს, სანამ სახლამდე მიაღწევს. თან ნაწვიმარია, ამიტომ უმჯობესია, ნელა იაროს.
ის იყო, ქალაქისკენ გადაუხვია, რომ გზის პირას რაღაცამ მიიპყრო მისი ყურადღება, უფრო სწორად, ვიღაცამ. მექანიკურად დააჭირა მუხრუჭის სატერფულს ფეხი, თან გაოცებისგან თვალები გაუფართოვდა. აი, სიურპრიზი!
განათებულ გაზონზე ფეხშიშველი ცისფერკაბიანი გოგონა იდგა. უცებ მანქანა წყლის გუბეში ჩახტა და ტალახიანი შხეფები ირგვლივ მიმოიფანტა.
გაისმა ცივი შეკივლების ხმა. ერთიანად გაწუწული ნია აღშფოთებული აკვესებდა ბრიალა თვალებს…
გაგრძელება იქნება