ნიას მაღალქუსლიანმა ფეხსაცმელმა ისე მოუჭირა, ლამის კანი გადაეყვლიფა. იძულებული გახდა, გაეხადა და ფეხშიშველს ევლო. თვალცრემლიანი ფრთხილად მიაბიჯებდა ნაწვიმარზე, რომ კენჭები ტერფში არ შესობოდა. ტირილისგან დახატული თვალები მთლად ჩაუშავდა, იაფფასიანი ტუში ზოლებად დაეფინა ღაწვებზე. კიდევ კარგი, გრძელი კაბა წინიდან ჩახსნილი იყო, ეს შედარებით უადვილებდა სიარულს. ფარებანთებული მანქანები შიგადაშიგ სვლას ანელებდნენ და გაკვირვებით აყოლებდნენ თვალს შუაღამით ტრასაზე ნაგიჟარივით მიმავალ ქალს, მაგრამ გაჩერება თავში აზრად არავის მოსვლია. «ყველას ქუჩის ქალი ვგონივარ, ამიტომაც არავინ მიჩერებს. ჩემი ცოდვა დაედოს მაკას, ამ დღეში რომ ჩამაგდო». თანდათან უფრო იპყრობდა სიბრაზე. არა, არც კახაზე იყო აღრენილი და არც მის ძმაკაცებზე. თავის თავზე მოსდიოდა ბრაზი. როგორი იდიოტი უნდა იყოს ადამიანი, მათთან ერთად საქეიფოდ წავიდეს! მოუნდომეს ორგიის გამართვა! ვინ ჰგონიათ მათ ნია! ან მაკა რას ფიქრობდა, როცა დახმარება სთხოვა? არ იცოდა, რა მოჰყვებოდა ამ წვეულებას? დარწმუნებულია, რომ ეს პირველი შემთხვევა არ არის. მაკას ხშირად მოუყოლია მისთვის სასტუმროში გატარებული ღამეების შესახებ. მართალია, ორგიები არასდროს უხსენებია, მაგრამ ფაქტი ფაქტია, გოდერძიმ პირდაპირ შესთავაზა, საუნაში ვინებივროთო. რა ძნელი მისახვედრია, რითაც დამთავრდებოდა საუნაში «დაორთქლება?» მართალია, დავალებულია დაქალისგან, მაგრამ არც იმდენად, რომ მისი გულისთვის ასეთი მსხვერპლი გაიღოს. ერთი წამით წარმოიდგინა კიდეც, რა შეიძლებოდა მოჰყოლოდა გოდერძის წინადადებას, მანქანაში რომ ჩამჯდარიყო. ამის გაფიქრებაზე ლამის გული აერია.
მამაკაცი არ აღფრთოვანებულა, როცა ქალმა კატეგორიული უარი განუცხადა სასტუმროში წასვლაზე, მაგრამ ვერც დააძალა, რადგან ნია ჯიუტად იდგა თავისაზე. მანაც ხელი ჩაიქნია და სულაც არ გასჭირვებია, მანქანაში სხვა ლამაზმანი ჩაესვა მის მაგივრად. როცა ყველანი გაემგზავრნენ, ნია მარტოდმარტო დარჩა ქუჩაში. ისღა დარჩენოდა, ფეხით წასულიყო. იფიქრა, გზად ვინმე გამიჩერებს და წამიყვანსო. ტაქსის გამოძახებას ვერ შეძლებდა, რადგან მობილური არ წამოუღია და რომც ჰქონოდა, ვერ დარეკავდა, რადგან ნომერი არ იცოდა. ყველა სიკეთესთან ერთად, ერთი თეთრიც არ ეგდო ჩანთაში _ საფულეც და მობილურიც სიჩქარეში სამზარეულოს მაგიდაზე დარჩა.
აი, კიდევ ჩაუქროლა ერთმა მანქანამ, მაგრამ, სხვებისგან განსხვავებით, სვლა არ შეუნელებია. ალბათ ამას ქალები საერთოდ არ აინტერესებს, _ სიმწრით ჩაიცინა ნიამ. ფეხსაცმელები მთელი ძალით ჰქონდა ჩაბღუჯული და მკერდზე მიხუტებული, თითქოს ეშინოდა, ვინმეს არ წაერთმია. უცებ კვლავ ჩაუქროლა მანქანამ, რომელიც მოულოდნელად გუბეში ჩახტა და თავით ფეხებამდე გაწუწა. ო-ო-ჰ! რას უზამს ახლა ამ თავხედს, ნეტავ იცოდეს! ამ ფრანგულ ქუსლებს რა სიამოვნებით უთავაზებს თავში! როგორ ატარებს მანქანას, წინ არ უნდა გაიხედოს? მანქანამ ცოტა გაიარა და მოწყვეტით გაჩერდა ტრასაზე. ნიაც შედგა.
ლაპლაპა «აუდიდან» მაღალი მამაკაცი გადმოვიდა. ძვირფასი ავტომობილები თბილისში უცხო არ იყო, მაგრამ ეს უკანასკნელი ძალიან მდიდრულად გამოიყურებოდა. აშკარად ეტყობოდა, რომ ერთ-ერთი ბოლო მოდელი იყო. ზვიგენს ჰგავდა. გოგონა უცნობის სახეს ვერ ხედავდა, მაგრამ მისთვის მნიშვნელობა არ ჰქონდა, როგორი იქნებოდა ავტომობილის პატრონი _ ახალგაზრდა, ბებერი, ლამაზი თუ მახინჯი…
რაც უფრო უახლოვდებოდა მამაკაცი, მით უფრო ერეოდა ბრაზი ნიას.
_ ძალიან ვწუხვარ… თქვენ გიყურებდით, ამიტომ ტბორი ვერ შევამჩნიე… _ მამაკაცს ხავერდოვანი ბარიტონი ჰქონდა, თანაც ძალიან ნაცნობი.
ნია დააკვირდა მოახლოებულს და კინაღამ გული წაუვიდა. ეს სწორედ ის კაცი იყო კაზინოდან, კახა და მისი მეგობრები რომ გამოაპანღურა. სწორედ ის სიმპათიური შავგვრემანი, მთელი საღამოს განმავლობაში თვალს რომ არ აშორებდა ნიას და მისმა აღნაგობამ ასე რომ აღაფრთოვანა. ჰო, ამანაც მეძავად ჩათვალა, იმიტომაც გაწუწა… მაგრამ რატომღა გააჩერა მანქანა? ასე ძალიან რატომ «შეწუხდა»? ახლა ამას მოუნდა ნიასთან საუნაში ნებივრობა, თუ როგორაა საქმე?
გოგონამ შუბლი შეიჭმუხნა და თავდასხმისთვის მოემზადა.
_ მართლა? მერედა, არ იცით, რომ ნაწვიმარზე ნელა უნდა იაროთ? მეც მეჩქარება, მაგრამ ამის გამო სხვებს არ ვუქმნი პრობლემებს!
_ მესმის, მაგრამ სიმართლე გითხრათ, თქვენი ბრალია, რაც მოხდა, _ გაიღიმა მამაკაცმა.
მისმა პასუხმა საბოლოოდ გამოიყვანა ნია წყობილებიდან.
_ როგორ არ გრცხვენიათ! ტალახიანი წყალი შემომასხით და კიდევ მე მაბრალებთ? ისედაც ჩემი გამჭირვებია, ფეხშიშველა მოვაბიჯებ ამხელა გზაზე!
_ რატომ მეჩხუბებით? რა ჩემი ბრალია, თუ თქვენ მოუხერხებელი ფეხსაცმელი გაცვიათ? ისე, მაინცდამაინც გემოვნებით შერჩეული არ არის, თქვენს ადგილას ასეთს არ შევიძენდი, _ ისევ გაიღიმა უცნობმა.
_ იმისთვის გააჩერეთ მანქანა, რომ დამცინოთ? _ ნია ცოფებს ყრიდა, _ როგორ მიბედავთ! თქვენი საქმე არ არის, რას ჩავიცვამ და რას ვიყიდი! თავხედობასაც აქვს საზღვარი.
_ კიდევ ერთხელ გიხდით ბოდიშს, _ დაზავების ნიშნად ხელები ასწია გიგიმ, _ თქვენი ბრალი იმიტომ არის, რომ ძალიან ლამაზი ხართ და გულგრილად ვვერ აგიარეთ გვერდი, ამიტომაც ვერ შევამჩნიე გუბე.
ამის გაგონებაზე გოგონას ენა დაება, ხმა ვერ ამოიღო.
_ დამემგზავრებით? სადაც მიბრძანებთ, იქ წაგიყვანთ.
მამაკაცის ხმაში ირონია იგრძნობოდა, რაც ყველაზე მეტად აღიზიანებდა ნიას. ნუთუ ამხელა კაცი იმას ვერ ხვდება, რომ ქალი საღამოს კაბაში, გზაზე ფეხშიშველა მიმავალი, საკუთარი სიამოვნებისთვის არ იქცევა ასე?
მიუხედავად ამისა, მას მხოლოდ ერთი პასუხი ჰქონდა მომზადებული.
_ არა, გმადლობთ, ყელამდე ვარ თქვენი პატივისცემით, _ ცივად თქვა და გზა გააგრძელა.
გიგის ერთი ნაბიჯის გადადგმა დასჭირდა, რომ მის გვერდით აღმოჩენილიყო.
_ დაფიქრდით, თბილისამდე საკმაოდ შორია, გაგიჭირდებათ ასეთ ყოფაში გზის ფეხით გაგრძელება, _ უთხრა და ქალს იდაყვზე წაავლო ხელი.
_ არ მომეკაროთ, თორემ ამ ქუსლს ჩაგარტყამთ თავში! _ კბილებში გამოსცრა ნიამ და ცალი ფეხსაცმელი მარჯვენა ხელში მოიმარჯვა.
გიგი დაემორჩილა გოგონას და ხელი შეუშვა.
_ ნუ ნერვიულობთ, არაფერს დაგიშავებთ. ამ შუაღამისას ვინმე არ დაგესხათ თავს, ათასი შარიანი დადის. არ გეშინიათ ასეთ უკაცრიელ ადგილას? ვინ გიშველით? უსაფრთხოდ მიგიყვანთ ადგილზე, _ მამაკაცი მშვიდად განაგრძობდა ლაპარაკს.
_ არ ხართ ვალდებული, _ ნიამ თავი მოაბრუნა, ოდნავ შეარბილა ტონი და თვალებში შეაცქერდა უცნობს.
ასე ახლოდან რომ შეხედა, ჟრჟოლამ აიტანა. ღმერთო, რა არაჩვეულებრივი ვინმეა! ნუთუ შეიძლება მამაკაცი ასეთი მომხიბვლელი იყოს? არა, მომხიბვლელი ის სიტყვა არ არის… მომნუსხველი..! ასეთი შთაბეჭდილება მასზე არასდროს არც ერთ კაცს არ მოუხდენია!
გიგის მგრძნობიარე ტუჩები ღიმილმა შეარხია. რასაც არ უნდა ფიქრობდეს ამ გოგოზე, შუა გზაზე მაინც ვერ დატოვებს, ძალიან საყვარელი ვინმე ჩანს, ამასთან _ უმწეო.
_ სწორედაც რომ ვალდებული ვარ, _ დაიქოქა გიგი, _ აბა, წარმოიდგინეთ, რა დღეში აღმოჩნდება კაზინოს რეპუტაცია, ხვალ დილით ყველა გაზეთი და ტელევიზია რომ ალაპარაკდეს ქალზე, რომელიც კაზინოს შორიახლოს იპოვეს გაუპატიურებული და მოკლული. მაშინვე მოგვადგებიან და დაკითხვას მოგვიწყობენ. მსგავსი უსიამოვნებები არ გვჭირდება! _ ეშმაკურად იღიმოდა მამაკაცი.
_ საიდან იცით, რომ კაზინოში ვიყავი? _ ჩამჭრელი კითხვა დასვა.
უცნობმა მსუბუქად აიჩეჩა ფართო მხრები.
_ აბა, საიდან უნდა მოდიოდეთ? აქ ახლომახლო მეტი არ არის ისეთი ადგილი, სადაც ადამიანი გართობას შეძლებს, თანაც თქვენნაირი მანდილოსანი, _ ოდნავ ხმა ჩაეხრინწა მამაკაცს, _ გარდა ამისა, გიცანით, სამორინეში შეგამჩნიეთ. რატომ არ გაყევით იმ ტიპებს? ერთად არ ატარებდით დროს? არ მითხრათ, მანქანაში ადგილი არ ჰქონდათო, თუ აღარ მოისურვეს თქვენთან ყოფნა?
ნია შეცბა, როცა მამაკაცის სიტყვების შინაარსს ჩაწვდა, მაგრამ იხტიბარი არ გაიტეხა და თამამად წარმოთქვა.
_ ეს მე არ მოვისურვე მათთან ყოფნა!
გიგიმ წარბები ირონიულად აზიდა და საჩვენებელი თითი ფრთხილად ჩამოაყოლა ნიას შიშველ მხარს. გოგონას წამით სიამოვნების ტალღამ დაუარა, მაგრამ თავდაცვის ინსტინქტმა მსწრაფლ გამოაფხიზლა.
_ გაწიეთ ხელები! _ მთელი ხმით იყვირა, რამდენიმე ნაბიჯით უკან დაიხია და მრისხანე მზერა ესროლა უდიერ უცნობს. ამასთან, ცალი ფეხსაცმელი უფრო მოხერხებულად დაიჭირა ხელში, რომ საჭირო მომენტში «წარმატებით» გამოეყენებინა.
_ მომისმინეთ, ბატონო კაზინოს დაცვავ, თუ ვინც ხართ! თავი დამანებეთ! ძალიან დავიღალე და ტვინს ნუ მიბურღავთ. ისედაც გრძელი გზა მაქვს გასავლელი, შემეშვით და თქვენს მანქანას მიხედეთ, ვინმემ არ აგწაპნოთ! _ ცივად თქვა და ის იყო, ნაბიჯი გადადგა, რომ კაბის კიდეს დაადგა ფეხი და მიწაზე პირქვე გაიშოტა.
ტკივილმა სახე დაუმანჭა, რადგან მუხლი ქვას დაარტყა და სისხლი წამოუვიდა. მამაკაცმა ხელი მკლავზე წაავლო და წამოაყენა.
_ შეხედეთ, რა დამართეთ საკუთარ თავს! სისხლი მოგდით, კაბაც დაგესვარათ. რატომ იტანჯავთ თავს? თუ ოდნავ მაინც საღად აზროვნებთ, მიიღეთ ჩემი წინადადება და დამრთეთ ნება, წაგიყვანოთ, _ გაბრაზდა გიგი, _ დამიჯერეთ, უვნებლად მიგიყვანთ სახლამდე. ნუ გეშინიათ, მგელი არ ვარ, არ შეგჭამთ. მე თუ არა, სხვა მაინც გაგიჩერებთ მანქანას და ვინ აღმოჩნდება შემდეგი, არავინ იცის. მე ნანახი მაინც გყავართ და ის მაინც იცით, სად ვმუშაობ. ამიტომ, თუ ცუდად მოვიქცევი, ადვილად მომაგნებთ პოლიციასთან ერთად, _ მამაკაცს მომნუსხველი ღიმილი აუთამაშდა სახეზე, _ თანაც… ყველას კი არ აქვს ჩემნაირი მანქანა, წინ დიდი სიამოვნება გელით.
ნიამ ირიბად გახედა ტრასაზე მდგარ «აუდის».
_ აჰა. ესე იგი, თქვენ ბოსისგან მანქანა ითხოვეთ და გინდათ, მე მომემსახუროთ, არა? კარგი, თანახმა ვარ!
«მგონი, მართალია ეს კაცი. ასეთი პრესტიჟული კაზინოს თანამშრომელი არ იკადრებს ჩემნაირი საწყალი გოგონას გაუპატიურებას და მოკვლას. რატომ უნდა გარისკოს ასე, როცა კარგი სამსახური აქვს და სოლიდურ ხელფასს უხდიან? ამისთანა «კრასავჩიკს» ქალების მეტი რა ეყოლება? ვინ ეტყვის უარს», _ გაიფიქრა ნიამ და ამაყად თავაწეული გაეშურა მანქანისკენ, წინა სალონის კარი გამოაღო და ტყავის რბილ სავარძელზე თამამად მოკალათდა.
_ მეტრო «მარჯანიშვილთან» ჩამომსვით! _ მედიდურად განაცხადა და ხელები მკერდზე გადაიჯვარედინა.
გაგრძელება იქნება