მის ხმაში დაურწმუნებლობა იგრძნობოდა. გიგის სახე შეეცვალა, გაოცებულმა თვალები მოჭუტა და გამჭოლი მზერა ესროლა გოგონას. სუსტი სქესისგან წინააღმდეგობას არ იყო მიჩვეული. რიტუალური ფლირტის დროსაც კი ცუდად გამოსდიოდათ ქალებს უარის თქმა, რადგან მის მომნუსხველ ღიმილს ვერავინ უმკლავდებოდა… ლამაზმანები პირველსავე შეთავაზებაზე ნებდებოდნენ. არც ეს გოგონა იქნება გამონაკლისი. მას არა აქვს უარის თქმის მიზეზი. მის ზურმუხტისფერ თვალებში ნათლად იკითხება, რომ იგი უკვე დაინტერესებულია გიგითი. ეს ქალური რეაქცია მისთვის ძალიან ნაცნობია, თუმცა რატომღაც ჰგონია, რომ მისმა ეკონომიურმა მდგომარეობამ მაინცდამაინც ვერ აღაფრთოვანა გოგონა. ამასთან, ვერც იმას გაექცევა, რომ თავადაც განსხვავებულ რამეს განიცდის მის მიმართ. ეს არ არის ჩვეულებრივი სექსუალური აღტყინება, მორიგი ლამაზმანის დანახვისას რომ წამოუვლის ხოლმე. ამიტომაც სურს, უფრო ახლოს გაიცნოს.
გიგიმ კარგად უწყოდა, რომ მამაკაცების უმრავლესობას დიდი დრო არ ეკარგებოდა ქალის ლოგინში შესატყუებლად. იგივე შეიძლება ითქვას ქალების უმრავლესობაზეც. ზოგიერთისთვის რამდენიმე ჭიქა სასმელიც საკმარისია, მორჩილად დაჰყვეს მამაკაცის ნებას. მაგრამ გიგი თავად არ აჩქარებდა ხოლმე ამ პროცესს. მას მოსწონდა, როცა ქალში ნელ-ნელა აღვივებდა მისადმი ლტოლვას. სწორედ ცდუნების პროცესი ანიჭებდა სიამოვნებას. კარგად უწყოდა, რითაც დამთავრდებოდა შეხვედრა, მაგრამ დაახლოების შენელებული პროცესი უფრო მეტ სიამოვნებას გვრიდა, ვიდრე ხუთ წუთში დანებებული მანდილოსანი.
ეს ლამაზმანი კი ნამდვილი მაცდუნებელი არსება იყო. ასეთი კარგი «ნაჭერი» ჯერ არ შეხვედრია! კიდევ კარგი, დროზე მიუსწრო და ისიც არ აღმოჩნდა «გაფუჭებული საქონლის» სიაში. ოღონდ ეს საშინელი კაბა უნდა გადააგდებინოს!.. და ეს ფეხსაცმელიც, რომელიც დისკომფორტს უქმნის. და რაც უფრო ჩქარა იზამს ამას, მით უკეთესი…
მანქანა მარჯანიშვილის მოედანზე გავიდა. ხომ არ ჯობია, თავისთან წასვლა შესთავაზოს? საინტერესოა, თუ დათანხმდება ნია მის წინადადებას? ეჭვიც არ ეპარება გიგის, რომ ადვილად დაიყოლიებს. ოცდათოთხმეტი წლის ასაკში საკმაო გამოცდილება დაუგროვდა იმის გასაგებად, რომ ზუსტად განსაზღვროს, რა დროს ებმება ქალი მისი სურვილის მახეში.
ახლა სწორედ რომ ეს მომენტია. ნიას შეცბუნებულ მზერაში კარგად იკითხება, რომ მის მიმართ სიმპათია გაუჩნდა. მის თვალებში გაჩენილი ნაპერწკლების მხოლოდ ოდნავი გაღვივებაა საჭირო, რომ ალი ავარდეს. მაგრამ ღირს კი ხანძრის ამაღამ გაჩენა? იქნებ უფრო შესაფერის მომენტამდე დაიცადოს?
ორივე ვარიანტს თავისი უპირატესობა ჰქონდა. რომელი აერჩია?
_ დიდი მადლობა, თუ შეიძლება, აქ გამიჩერეთ! _ ვნებათაღელვის სამყაროდან გოგონას ხმამ გამოარკვია.
უნებურად გაეღიმა. გურული გოგონები ხშირ შემთხვევაში ასეთები არიან. სიამოვნებთ, როცა უკარებას იარლიყს მიიწებებენ ხოლმე… მაგრამ თუ მამაკაცი მოსწონთ, საკმარისია ოდნავ შეახო ხელი, რომ მათი მედიდურობა და დისტანციურობა მაშინვე უკვალოდ ქრება. სინამდვილეში სწორედ ამას ელიან ძლიერი სქესისგან. ხოლო თუ ამ პატარა მზეთუნახავს სურდა, გამონაკლისი ყოფილიყო, არ უნდა ეგრძნობინებინა გიგისთვის, რომ მოხიბლულია მისით. არადა, თავადაც რომ იმავეს განიცდის? მისმა მწვანე თვალების ელვარებამ ლამის დაშანთა ამ საღამოს, კაზინოში. იგი კარგად ხვდება, რომ დაშანთვის ეს ტალღა ორმხრივია და, საბედნიეროდ, ამწუთას არ არსებობს არც ერთი მიზეზი, რომელსაც შეუძლია ხელი შეუშალოს მათ, ერთმანეთისთვის სიამოვნების მინიჭებაში. ეს ფაქტია, როგორი თავდაჭერილი ტონითაც უნდა ისაუბროს პატარამ.
გიგიმ სატერფულს ფეხი დააჭირა, მანქანა გააჩერა და სახით ნიასკენ შებრუნდა. ჯანდაბას! ის მართლაც რომ განსაკუთრებულია! რომანტიკული უწესრიგობა, პირველ რიგში, მის თმას დატყობოდა, სასიამოვნოდ რომ უბზინავდა ღამის შუქზე. თვალები? მიუხედავად იმისა, რომ ტუშს ვერაგულად მოესწრო მათი დადღაბნა, ქალის გუგების ზურმუხტისფერ ბრჭყვიალებას მაინც ვერაფერს უხერხებდა.
მათი მზერა ერთმანეთს შეხვდა. გოგონამ ვერ გაუძლო მამაკაცის გამოხედვას და ჟრჟოლაატანილმა წამწამები დახარა. გიგიმ ისევ გაიღიმა.
_ დარწმუნებული ხარ, რომ წასვლა გინდა? _ ორაზროვნად ჰკითხა გოგონას.
8 8 8
ნია დაიძაბა. რაღაც ხდებოდა მათ შორის და ეს განსაკუთრებით მაშინ გახდა შესამჩნევი, როცა მამაკაცმა იგი კაზინოში მიიპატიჟა. ბარიერი, რომელიც ერთმანეთისგან აშორებდათ, თანდათან გაქრა, ალბათ გიგიმ დაიჯერა, რომ ნია მთლად ქუჩის ქალი არ იყო… თუმცა ამწუთას მის თვალებში მხოლოდ გახელებული ვნება შეინიშნებოდა. ნია საუკუნეა, პაემანზე არ ყოფილა, მაგრამ მამაკაცის მზერაში სურვილის ამოკითხვა არ გაძნელებია. მერე როგორი მამაკაცის! ღაწვებშეფაკლულს ოფლმა დაასხა. არა, ეს არ უნდა მოხდეს! მას რომანების დრო არა აქვს. ისედაც არ აკლდა პრობლემები, ახლა კი ეს «კრასავჩიკი» გამოუხტა. არადა, მის ყოველ შემოხედვაზე თავგზა ებნევა. არა, არა, ის თავმოყვარე გოგოა, ნებისყოფაც აქვს, ამიტომ იოლად ვერავინ დაითანხმებს, არაფერში სჭირდება თავის ზედმეტად ატკივება.
ჯანდაბას! რომ ვერაფერს ახერხებს? სადღაც რომ გაქრა მისი თავმოყვარეობა და ლამისაა, მკლავებში ჩაუვარდეს ახვლედიანს? გული უფრო თავნება აღმოჩნდა, ვიდრე ეგონა. ვეღარ იმორჩილებს, გვერდით მჯდომი მამაკაცისკენ ისე თავხედურად იწევს, ნიას არც ეკითხება. თანაც როდის! ყველაზე არახელსაყრელ მომენტში. კაზინოში მაინც არ ენახა! ხომ იცის, რომ ასეთ მამაკაცს ვერაფრით დაარწმუნებს თავის სიმართლეში. მოდი და აუხსენი ახლა, რომ იძულების წესით მოხვდა კახა დევიძის მეგობართა წრეში. არ არის სასაცილო?
მორჩა! გადაწყვეტილება მიღებულია. მის ცხოვრებაში სასიყვარულო თავგადასავლების ადგილი არ დარჩა, თუნდაც ისეთ თავბრუდამხვევ მამაკაცთან, როგორიც გიგი ახვლედიანია. ერთადერთი, რაზეც უნდა იფიქროს, ვალების გასტუმრებაა. არავითარი რომანი!
თან როგორ უყურებს? ვნებით სავსე თვალებით. დარწმუნებულია იმაში, რომ ნიას წასვლა არ უნდა. იქნებ ასეა? იქნებ მართლა დარჩენა სურს? რა მოხდება, მანქანიდან რომ არ გადავიდეს? მშვენივრად იცის, რაც შეიძლება ამას მოჰყვეს! მისი მოგზაურობის შემდეგი გაჩერება აუცილებლად გიგის საწოლი აღმოჩნდება…
არა, ეს შეუძლებელია! მერე რა, რომ იგი მსოფლიოში ერთ-ერთი საუკეთესო და ქალებისთვის სასურველი მამაკაცის გვერდით ზის, მერე რა, რომ მისი გული უკითხავად მიიწევს მაცდუნებელი ბიზნესმენისკენ, მაინც უარის თქმა მოუწევს.
მამაკაცის სხეულის სურნელს, რომელსაც ძვირად ღირებული სუნამოს ნაზი არომატიც ერთვოდა, მძაფრად გრძნობდა ნია, რაც კიდევ უფრო აღაგზნებდა.
დრო თითქოს გაჩერდა. გოგონა დაძაბული მიყრდნობოდა საზურგეს და თითებს ნერვულად ატკაცუნებდა. გიგი მისკენ ოდნავ შეტრიალდა, ის პასუხს ელოდა.
_ არ შემიძლია, _ დაიჩურჩულა გოგონამ, _ არ შემიძლია.
_ რა არ შეგიძლია? _ ღიმილი ვერ შეიკავა ახვლედიანმა.
შეკითხვამ მთლად დააბნია ნია.
_ მე… მე… უნდა წავიდე, _ ხმა აუთრთოლდა.
_ გა-სა-გე-ბიააა… რომ შეეცადო? _ შემპარავად იკითხა და გრძელი თითები ნაზად შეასრიალა ქალის თმაში, _ შეეცადე, _ ძლივს გასაგონად გაისმა მისი ნათქვამი.
წამიც და… ნიამ დაინახა, როგორ მოუახლოვდა მამაკაცის ტუჩები მისას…
კოცნა თავბრუდამხვევი აღმოჩნდა. გოგონამ თვალები დახუჭა და შეეცადა, არ ეფიქრა იმაზე, რაც ამწუთას მის თავს ხდებოდა. მთელი არსებით მიილტვოდა ახვლედიანისკენ. გიგის ბაგეები ცხელი იყო და ვნებიანი, რბილი და, ამავე დროს, მომთხოვნი… ნიას სხეული მოუდუნდა. სამყარომ მის ირგვლივ არსებობა შეწყვიტა. არავინ იცის, სანამ გაგრძელდებოდა თავგზაამბნევი სიამოვნება, გიგის მისთვის ხელი რომ არ შეეშვა.
_ ეს წარმატებული ცდა იყო, შენი მხრიდან, პატარავ, _ ალერსიანად წარმოთქვა მამაკაცმა, თან ხელებს მაცდურად დაასრიალებდა ქალის შიშველ ყელზე, _ მაგრამ… _ და კვლავ ჩურჩულით გააგრძელა, _ სრულყოფილებას საზღვარი არ აქვს. შემდეგ ჯერზე შეიძლება უფრო სასიამოვნოდ გამოგივიდეს. ხვალ შევხვდეთ, უფრო რომანტიკულ გარემოში.
ნია თითქოს გამოფხიზლდა, შემკრთალმა თავი უკან გადასწია.
_ არა!
გიგი წამით გაშეშდა. ნუთუ! დაიჯეროს, რომ გოგონას დაწყებულის გაგრძელება არ უნდა? უარი საკმაოდ გულწრფელი ჩანდა, ზედმეტად გულწრფელიც… მაგრამ ახლახან კოცნაზე რომ კოცნით უპასუხა? ასე მორჩილად რომ დაჰყვა მის ნებას? რა მოხდა? რა შეიცვალა? _ გაოგნებული უარის მიზეზს ვერ ხსნიდა.
ნია კარს ისე აეკრა, თითქოს ვინმე მის ძალით დამორჩილებას ცდილობდა.
_ დიდი მადლობა, რომ აქამდე მომიყვანეთ, მაგრამ უნდა წავიდე! _ ხმაჩახრინწულმა ძლივს ამოთქვა, აკანკალებული ხელებით ჩაიცვა გულზე მიხუტებული ფეხსაცმელი და ერთიანად გაფითრებული სახელურს დაეჯაჯგურა.
გიგი მაჯაში წვდა. გოგონა ხაფანგში გაბმულივით მოიკუნტა.
_ არ მინდა წახვიდე, _ თბილად უთხრა მამაკაცმა.
ის არ ტყუოდა. გიგის მართლა არ უნდოდა, ეს ქალი მანქანიდან გადასულიყო და დაკარგულიყო მისი ცხოვრებიდან. უნდა მოეფიქრებინა, როგორ შეეჩერებინა იგი. მოეფიქრებინა ნებისმიერი რამ, ოღონდ კი დარჩენილიყო.
ნიას უკვე აძაგძაგებდა. იმდენად ხმადაბლა, მაგრამ დარწმუნებით ლაპარაკობდა მამაკაცი, რომ გოგონას სუნთქვა შეეკრა. გაუჭირდა თავის ხელში აყვანა.
_ თუკი მგზავრობის გასამრჯელოს ნატურით მოითხოვდით, თავიდანვე უნდა გაგეფრთხილებინეთ! მაშინ მომეცემოდა შესაძლებლობა, უარი მეთქვა თქვენს მომსახურებაზე, _ წამოიძახა გოგონამ და მაშინვე მიხვდა, რომ მტკივნეულ ადგილს შეეხო… მაგრამ ამწუთას ეს მისთვის სულერთი იყო, ერთადერთი, რაც უნდოდა, დროზე გაცლოდა აქაურობას.
_ მართლა ქუჩის ქალივით ნუ იქცევი, შეწყვიტე, რა! ძლივს დავიჯერე, რომ ასეთი არ ხარ! რა მოგივიდა? _ მკაცრად შენიშნა მამაკაცმა.
მისმა სიმკაცრემ უარესად დააფრთხო გოგონა. ახლა მანქანიდან რომ არ გადავიდეს და წავიდეს, აუცილებლად საშინელებას ჩაიდენს, გამოუსწორებელ შეცდომას დაუშვებს და ეს საღამო მთელი ცხოვრება სანანებელი გაუხდება.
_ ეს მხოლოდ გამოსამშვიდობებელი კოცნა იყო და მეტი არაფერი. ნახვამდის, ბატონო გიგი. ვიმედოვნებ, კახასნაირები არასდროს ესტუმრებიან თქვენს კაზინოს, ისევე, როგორც მე.
ნიას ტონი დამაჯერებლად ჟღერდა, ოდნავ ცინიკურადაც კი. მამაკაცი უფრო ძლიერად ჩააფრინდა მაჯაში.
_ რატომ?
_ რა რატომ? _ გოგონამ კითხვით სავსე მზერა მიაპყრო.
_ რატომ არასდროს ესტუმრები ჩემს კაზინოს? _ ჩამქრალი ხმით იკითხა გიგიმ, თან ცოცხალი თავით ხელს არ უშვებდა.
გოგონას ესმოდა, რომ აუცილებლად უნდა გაეთავისუფლებინა ხელი მისი ღონიერი თითებისგან, მაგრამ ძალა აღარ შესწევდა, იმდენად სასიამოვნო იყო მისი შეხება.
_ რატომ? გასაკვირი არაფერია. ჩემთვის უცხოა ასეთი ადგილები. ფული არ მაქვს, რომ აზარტული თამაშებით გავერთო. ხოლო სხვის ხარჯზე ცხოვრებას ჩვეული არ ვარ.
გაგრძელება იქნება