აივნის კიდეში მდებარე მაგიდა შეარჩიეს. აქედან ლამაზად მოჩანდა ლამპიონებით განათებული მტკვარი და ეკლესია, რომელიც მდინარეს გადაჰყურებდა. ის იყო, გიგიმ მენიუ გადაათვალიერა და ოფიციანტს ხელით ანიშნა, შეკვეთა მიიღეო, რომ… წამით სახე გაუქვავდა. ნიამ მის მზერას თვალი გააყოლა და გაფითრდა… რამდენიმე მეტრში, აივნის მეორე ბოლოში, მდიდრულად გაწყობილ სუფრასთან, კახა დევიძე იჯდა მაკასთან და თავის მეგობრებთან ერთად.
_ გისმენთ, _ ბლოკნოტმომარჯვებული ოფიციანტი მათ მაგიდას მოუახლოვდა.
_ იცით? ჩვენ გადავიფიქრეთ, სხვაგან ვამჯობინეთ წასვლა, _ თავაზიანად განუცხადა გიგიმ ბაფთიან მამაკაცს და ნიას ხელი გაუწოდა, ჩვენი წასვლის დროაო.
_ ნიაკო! ვერ ვიჯერებ, ნუთუ ეს შენ ხარ? _ ქალის წკრიალა ხმამ ზედ ყურთან გაუწუილა გიგის, _ ძლივს გიცანი!
მაკამ ნია გადაკოცნა და ცნობისმოყვარე მზერა გიგიზე გადაიტანა.
_ ეს არის ჩვენი ლეგენდარული ახვლედიანი? არ მიკვირს, უარი რომ არ თქვი მასზე! შეიძლება ითქვას, შენ ჯეკპოტი მოიგე, საყვარელო! ჭკვიანი მყავხარ! _ კეკლუცად შენიშნა მაკამ და ხარბად გაუღიმა მამაკაცს.
_ გამარჯობა! მე მაკა ვარ, ნიას მეგობარი.
_ გიგი, _ ჩაილაპარაკა მამაკაცმა, წამოდგა და ქალს ხელი გაუწოდა.
ნიას ერჩივნა, მიწა გასკდომოდა და შიგ ჩავარდნილიყო. ალმურმა აჰკრა სახეზე.
_ ძალიან მიხარია, ნია რომ თქვენ გვერდითაა. ვერ წარმოიდგენთ, რამდენს ვეჩიჩინებოდი, რომ ასეთი ნაბიჯი გადაედგა, მაგრამ ვერ დავითანხმე. ნამდვილი იდიოტივით იქცეოდა. კიდევ კარგი, ჭკუაზე მოვიდა. მიხარია, მართლაც მიხარია. თქვენნაირი მამაკაცი ყველა პრობლემის გადაწყვეტას ნიშნავს!
_ განა ნიას პრობლემები აქვს? _ ნაძალადევად გაიღიმა გიგიმ და მაკას ანიშნა, დაბრძანდითო.
მაკა ისე იყო აღტყინებული, ნიას შეშინებულ თვალებს ვერც ამჩნევდა. არადა, გოგონა მზერით ემუდარებოდა მეგობარს, გაჩუმებულიყო. გაფითრებული ერთიანად ცახცახებდა. ყოველივე ამას ისიც დაემატა, რომ გოგონამ მათკენ მომავალი კახა დევიძე დაინახა. როგორც ჩანს, ბედისწერამ მისი საბოლოოდ დასჯა გადაწყვიტა. თავი დახარა, იქნებ დევიძემ ვერ მიცნოსო… იმ საღამოს მერე ხომ ძალიან გამოიცვალა ნია, სულ სხვანაირი გახდა.
_ ბატონო გიგი! _ რუსული აქცენტით დაიროხროხა კახამ, _ რა შეხვედრაა!
ახვლედიანმა მოსულს მხოლოდ თავი დაუქნია. ერთხანს ორივენი თვალებით ზომავდნენ ერთმანეთს, თითქოს ორთაბრძოლისთვის ემზადებიანო. ნიას ნერვები სიმებივით დაეჭიმა.
_ ახლა მაინც არ ხარ საკუთარ კაზინოში, ძმობილო, _ ირონია გაისმა დევიძის ხმაში.
მაკა მხარზე ჩამოეკიდა თავის საყვარელს და აღტაცებული მზერით მიაჩერდა ახვლედიანს.
_ არა, მაგრამ მე ამ რესტორნის მფლობელსაც კარგად ვიცნობ, _ ყინულივით ცივი ხმით უპასუხა გიგიმ და ორაზროვანი ღიმილი აუთამაშდა ტუჩებზე.
კახამ ისეთი სახე მიიღო, თითქოს სწორედ ასეთ პასუხს ელოდაო, მერე კი ნიასკენ შეტრიალდა და დამცინავად დააშტერდა.
_ უმაღლესი კლასის «ნაშაა», ვერაფერს იტყვი, _ თავი დააკანტურა დევიძემ და ნიშნის მოგებით გიგისკენ მოატრიალა თავი.
ნია წამით ვერც მიხვდა, რა მოხდა და როცა გაიაზრა, დაინახა, რომ დევიძე იატაკზე ეგდო. ახვლედიანის მუშტი მამაკაცს პირდაპირ ცხვირში მოხვდა და ნოკაუტში ჩააგდო.
მთელ დარბაზში სამარისებური სიჩუმე ჩამოვარდა… ათობით წყვილი თვალი მათ მისჩერებოდა. ცოტა ხანიც და… რესტორნის მომსახურე პერსონალი, დიდიან-პატარიანად მათი მაგიდის გასწვრით ჩამწკრივდა.
_ მშვენიერი დარტყმაა, _ თქვა ერთმა და იატაკზე გაშოტილ დევიძეს დახედა.
_ იქნებ გაიტანოთ ეს კაცი აქედან, _ ისე თქვა გიგიმ, არავისთვის შეუხედავს.
_ მგონი, სასწრაფო დახმარების გამოძახება მოგვიწევს, _ წამოიძახა ერთმა ახმახმა და სხვებს გადახედა.
_ თუ შეიძლება, ახალგაზრდა ლედი ჩემს მანქანამდე მიაცილეთ, _ გიგიმ იქვე მდგარ პატარა ბიჭს გასაღები მიაჩეჩა, მისი ხმა მბრძანებლურად ჟღერდა.
ბიჭმა მორჩილად დაუქნია თავი და ნიასთან ერთად გასასვლელისკენ გაემართა.
ამასობაში დევიძეც გაიტანეს. მაგიდასთან მხოლოდ მაკა და გიგი დარჩნენ ერთმანეთის პირისპირ.
_ თქვენ კი, ქალბატონო, _ მშვიდი ხმით დაიწყო მამაკაცმა, _ ერთ კარგ რჩევას მოგცემთ. შეეშვით ამ არაკაცს და სადმე ზღვისპირა ქალაქში გადაბარგდით დასასვენებლად. იქ აუცილებლად გამოჩნდება ისეთი ვინმე, ვინც თქვენი გულის მონადირებას შეძლებს… _ მერე საფულე ამოიღო, გახსნა და ორმოცდაათლარიანი კუპიური იქვე მდგარ ახალგაზრდა ოფიციანტს გაუწოდა.
_ ამ ქალბატონისთვის ტაქსი გამოიძახეთ, თუ შეიძლება.
მაკა უფრო ახლოს მივიდა მასთან, მაჯაში ხელი ჩაავლო და უთხრა.
_ მიხარია, ნია რომ ასე დაჭკვიანდა და იპოვა ისეთი ადამიანი, როგორიც შენ ხარ. ყოველთვის დარწმუნებული ვიყავი, რომ თუ მოინდომებდა, აუცილებლად მიზანში გაარტყამდა. ასეთი გარეგნობით მას ნებისმიერი კაცის გაგიჟება შეუძლია. სიმართლე გითხრა, მშურს კიდეც მისი, ასეთი კაცი რომ იპოვა _ მდიდარი და ლამაზი! ვერ წარმოიდგენ, დღევანდელობაში როგორი ძნელია ასეთების მოძებნა! იმაზე ჭკვიანი ყოფილა ნია, ვიდრე მეგონა. თავისი პრობლემების გადასაჭრელად საკმაოდ მსუყე ლუკმისთვის მიუგნია!
გიგის ნაკვთი არ შერხევია სახეზე, იდგა და მდუმარედ უსმენდა ქადაგად დავარდნილ ქალს.
_ ისე, თქვენნაირზე რომელი ქალი იტყოდა უარს! _ გადაიკისკისა მაკამ.
_ ვიმედოვნებ, ეს ჩვენი პირველი და უკანასკნელი შეხვედრა იქნება, ქალბატონო, _ თქვა ბოლოს მამაკაცმა, თავი დაუქნია მაკას და მტკიცე ნაბიჯებით გაერიდა…
_ ესე იგი, მაკაა ის ქალი, რომელმაც შენი თავი კახა დევიძეს შეტენა? _ გულგრილად იკითხა, როგორც კი მანქანაში ჩაჯდა და ნიას გამომცდელად შეხედა.
_ მე არავისთვის შევუტენივართ. მგონი, უკვე გითხარი, რა როგორ იყო, _ იწყინა გოგონამ.
_ ჰო, ალბათ ზედმეტად ცუდი შედარება გამოვიყენე, _ სარკაზმი იგრძნობოდა მამაკაცის ტონში, _ ვეჭვობ, იგი პატივს სცემდეს თავის ბოზებს.
_ არ გაქვს ასე ლაპარაკის უფლება! მაკა ბოზი არ არის! _ ქალს ნიკაპი აუკანკალდა.
გიგიმ ჩაახველა. ამწუთას იგი გაბოროტებული იყო. გაბოროტებული იმით, რომ იმ არამზადა დევიძემ ნიას დამცირება გაბედა. კიდევ იმით, რომ ნია მაკას თავისი საყვარლის თვალყურის დევნებაში დაეხმარა. ან კი რაში სჭირდება ასეთი მეგობარი? ქალი, რომელიც არაფრით განსხვავდება ცირკის მეძავისგან.
_ ის ქუჩაში არ დგას, მაგრამ ეს არ უშლის ხელს, ბოზი იყოს. სხვანაირად რა შეიძლება მისნაირს უწოდო? _ თავს ვერ იკავებდა გიგი.
ნიამ პასუხი არ გასცა, ოდნავ შეაქცია ზურგი. არ უნდოდა ახლა მაკაზე ეფიქრა, არც კახა დევიძეზე. არაფერზე არ უნდოდა ეფიქრა, რაც ამ საზიზღარ საღამოს მოაგონებდა. ღმერთო, გიგი მაინც შეწყვეტდეს ამ თემაზე საუბარს.
_ აბა! _ გაააგრძელა ახვლედიანმა, _ შენ როგორ უწოდებდი მას? იქნებ კახპას?
_ არ მინდა მაკაზე ლაპარაკი!
_ არა? მართლა? არადა, მას როგორ უნდოდა, შენზე ელაპარაკა! _ მამაკაცს ხმა შეეცვალა, თითქოს იწვევდა ქალს.
ამწუთას ნიას ის გიგი გაახსენდა, პირველად რომ გაიცნო. მაშინაც სწორედ ასეთი ტონით ელაპარაკებოდა. მაშინ გოგონას საკმაო დრო დასჭირდა იმისთვის, რომ თავისი წესიერება დაემტკიცებინა. ახლა კი არ აპირებდა თავის მართლებას.
_ შენ მას, როგორც მეგობარს, დიდი სამსახური გაუწიე და მისი საყვარლის პარტნიორობა იტვირთე.
_ არა, ეს ასე არ ყოფილა, გაჩუმდი, თუ ღმერთი გწამს!
_ ნუთუ არ გაინტერესებს, შენმა ძვირფასმა დაქალმა რა მითხრა შენზე? სხვათა შორის, ძალიან ბევრი საინტერესო რამ.
ნიამ მძიმედ მოაბრუნა თავი და მრისხანე მზერა ესროლა.
_ რას გულისხმობ? _ უმწეოდ იკითხა.
_ ჩემთან რატომ ხარ, ნია?
_ რა-ა?
_ მშვენივრად გაიგონე, რაც გკითხე. რატომ ხარ-მეთქი ჩემთან. რა გაკავებს, რომ ჩემ გვერდით იყო? _ გიგისთვის აუცილებელი იყო, პასუხი მოესმინა. დადგა დრო, გაირკვეს, რას ნიშნავს ეს ქალი მისთვის და თვითონ რას წარმოადგენს ნიასთვის. მას პასუხი სჭირდება და მიიღებს კიდეც.
ქალმა ტუჩი მოიკვნიტა და ანერვიულებულმა მანქანის დაბურულ მინას მიადო თავი.
_ ამაზე ლაპარაკს აზრი არა აქვს. შენ მშვენივრად იცი, რატომაც ვარ აქ.
_ ნუთუ? მე კი მინდოდა, შენგან მომესმინა ეს. მითხარი, რატომ გინდა ჩემთან დარჩენა, გოგონი?
«იმიტომ, რომ მე ის ქალი ვარ, რომელიც შენ გსურს», _ გაიფიქრა თავისთვის.
მოულოდნელად რაღაც აზრმა გონება გაუნათა. ნელა შემოტრიალდა მამაკაცისკენ, ერთხანს თვალმოუშორებლად უყურა, მერე მაცდური ღიმილი აუთამაშდა ტუჩებზე.
_ გამეცი პასუხი, მაჩვენე, რატომ ხარ ჩემთან, _ არ ეშვებოდა მამაკაცი.
უეცრად გოგონას გამომეტყველება შეეცვალა, სახის ნაკვთები გაუმკაცრდა, ღიმილი გაუქვავდა, თვალები დაუწვრილდა… შემდეგ ხელები გადაიჯვარედინა, კაბის ბოლოებს თითები ჩასჭიდა და ერთი მოძრაობით ტანთ გაიხადა… მთვარის შუქზე მისი სავსე მკერდი კიდევ უფრო თეთრად აქათქათდა.
_ აი, ამიტომ, _ დაიჩურჩულა ქალმა, _ მხოლოდ ამიტომ.
გიგი მიხვდა, მის გამოწვევას გოგონამ გამოწვევითვე უპასუხა. უნდოდა, ძალიან უნდოდა, თავი შეეკავებინა, მაგრამ ისეთი ძლიერი ცდუნების წინაშე აღმოჩნდა… მიხვდა, ვერ შეძლებდა.
წამიც და ჟინმორეული მამაკაცი მის შიშველ მკერდს დააცხრა…
_ ღმერთო, რას მიშვრები, პატარავ, ხვდები მაინც? _ ბურტყუნებდა თავისთვის და მოწყურებული კოცნიდა ქალს ყველგან, სადაც მოუხვდებოდა.
ნიას ხმა არ ამოუღია, მან სიტყვების გარეშე დაამტკიცა, რისთვისაც არჩია მის გვერდით ყოფნა…
გონებაგაფანტულმა გიგიმ ძლივს მიაღწია სახლამდე, ვნება ჯერ კიდევ ბობოქრობდა, მის ტუჩებს შემორჩენილი ქალის სურნელი ჯერ კიდევ თავბრუს ახვევდა, მაგრამ… ეჭვები მოსვენებას უკარგავდა. მაინცდამაინც ვერ დააკმაყოფილა ნიას «პასუხმა», უფრო მეტს ელოდა მისგან.
ერთმანეთისთვის ხმა არ გაუციათ, ისე შევიდნენ სახლში. მამაკაცმა ქალს ხელი ჩასჭიდა და ბუხართან მდგარ სავარძელში ჩასვა, თვითონ წინ დაუჯდა და თვალებში ჩააცქერდა.
_ ნია! _ მისდა უნებურად აღმოხდა, რადგან ახლა ნამდვილად არ აპირებდა მასთან არასასიამოვნო დიალოგის გამართვას, მაგრამ ამავდროულად, არც გაჩუმება შეეძლო.
გოგონა თვალებდახრილი იჯდა, ოდნავაც არ შერხეულა. გიგი მიხვდა, რაოდენ დაძაბული იყო იგი.
_ რას გულისხმობდა მაკა, როცა შენს პრობლემებზე ლაპარაკობდა?
ნიამ შეშინებული მზერა მიაპყრო.
_ რომელ პრობლემებზე?
_ რომელთა გადაჭრაც მე შემძლებია თურმე!
ნიამ იგრძნო, რომ რამდენიმე წამში რეალური ზღაპარი დასასრულს მიუახლოვდებოდა და სასოწარკვეთილმა თვალები დახუჭა.
კიდევ უფრო დაიძაბა. კარგა ხანს ჩუმად იჯდა, შემდეგ, როგორც იქნა, ძალა მოიკრიბა და ხმადაბლა თქვა.
_ მაკას მიაჩნდა, რომ მე მამაკაცი მჭირდებოდა… მისი აზრით, ჩემი სიმარტოვე დასანანი იყო.
ის იტყუებოდა. გიგი მაშინვე მიხვდა ამას. რაც ერთმანეთს ხვდებოდნენ, საკმაოდ კარგად გაიცნო იგი. გულზე თითქოს რაღაცამ მოუჭირა. ნიამ იგრძნო, რაც ხდებოდა მის თავს და სიტუაციის განმუხტვა სცადა.
_ რატომ ანიჭებ მაკას ნათქვამს ამხელა მნიშვნელობას? ის ჩემი ახლო მეგობარი არ არის, უბრალოდ, კარგი ნაცნობია…
_ ისეთი ახლო ნაცნობი, რომ მისი გულისთვის მისი საყვარლის მეთვალყურეობაც არ ითაკილე? ადრე მეუბნებოდი, დაქალიაო, რომელი დავიჯერო? _ კოპები შეკრა მამაკაცმა.
გიგის ხმაში კვლავ გამოწვევა იგრძნობოდა. ამან გააღიზიანა ნია. ჯანდაბამდის გზა ჰქონია მაკასაც და დევიძესაც… მათ გამო შეიძლება გიგისთან გატარებული ძვირფასი წუთები ჩაეშხამოს!
_ არ მინდა საუბარი არც მასზე და არც მის საყვარელზე! _ თავი ამაყად ასწია და კატეგორიული ტონით განაცხადა, თუმცა ყველაზე მეტად თავის პრობლემებზე ლაპარაკს გაურბოდა, არ უნდოდა, გიგის გაეგო, კახას ვალი რომ მართებდა.
თავს საშინლად არაკომფორტულად გრძნობდა, ტყუილის თქმა რომ უწევდა. მაგრამ რატომ უწყობს დაკითხვას? რა საერთო აქვს მის პრობლემებს მათ ურთიერთობასთან? ახლა რომ ყველაფერს მოყვეს, სამუდამოდ დაკარგავს ამ ადამიანს და მერე მთელი ცხოვრება დაიტანჯება.
ნია წამოდგა და სააბაზანოსკენ გაემართა. კარი შიგნიდან ჩაკეტა და სარკეში თავის გამოსახულებას დააშტერდა. ეზიზღებოდა საკუთარი თავი…
გაგრძელება იქნება