მარიკა ბაღდავაძე ჯერ კიდევ 13 წლის იყო, როცა პირველ საპროტესტო აქციაში მიიღო მონაწილეობა. მიუხედავად იმისა, რომ მასწავლებელი ეწინააღმდეგებოდა, სკოლის ფანჯრიდან გადახტა და 1978 წლის 14 აპრილს, ქართული ენის დასაცავად, რუსთაველის გამზირისკენ გაემართა.
მარიკა და მისი მეგობრები საქართველოს დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლას აგრძელებდნენ. მალევე, დისიდენტი გოგოების ჯგუფი საბჭოთა რეჟიმის სამიზნე გახდა.
იგი იყო არაერთი გახმაურებული აქციის ორგანიზატორი და თანამონაწილე, მათ შორის ქვეყნის პოლიტიკური ცხოვრებისთვის ყველაზე გარდამტეხის – 1981 წლის მცხეთის აქცია, 1983 წელს გეორგიევსკის ტრაქტატის საწინააღმდეგო მანიფესტაცია, 1988 წლის ნოემბრის შიმშილობა, 1989 წლის 9 აპრილი და სხვ.
აქციებში მონაწილეობის გამო ორჯერ იყო გასამართლებული რეჟიმის მიერ. მარიკამ უდიდესი როლი ითამაშა საქართველოში ადამიანის უფლებების დაცვის განვითარების საქმეშიც, ის გახდა პატიმრების და უსამართლოდ დაჩაგრული ადამიანების ქომაგი და იმედი. დიდი როლი შეასრულა საქართველოში ომბუდსმენის ინსტიტუტის დამკვიდრებაში – იყო მისი ერთ-ერთი პირველი ხელმძღვანელი.

მამის დაკავება და შიმშილობა
1981 მილიციის მხრიდან მოწყობილ პროვოკაციას დისინდენტების დაპატიმრება მოჰყვა. 1982 მარიკას დაშინების მიზნით დააკავეს მამამისი- ლევან ბაღდავაძე.
ყველასთვის ცნობილი იყო, რომ ლევან ბაღდავაძის მიმართ რეპრესიები შვილის საქმიანობას უკავშირდებოდა. უსამართლობასთან ბრძოლა კვირები გაგრძელდა, მარიკა უკვე სასიკვდილო საფრთხის ქვეშ იყო, ის უარს ამბობდა რეჟიმთან მოლაპარაკებაზე და მამის უპირობო გათავისუფლებას ითხოვდა.
32-დღიანი შიმშილობის შემდეგ, მან მიზანს მიაღწია - ლევან ბაღდავაძე გაათავისუფლეს..
1983 წელს, საბჭოთა ხელისუფლება "გეორგიევსკის ტრაქტატის" აღსანიშნავად ემზადებოდა. დისიდენტები გააქტიურდნენ - "ნუ ვიზეიმებთ ქართველი ერისთვის დამღუპველი ტრაქტატის 200 წლისთავს!"
პროკლამაციების გამავრცელებლების დაკავება დისიდენტებმა აქციით გააპროტესტეს. გოგოები გაციმბირებას საზოგადოების და პირადად რეზო ჩხეიძის ჩარევის შედეგად გადაურჩნენ.
ისინი პატიმრობიდან 1986 წელს "რეიგანის სიით" გათავისუფლდნენ. 1988 შიმშილობის მასობრივი აქციის მთავარი მოთხოვნა საქართველოსთვის სსრკ-დან გასვლის კონსტიტუციური უფლების შენარჩუნება იყო.
დისიდენტურმა ბრძოლამ მარიკას მრავალი დარტყმა მიაყენა პირად ცხოვრებაშიც - გარეჯის საკითხზე გამართულ აქციაზე დარბევაში მოყვა და მუცელი მოეშალა.
9 აპრილს კი, როცა მოწამლულებს ეხმარებოდა, მისი პატარა შვილიც მოიწამლა.