"თურ­მე სცოდ­ნია, მისი და­ა­ვა­დე­ბის შე­სა­ხებ - სიმ­სივ­ნე ჰქონ­და..." - ია შუღლიაშვილი, როგორც დედა, ბებია და როგორც განუმეორებელი ინოლას შვილი - Marao

ინო­ლა გურ­გუ­ლი­ას ქა­ლიშ­ვი­ლი, მსა­ხი­ო­ბი ია შუღ­ლი­აშ­ვი­ლი მარ­ჯა­ნიშ­ვილს თე­ატ­რის მსა­ხი­ო­ბია. წარმატებული თეატრშიც და კინოშიც, მსახიობი ყოველთვის გამოირჩევა დასამახსოვრებელი როლების სიმრავლით. დე­დის სიმ­ღე­რებსაც მღე­რის და მის ან­დერძს ას­რუ­ლებს - იმ­ღე­რეთ ჩემი სიმ­ღე­რე­ბი, რომ მე ცო­ცხა­ლი ვი­ყოო.

• ია შუღლიაშვილის ცნობილი დედა და უცნობი ამბავი: "ასაკთან ერთად, სიმშვიდეს ვანიჭებ უპირატესობას. მინდა, მშვიდად ვიყო, რომ ჩემი საქმე კარგად ვაკეთო"

იამ ნიჭიერთა მუსიკალური ათწლედი დაამთავრა. კონსერვატორიაში აბარებდა, როცა შეიტყო, რომ თურმე დედას უნდოდა, ია მსახიობი გამოსულიყო, ამიტომ თეატრალურ ინსტიტუტში ჩააბარა. მარჯანიშვილის თეატრში ინსტიტუტის დამთავრებიდან დღემდე უამრავ სპექტაკლში ითამაშა.

ია შუღლიაშვილის კარიერა დედის დამსახურებაა - სწორედ დედას უნდოდა, რომ შვილი მსახიობი გამოსულიყო. ამიტომ, იამ სკოლის დამთავრების შემდეგ კარიერაზე ფიქრი დაიწყო. მაშინ ინოლა გურგულია უკვე გარდაცვლილი ყო, იამ კი დედას სურვილი შეუსრულა.

• ქალი, რომელსაც ყველა შენატროდა, ქმარმა მიატოვა: როგორ იქცა ქართველი ლამაზმანი მსოფლიო ვარსკვლავად, რომელმაც სიბერე მარტოობაში გაატარა

ამჯერად ია შუღლიაშვილი Ambebi.ge-სა და "პა­ლიტ­რა­ნი­უ­სის“ ერ­თობ­ლი­ვი პრო­ექ­ტის "სა­ხალ­ხო ინ­ტერ­ვი­უს“ სტუმარია, სადაც მკითხველის კითხვებს პასუხობს: 

- ვინ გირ­ჩი­ათ მსა­ხი­ო­ბო­ბა, თუ თა­ვად გა­და­წყვი­ტეთ გამ­ხდა­რი­ყა­ვით მსა­ხი­ო­ბი?

- მსა­ხი­ო­ბო­ბა­ზე ბავ­შვო­ბი­დან არ მი­ოც­ნე­ბია. ნი­ჭი­ერ­თა მუ­სი­კა­ლუ­რი ათწლე­დი და­ვამ­თავ­რე, რომ­ლის შემ­დეგ, წე­სით, კონ­სერ­ვა­ტო­რი­ა­ში უნდა ჩა­მე­ბა­რე­ბი­ნა, მაგ­რამ ჩემ გარ­შე­მო იმ­დე­ნად ბევ­რი მუ­სი­კა იყო, რომ სხვა რა­ღა­ცის გა­კე­თე­ბა მინ­დო­და. დედა უკვე აღარ იყო ცო­ცხა­ლი, როცა გა­ვი­გე, რომ სურ­და მსა­ხი­ო­ბი გავმხდა­რი­ყა­ვი. ეს გა­და­წყვე­ტი­ლე­ბის მი­ღე­ბა­ში ძა­ლი­ან და­მეხ­მა­რა და თე­ატ­რა­ლურ ინ­სტი­ტუ­ტში ჩა­ვა­ბა­რე.

- რამ­დე­ნი წლის იყა­ვით დედა რომ და­კარ­გეთ და რო­გორ გაგ­რძელ­და ცხოვ­რე­ბა დე­დის გა­რე­შე?

- 10 წლის ვი­ყა­ვი, თუმ­ცა ინო­ლას­გან ბევ­რი რამ მახ­სოვს. იმ­დე­ნად სავ­სე ადა­მი­ა­ნი იყო, რომ ეს სი­სავ­სე ჩვენ­თვი­საც გა­დამ­დე­ბი იყო. დე­დის გარ­დაც­ვა­ლე­ბის შემ­დეგ რთუ­ლი იყო, 10 წლის ბავ­შვი უნებ­ლი­ედ რა­ღაც გზებს ვპო­უ­ლობ­დი, რათა შე­მემ­სუ­ბუ­ქე­ბი­ნა ცხოვ­რე­ბა... მახ­სოვს, იმ პე­რი­ოდ­ში უფრო ღრმად გა­ვი­ცა­ნი დე­დის შე­მოქ­მე­დე­ბა, სიმ­ღე­რე­ბი და სახ­ლში როცა მარ­ტო ვრჩე­ბო­დი, ვცდი­ლობ­დი, ისი­ნი გა­მერ­ჩია, ჩავ­წვდო­მო­დი, მი­მე­ღო და ჩემი გამ­ხდა­რი­ყო. ეს იყო შვე­ბა და ინო­ლას­თან კონ­ტაქ­ტი.

- იშ­ვი­ა­თი სა­ხე­ლი ერ­ქვა, ვინ და­არ­ქვა და რა­ი­მე ის­ტო­რია ხომ არ ახ­ლავს მისი სა­ხე­ლის დარ­ქმე­ვას?

- ინო­ლას სა­ხელს ასე­თი ის­ტო­რია აქვს - ეს თვი­თონ აქვს აღ­წე­რი­ლი. ბი­ძა­მისს, სვა­ნეთ­ში ყოფ­ნი­სას, ერთ-ერთი საფ­ლა­ვის ძველ დიდ ქვა­ზე ამო­უ­კი­თხავს რა­ღაც სა­ხე­ლი. გარ­კვე­ვით მხო­ლოდ ინო­ლა ჩან­და. შე­იძ­ლე­ბა იყო დირ-ინო­ლა ან მარ-ინო­ლა ან კი­დევ რა­ღაც სხვა ვერ­სია. წინა ნა­წი­ლი ჰკლე­ბია. ინო­ლას შემ­დგომ ასე უწე­რია, - "ზა­ფხუ­ლის ცხელ დღეს ეს სა­ხე­ლი და­მარ­ქვეს“. გან­სხვა­ვე­ბუ­ლი სა­ხე­ლია, თუმ­ცა აღ­მოჩ­ნდა, რომ სა­ხე­ლი ინო­ლა არ­სე­ბობს, ოღონდ, სა­ქარ­თვე­ლო­ში პირველს დე­დას და­ერ­ქვა. ახლა უკვე ბევ­რი ინო­ლაა, ბავ­შვებს არ­ქმე­ვენ. ოჯახ­შიც გა­ვაგ­რძე­ლეთ ეს ტრა­დი­ცია და ჩემი ძმის­შვი­ლია ინო­ლა.

- 48 წლის ასაკ­ში გარ­და­იც­ვა­ლა. რა გახ­და მისი გარ­დაც­ვა­ლე­ბის მი­ზე­ზი და რო­გო­რი იყო მისი სი­ცო­ცხლის ბოლო დღე­ე­ბი?

- დიახ, 48 წლის ასაკ­ში გარ­და­იც­ვა­ლა. თურ­მე სცოდ­ნია, მისი და­ა­ვა­დე­ბის შე­სა­ხებ - სიმ­სივ­ნე ჰქონ­და, წი­ნას­წარ ან­დერ­ძიც და­უ­წე­რია. მისი ან­დერ­ძი მერე აღ­მო­ვა­ჩი­ნეთ. არა­და, ყვე­ლა სტუ­მარს, ვინც მის სა­ნა­ხა­ვად მო­დი­ო­და, იქით ამ­ხი­ა­რუ­ლებ­და, უმ­ღე­რო­და და სევ­დას აქ­რობ­და. არ უნ­დო­და, მის გარ­შე­მო სევ­და ყო­ფი­ლი­ყო. ან­დერძს მისი სა­მუ­შაო მა­გი­დის ერთ-ერთ თა­რო­ზე მი­ვა­გე­ნით-ან­დერ­ძში მი­მარ­თავს მა­მა­მისს, მე­უღ­ლეს, შვი­ლებს, მე­გობ­რებს. წერს, რო­გორ უყ­ვარს თა­ვი­სი ოჯა­ხი, სამ­შობ­ლო, რომ მას უნდა ვემ­სა­ხუ­როთ და ვი­ყოთ ღირ­სე­ულ­ნი. პი­რა­დად ჩვენ, ბავ­შვებს კი ეს დაგ­ვი­ტო­ვა - "იცო­დეთ, რომ ყო­ველ­თვის თქვენს გვერ­დით ვარ და იმ­ღე­რეთ ჩემი სიმ­ღე­რე­ბი, რომ ცო­ცხა­ლი ვიყო“...

- რო­გო­რი დედა და ბე­ბია ხართ - გაგვაცანით თქვე­ნი ოჯა­ხი?

- მყავს ორი ვაჟი, უფ­რო­სი პირ­ვე­ლი ქორ­წი­ნე­ბი­დან და მის­გან ორი შვი­ლიშ­ვი­ლი - ბიჭი და გოგო - 11 წლის და 9 წლის. მე­ო­რე შვი­ლი - 20 წლი­საა. მყავს მე­უღ­ლე და არაჩვეულებრივი რძა­ლი, ჩემი ნი­ნი­კო. ვცდი­ლობთ, რომ მშვი­დად და ბედ­ნი­ე­რად ვი­ცხოვ­როთ.

წაიკითხეთ სრულად