ელნაზ ნორუზის ცხოვრება ჰგავს კინოსცენარს, სადაც ერთმანეთს კვეთს აღმოსავლური ტრადიციები, დასავლური ლიბერალიზმი და ბოლივუდის ბრწყინვალება. თუმცა, მისი ისტორია მხოლოდ წითელი ხალიჩებითა და კინოროლებით არ შემოიფარგლება - ეს არის ისტორია ქალისა, რომელმაც საკუთარი კარიერა და უსაფრთხოება სასწორზე დადო, რათა გამხდარიყო იმ მილიონობით ირანელი ქალის ხმა, რომელთაც ხმის უფლება წაართვეს.

ელნაზი 1992 წლის ზაფხულში, თეირანში დაიბადა, თუმცა მისი ბავშვობა გერმანიის ქალაქ ჰანოვერში გაგრძელდა. გერმანული კულტურისა და ირანული ფესვების სინთეზმა მას ადრეული ასაკიდანვე შესძინა განსაკუთრებული მსოფლმხედველობა. სამოდელო სფეროში სულ რაღაც 14 წლის ასაკში შეაბიჯა. სანამ მისი თანატოლები ჩვეულებრივი სასკოლო ცხოვრებით იყვნენ დაკავებულნი, ელნაზი ფოტოობიექტივების წინ იდგა და ევროპისა თუ აზიის წამყვან ქალაქებში მოგზაურობდა.
სკოლის დასრულებისთანავე მან გააკეთა ის, რასაც ბევრი ვერ გაბედავდა: ნაცვლად სტაბილური ევროპული კარიერისა, ის ინდოეთში გაემგზავრა. ელნაზი ფლობს შვიდ ენას, მათ შორის ჰინდის, პენჯაბურსა და ურდუს, რამაც მას გზა გაუხსნა ინდური კინოს რთულ და კონკურენტულ სამყაროში.

მისი კარიერული წარმატება დაკავშირებულია Netflix-ის საკულტო სერიალთან „Sacred Games“, სადაც ზოია მირზას როლით მან მაყურებელს დაუმტკიცა, რომ მხოლოდ ლამაზი გარეგნობა არ იყო მისი მთავარი იარაღი. ამას მოჰყვა როლები სხვადასხვა ჟანრის ფილმში, მათ შორის პაკისტანურ დრამებში, ინდურ თრილერებსა და კომედიებში.
მისი კარიერის ერთ-ერთი უდიდესი მწვერვალი 2023 წელს შედგა, როდესაც მან ჰოლივუდში შეაბიჯა. რიკ რომან ვოს ფილმში „Kandahar“, სადაც მთავარ როლს ჯერარდ ბატლერი ასრულებს, ელნაზმა აჩვენა, რომ მისი ნიჭი ლოკალურ საზღვრებს დიდი ხანია გასცდა. თუმცა, რაც უფრო იზრდებოდა მისი ცნობადობა, მით უფრო ხმამაღალი ხდებოდა მისი სამოქალაქო პოზიცია.
ელნაზ ნორუზის ცხოვრებაში გარდამტეხი მომენტი 2022 წელს დადგა, როდესაც ირანი მაჰსა ამინის მკვლელობის შემდეგ საპროტესტო ტალღამ მოიცვა. ბევრი ხელოვანისგან განსხვავებით, რომლებიც მხოლოდ სიმბოლური მესიჯებით შემოიფარგლნენ, ელნაზმა გადაწყვიტა გამოეყენებინა თავისი სხეული, როგორც პროტესტის მანიფესტი.

მან გამოაქვეყნა ვიდეო, რომელიც ვირუსულად გავრცელდა მთელ მსოფლიოში. კადრში ის სათითაოდ იხდის ტანსაცმლის ფენებს - იწყებს ჰიჯაბითა და ჩადრით, რაც ირანელი ქალებისთვის რეპრესიული კანონების სიმბოლოა, და სრულად გაშიშვლებამდე მიდის. ამით მან მკაფიოდ თქვა: ქალის სხეული მხოლოდ მას ეკუთვნის და არავის აქვს უფლება, იქნება ეს სახელმწიფო თუ რელიგიური ინსტიტუტი, მიუთითოს მას, როგორ დაიფაროს ან გამოაჩინოს იგი.
ეს არ იყო უბრალოდ "შიშველი ვიდეო", ეს იყო პოლიტიკური აქტი. ელნაზმა კარგად იცოდა, რომ ამ ნაბიჯით იგი სამუდამოდ კარგავდა სამშობლოში დაბრუნების უფლებას. ირანის ისლამური რესპუბლიკის კანონმდებლობით, ასეთი ქმედება მძიმე დანაშაულად ითვლება. მან გაწირა ოჯახის ნახვის შესაძლებლობა და საკუთარი უსაფრთხოება ირანელი ქალების სოლიდარობისთვის.
ბრძოლა შიდა ფრონტზეც: #MeToo
ელნაზის მებრძოლი ხასიათი მანამდეც გამოჩნდა, როდესაც მან ინდოეთის კინოინდუსტრიაში არსებულ უთანასწორობასა და ძალადობაზე ისაუბრა. მან საჯაროდ დაადანაშაულა ცნობილი რეჟისორი ვიპულ შაჰი სექსუალურ შევიწროებაში. ბოლივუდში, სადაც გავლენიანი მამაკაცების წინააღმდეგ წასვლა ხშირად კარიერის დასრულებას ნიშნავს, ელნაზმა არჩია სიმართლის თქმა, რითაც გზა გაუკვალა სხვა მსახიობებსაც, რათა მათაც არ შეშინებოდათ საკუთარ უფლებებზე საუბარი.
დღეს ელნაზ ნორუზი აგრძელებს საქმიანობას როგორც კინოში, ისე მუსიკაში. იგი მონაწილეობს მასშტაბურ საერთაშორისო პროექტებში, როგორიცაა Prime Video-ს რეალითი შოუ „The Traitors“. მიუხედავად იმისა, რომ იგი გერმანიის მოქალაქეა და ინდოეთში ცხოვრობს, მისი გული ყოველთვის ირანელი ხალხის გვერდითაა.
ელნაზის ისტორია გვახსენებს, რომ ხელოვნება და აქტივიზმი განუყოფელია. ის არის ქალი, რომელმაც აირჩია, არ ყოფილიყო მხოლოდ „ლამაზი სახე“ ეკრანზე. მან აირჩია ყოფილიყო ხმაურიანი, არაკომფორტული და სიმამაცით სავსე ადამიანი, რომელიც საკუთარ პოპულარობას სამართლიანობისთვის ბრძოლისთვის იყენებს.
