თითქმის 20 წლის შემდეგ რუსლანა კორშუნოვას თვითმკვლელობის საქმე ისევ აქტუალურია - რისი მსხვერპლი გახდა სინამდვილეში 20 წლის მოდელი - Marao

რუსლანა სერგეის ასული კორშუნოვა ცნობილი პოპულარული და ძალიან პერსპექტიული ყაზახი მოდელი იყო. მას იცნობენ, როგორც „ვერა ვონგის“ და „ნინა რიჩის“ ბრენდების სახეს. ის გაურკვეველ ვითარებაში გარდაიცვალა, რაც მსოფლიო დისკუსიისა და ყურადღების საგანი გახდა. დღეს კი, როცა მთელი მსოფლიო ე.წ. ეფშტეინის ფაილებზე  საუბრობს, კორშუნოვას თვითმკვლელობა კვლავ აქტუალური თემა გახდა. 

ვინ იყო რუსლანა კორშუნოვა

რუსლანა კორშუნოვა დაიბადა 1987 წლის 2 ივლისს ჩუკოტკაზე, შემდეგ ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა ალმათში. მამა, სერგეი კორშუნოვი გარდაიცვალა 1992 წელს. მამის გარდაცვალების შემდეგ რუსლანა და მისი უფროსი ძმა, რუსლანი, დედამ, ვალენტინა კუტენკოვამ მარტომ გაზარდა. ისინი ყაზახეთში, ქალაქ ალმათში ცხოვრობდნენ.

აღსანიშნავია, რომ რუსლანას მამის გარდაცვალების კონკრეტული მიზეზები საჯარო წყაროებში დეტალურად არ არის აღწერილი და ეს ფაქტი ძირითადად მხოლოდ მისი ბიოგრაფიის კონტექსტში მოიხსენიება, როგორც ოჯახური ტრაგედია, რომელმაც მის ადრეულ ბავშვობაზე დიდი გავლენა იქონია - მამის გარდაცვალებისას რუსლანა მხოლოდ 5 წლის იყო. 

რუსლანა კორშუნოვა საუბრობდა ოთხ ენაზე: რუსულ, ყაზახურ, ინგლისურ და გერმანულზე.

2003 წელს მისმა ფოტომ ჟურნალში „All Asia“ მიიპყრო დიდი სამოდელო სააგენტოს - „MODELS 1“ წარმომადგენლის - დები ჯონსის ყურადღება, რომელმაც შემდგომში მოძებნა რუსლანა და მასთან კონტრაქტი გააფორმა. კორშუნოვას ზედმეტსახელად „რუსი რაპუნცელი“ შეარქვეს გრძელი თმის გამო. 2005 წელს იგი ნიუ-იორკის მოდის კვირეულის ერთ-ერთ მთავარ აღმოჩენად დასახელდა. 2008 წლისთვის კორშუნოვამ მიიღო მონაწილეობა სარეკლამო კამპანიებში: DKNY, BCBG, Blugirl by Blumarine, Clarins, Ghost, Girbaud, Kenzo Accessories, Marithé & François, Max Studio, Moschino, Pantene Always Smooth, Paul Smith და Nina Ricci სუნამო „Nina“, ასევე გამოჩნდა ELLE-ისა და VOGUE-ს გარეკანებზე.

რუსლანა კორშუნოვას პირადი ცხოვრება და წარუმატებელი სიყვარული

რუსლანა კორშუნოვას პირადი ცხოვრება და მისი სასიყვარულო ურთიერთობები ყოველთვის დიდი ინტერესის საგანი იყო, განსაკუთრებით მისი ტრაგიკული გარდაცვალების შემდეგ. ცნობილია რამდენიმე მნიშვნელოვანი დეტალი იმ მამაკაცების შესახებ, რომლებიც მის ცხოვრებაში ფიგურირებდნენ:

არტემ პერჩენოკი იყო რუსლანას ბოლო მეგობარი მამაკაცი. სწორედ მის ბინაში გაატარა მოდელმა სიცოცხლის ბოლო საათები. არტემის თქმით, მათ ერთად უყურეს ფილმს „მოჩვენება“ (Ghost) და რუსლანამ მისი სახლი გარდაცვალებამდე გამთენიისას დატოვა. პერჩენოკი ამბობდა, რომ მათ შორის ყველაფერი რიგზე იყო და ვერანაირ ნიშანს ვერ ამჩნევდა, რომ მოდელი თვითმკვლელობას აპირებდა.

მარკ კამინსკი იყო ექსპორტ-იმპორტის ბიზნესმენი, რომელთანაც რუსლანას უფრო ხანგრძლივი ურთიერთობა ჰქონდა. ისინი რუსლანას გარდაცვალებამდე რამდენიმე თვით ადრე დაშორდნენ. მეგობრების თქმით, რუსლანა ამ დაშორებას განიცდიდა, თუმცა ცდილობდა ცხოვრება გაეგრძელებინა.

რუსლანას გრძნობებზე ყველაზე კარგად მისივე ჩანაწერები მეტყველებს, რომლებსაც ის სოციალურ ქსელებში აქვეყნებდა. მისი პოსტები ხშირად სავსე იყო სევდითა და იმედგაცრუებით:

"სიყვარული ყოველთვის არ არის პასუხი. სიყვარული არის ცეცხლი, რომელიც ან გვახარებს, ან გვწვავს."

ერთ-ერთ პოსტში მან საკუთარ თავს "ვარდების ვარდი" (Rose of Roses) უწოდა და წერდა, რომ გრძნობდა თავს დაკარგულად. ბევრი მიიჩნევს, რომ მისი ემოციური მდგომარეობა პირდაპირ კავშირში იყო წარუმატებელ სასიყვარულო ურთიერთობებთან და იმ სიცარიელესთან, რომელსაც სამოდელო ინდუსტრიაში გრძნობდა.

გარდაცვალება - მკვლელობა თუ თვითმკვლელობა 

2008 წლის 28 ივნისს, 4 დღით ადრე 21-ე დაბადების დღემდე, რუსლანა კორშუნოვა მანჰეტენზე, თავისი სახლის ფანჯრიდან გადავარდა და სასიკვდილოდ დაშავდა. პოლიციამ ეს ინციდენტი თვითმკვლელობად ჩათვალა, მიუხედავად იმისა, რომ მოდელს წერილი არ დაუტოვებია. ამას გარდა, მისი ახლობლების, მეგობრებისა და ნაცნობების განცხადებით, მას თვითმკვლელობისთვის რაიმე რეალური მიზეზი არ ჰქონდა და ეს შეიძლება მკვლელობა ყოფილიყო. ისინი აღნიშნავდნენ, რომ ცოტა ხნით ადრე მოდელი პარიზის მოდის ჩვენებიდან დაბრუნდა, სადაც წარმატებით გამოვიდა. ბრიტანელი ტელეპროდიუსერი პიტერ პომერანცევი თვლიდა, რომ კორშუნოვას თვითმკვლელობა დაკავშირებული იყო პირადი ზრდის ტრენინგებთან, რომელსაც მოდელი ორგანიზაციაში  „სამყაროს ვარდი“ ესწრებოდა ბოლო სამი თვის განმავლობაში.

ექსპერტებმა სხვა ადამიანის კვალი გარდაცვლილის ფრჩხილების ქვეშ ვერ აღმოაჩინეს. კორშუნოვას დედას ქალიშვილის თვითმკვლელობის ვერსიის არ სჯეროდა.

კორშუნოვა დაკრძალეს 2008 წლის 7 ივლისს მოსკოვში, ხოვანსკოეს სასაფლაოზე.

2009 წელს კორშუნოვას მეგობარმა, მოდელმა, ანასტასია დროზდოვამ, რომელთან ერთადაც ის ესწრებოდა „სამყაროს ვარდის“ ტრენინგებს, ასევე თავი მოიკლა. რუსეთის ფედერაციის საგამოძიებო კომიტეტმა ჩაატარა ინსპექტირება „სამყაროს ვარდის“ სასწავლო ცენტრზე, რომელიც მდებარეობს მოსკოვის რუსულ საგამოფენო ცენტრში, მაგრამ მათ წინააღმდეგ რაიმე მტკიცებულება ვერ იპოვა. თუმცა ამ შემოწმების შემდეგ, 2011 წლის აგვისტოში ცენტრი დაიხურა.

რას წარმოადგენდა „სამყაროს ვარდი“?

„სამყაროს ვარდი“  იყო ფსიქოლოგიური ტრენინგების ცენტრი, რომელიც იყენებდა ე.წ. Lifespring-ის მეთოდებს. ბევრი მკვლევარი და ყოფილი წევრი მას ახასიათებდა, როგორც დესტრუქციულ კულტს ან სექტას.

ტრენინგები მიზნად ისახავდა პიროვნულ ზრდას, თუმცა რეალურად იყენებდნენ ფსიქოლოგიური ზეწოლის მძიმე ფორმებს. მონაწილეებს აიძულებდნენ გაეხსენებინათ ყველაზე ტრავმული გამოცდილებები, რასაც ხშირად მოჰყვებოდა ემოციური რღვევა. რუსლანა ამ ცენტრის სეანსებს 2008 წელს, სიკვდილამდე რამდენიმე თვით ადრე ესწრებოდა. ბრიტანელი ჟურნალისტი პიტერ პომერანცევი, რომელიც ამ საქმეს იძიებდა, მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ ცენტრში გატარებულმა დრომ და იქაურმა მეთოდებმა მოდელის ფსიქიკურ მდგომარეობაზე დამანგრეველი გავლენა იქონია. ამ თეზას ამტკიცებს ისიც, რომ კორშუნოვას გარდა, ამავე ცენტრის კიდევ ერთმა წევრმა და რუსლანას მეგობარმა, მოდელმა ანასტასია დროზდოვამაც სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა.

• რატომ იყო ეს ორგანიზაცია სახიფათო?

კრიტიკოსების აზრით, „სამყაროს ვარდი“ იყენებდა „ცნობიერების კონტროლის“ ტექნიკას:

• იზოლაცია: ადამიანის დაშორება ოჯახისა და მეგობრებისგან.
• დამცირება: პიროვნების „განადგურება“ ტრენინგის დროს, რათა შემდეგ იგი ახალი, ორგანიზაციისთვის სასურველი ღირებულებებით „აღედგინათ“.
• ფინანსური ექსპლუატაცია: ტრენინგები საკმაოდ ძვირი ღირდა და წევრებს ახალი ადამიანების მოყვანას აიძულებდნენ.

საბოლოოდ, ამ ტრაგიკული შემთხვევების შემდეგ, მოსკოვის „სამყაროს ვარდის“ ცენტრი დაიხურა, თუმცა მსგავსი ტიპის ფსევდო-ფსიქოლოგიური კულტები სხვადასხვა სახელით კვლავ არსებობენ.

პიტერ პომერანცევის მიერ ჩატარებული გამოძიება, რომელიც მის წიგნში „არაფერია ჭეშმარიტი და ყველაფერი შესაძლებელია“ (Nothing Is True and Everything Is Possible) არის აღწერილი, ფოკუსირებულია არა მხოლოდ მოდელის სიკვდილზე, არამედ იმ ფსიქოლოგიურ „მორევზე“, რომელშიც რუსლანა ჩაითრიეს. ავტორი აღწერს სესიებს, სადაც ადამიანებს აიძულებდნენ, საათობით ეღიარებინათ თავიანთი ყველაზე დიდი სირცხვილი. მიზანი იყო ადამიანის „ეგოს“ სრული განადგურება, რათა შემდეგ ის ორგანიზაციისთვის სასურველ „იდეალურ“ მოდელად ექციათ.

პომერანცევმა მოიპოვა ფარული ჩანაწერები რუსლანას ბოლო სესიებიდან. ის წერს, რომ მოდელი, რომელიც ადრე სიცოცხლით სავსე იყო, ბოლო თვეებში სრულიად შეიცვალა:

ჩანაწერებში ისმის, როგორ გადადის რუსლანა ისტერიული სიცილიდან მწარე ტირილზე რამდენიმე წამში. ტრენერები მას არწმუნებდნენ, რომ მისი წარმატება სამოდელო ბიზნესში მხოლოდ „ზედაპირული“ იყო და მას რეალური შინაარსი არ ჰქონდა. პომერანცევი აღნიშნავს, რომ რუსლანას სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე მის დღიურებში გაჩნდა ფრაზები: „მე სრულიად მარტო ვარ“, „ვიბნევი საკუთარ თავში“. ავტორი წერს, რომ ტრენინგებზე იყენებდნენ ტერმინს „Suppressive Persons“ (დამთრგუნველი ადამიანები). მონაწილეებს აიძულებდნენ, გაეწყვიტათ კავშირი ყველასთან, ვინც მათ ტრენინგის ეფექტურობაში ეჭვს შეუტანდა. ამან რუსლანა სრულ იზოლაციაში მოაქცია.

პომერანცევი ხაზს უსვამს, რომ რუსლანას საუკეთესო მეგობარი, ანასტასია დროზდოვა, რომელიც მასთან ერთად გადიოდა ამ კურსებს, ზუსტად იგივე სცენარით გარდაიცვალა. ანასტასიამ თავი მოიკლა კიევში, რუსლანას სიკვდილიდან ერთი წლის შემდეგ. პომერანცევისთვის ეს იყო საბოლოო მტკიცებულება, რომ საქმე გვქონდა „სერიულ ფსიქოლოგიურ მკვლელობასთან“.

პომერანცევი რუსლანას შემთხვევას განიხილავს, როგორც პოსტსაბჭოთა რუსეთის სიმბოლოს, სადაც ადამიანები, მიუხედავად დიდი ფულისა და წარმატებისა, სულიერ სიცარიელეს გრძნობდნენ და ამ სიცარიელეს სახიფათო სექტები ავსებდნენ. ის წერს:

„რუსლანა არ მოუკლავს ვინმე კონკრეტულს, ის მოკლა სისტემამ, რომელმაც ჯერ მისი პიროვნება დაშალა, შემდეგ კი აღარ ააწყო.”

რა გამოიძია ელენა კოსტიუჩენკომ

2008 წლის შემოდგომაზე, რუსლანა კორშუნოვას გარდაცვალებიდან რამდენიმე თვეში, "ნოვაია გაზეტას" ჟურნალისტი ელენა კოსტიუჩენკო ხელმძღვანელობდა გამოძიებას კორშუნოვას გარდაცვალების შესახებ.

ელენა კოსტიუჩენკოს გამოძიება ერთ-ერთი ყველაზე სიღრმისეული და შემზარავი ნამუშევარია რუსლანა კორშუნოვას საქმეზე. კოსტიუჩენკომ პირადად შეაღწია იმ ორგანიზაციაში, რომელსაც მოდელის სიკვდილში ადანაშაულებდნენ.

კოსტიუჩენკომ გადაწყვიტა, თავად გამხდარიყო იმავე ტრენინგ-ცენტრის წევრი, სადაც რუსლანა და მისი მეგობარი, ანასტასია დროზდოვა დადიოდნენ. მან გამოიყენა ფსევდონიმი და გაიარა კურსი, რათა შიგნიდან ენახა მათი მეთოდები.

კოსტიუჩენკო აღწერს, როგორ აიძულებდნენ მონაწილეებს საათობით ეყვირათ, ეტირათ და ერთმანეთისთვის შეურაცხყოფა მიეყენებინათ. ინსტრუქტორები მონაწილეებს ეძახდნენ "ნაგავს", "წარუმატებლებს" და "ცხოველებს".

კოსტიუჩენკომ მოიპოვა მოწმეების ჩვენებები და ჩანაწერები რუსლანას სესიებიდან. მოწმეები იხსენებდნენ, რომ რუსლანას აიძულებდნენ ელაპარაკა მამის გარდაცვალებაზე და მის წარუმატებელ სიყვარულზე. მოწმეების თქმით, რუსლანა სესიების დროს ხშირად იყო ისტერიკაში, ტიროდა და ამბობდა, რომ "დაკარგული იყო". ერთ-ერთი სესიის შემდეგ რუსლანას უთქვამს: "მე მივხვდი, ვინ ვარ. მე ვარ პატარა გოგო, რომელიც ყველას უყვარს, მაგრამ სინამდვილეში არავის სჭირდება".

სასწავლო ცენტრში ოთხი გაკვეთილის გავლის შემდეგ, ჟურნალისტ კოსტიუჩენკოს განუვითარდა მძიმე დეპრესია, იგი ჰოსპიტალიზირდა ფსიქიატრიულ კლინიკაში და ამ გამოძიების შესახებ მასალა გამოქვეყნდა მხოლოდ 2019 წელს.

კავშირი რუსლანა კორშუნოვასა და ჯეფრი ეფშტეინის საქმეს შორის

2024 წლის დასაწყისში სასამართლომ ეფშტეინის საქმესთან დაკავშირებული დოკუმენტების (ე.წ. „ეფშტეინის ფაილების“) მორიგი პაკეტი გაასაჯაროვა.

აღმოჩნდა, რომ რუსლანას სახელი ამ დოკუმენტებში ფიგურირებს, რაც მის ისედაც იდუმალებით მოცულ სიკვდილს სრულიად ახალ და უფრო ბნელ კონტექსტს სძენს. 

სასამართლო მასალებიდან ირკვევა, რომ 2006 წლის მარტში, სიკვდილამდე ორი წლით ადრე, 18 წლის რუსლანა კორშუნოვა ეფშტეინის კერძო თვითმფრინავით, "Lolita Express"-ით, ნიუ-იორკიდან ეფშტეინის კერძო კუნძულზე (Little St. James) გაფრინდა.

იმ დროს რუსლანა 18 წლის იყო, რაც ფორმალურად სრულწლოვანებას ნიშნავს, თუმცა ეფშტეინის საქმის კონტექსტში ეს მნიშვნელოვანია, რადგან ის ჯდება იმ "პროფილში", რომელსაც ეფშტეინი და მისი პარტნიორი გისლეინ მაქსველი ეძებდნენ: ახალგაზრდა, აღმოსავლეთევროპელი, განსაკუთრებული გარეგნობის მოდელები, რომლებიც ხშირად დაუცველები იყვნენ უცხო ქვეყანაში.

ამ ახალმა ინფორმაციამ გააჩინა ვარაუდი, რომ რუსლანას ფსიქოლოგიური მდგომარეობა და მისი მიდრეკილება "როზა მირას" მსგავსი სექტებისკენ შესაძლოა გამოწვეული ყოფილიყო იმ ტრავმით, რომელიც მან ეფშტეინის გარემოცვაში მიიღო.

• გამომძიებლები ვარაუდობენ, რომ მოდელები, რომლებიც ეფშტეინის მსხვერპლნი ხდებოდნენ, ხშირად ეძებდნენ "სულიერ ხსნას" ან ფსიქოლოგიურ დახმარებას საეჭვო ორგანიზაციებში.

მიუხედავად იმისა, რომ ეფშტეინის ფაილებში არ არის პირდაპირი მტკიცებულება, რომ ეფშტეინს ხელი ერია მის სიკვდილში 2008 წელს, ეს ფაქტი ცვლის წარმოდგენას მის ცხოვრებაზე:

• ექსპლუატაციის ჯაჭვი: შესაძლოა, რუსლანა იყო არა მხოლოდ ფსიქოლოგიური სექტის, არამედ სექსუალური ტრეფიკინგის საერთაშორისო ქსელის მსხვერპლიც.
• დეპრესიის რეალური მიზეზი: თუ აქამდე მის დეპრესიას მხოლოდ კარიერულ სტრესს ან წარუმატებელ სიყვარულს აბრალებდნენ, ახლა პირველ პლანზე წამოიწია სავარაუდო სექსუალურმა ექსპლუატაციამ მაღალი წრის წარმომადგენლების მხრიდან.