ექსკლუზიური ინტერვიუ: მონიკასა და ვენსანის უმცროსი ქალიშვილი, ლეონ კასელი VOGUE-ის გარეკანზე: - Marao

წლების განმავლობაში მონიკა ბელუჩი და ვენსან კასელი თავიანთ უმცროს ქალიშვილს, ლეონს, პაპარაცებისა და ზედმეტი ყურადღებისგან საგულდაგულოდ მალავდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ მისი უფროსი და, დევა, უკვე დიდი ხანია მოდის სამყაროს ვარსკვლავია, ლეონი აქამდე „კამერებს მიღმა“ რჩებოდა, მშობლების ზრუნვისა და პარიზული სიმშვიდის გარემოცვაში.

თუმცა, დადგა მომენტი, როდესაც 15 წლის ლეონმა გადაწყვიტა, საკუთარი ხმით ალაპარაკებულიყო. Vogue Italia-ს აპრილის ნომრის გარეკანი მისი პირველი ოფიციალური დებიუტი და პირველი გულწრფელი ინტერვიუა. გოგონა, რომელსაც მონიკა ბელუჩი ბავშვობიდანვე „სიყვარულის შვილს“ ეძახდა, ჩრდილიდან გამოდის და გვიყვება თავის თაობაზე, მუსიკაზე, ოჯახურ კავშირებსა და იმ თავისუფლებაზე, რომელსაც 16 წლის ასაკში გრძნობს.

ეს არის Vogue Italia-ს 2026 წლის აპრილის ნომრის ვრცელი ინტერვიუს ქართული ვერსია, რომელიც სპეციალურად ქართველი მკითხველისთვის, საინტერესო აქცენტებით მოგიმზადეთ:

ლეონი კასელი Vogue Italia-ს აპრილის გარეკანზე: ბელუჩების ოჯახის ახალი სახე

„ჩემი მისაბაძი მაგალითი? ჩემი და, დევა. ის მთელი ცხოვრება ჩემი კუმირია“, - ამბობს ლეონი კასელი, რომელიც მაისში 16 წლის ხდება. ჩვენ ლეონის სამყაროში შევაბიჯეთ - პარიზულ ბინაში, სადაც ჩვენი გარეკანის ვარსკვლავი დედასთან, მონიკა ბელუჩისთან ერთად პოზირებს. მათ ფოტოებში ყველაფერია: ჩახუტება სამზარეულოში, ხმამაღალი სიმღერა და ლეონის განუყრელი საყურეები.

• სიყვარულის გოგონა

იყო და არა იყო რა, იყო ერთი სიყვარულის ბავშვი. შემდეგ ის გახდა ახალგაზრდა ქალი. როგორც ყველა თინეიჯერს, ზრდასრულობამდე მიმავალ წლებში, იმ გარდამავალ ეტაპზე, რომელიც 16 წლის ასაკში დგება, მისმა სიყვარულის უნარმა დაიწყო ყველაფრისა და თითოეული ნივთის მოცვა. და ყველაფერმა, კაბიდან დაწყებული, მოგზაურობითა თუ სიმღერით დასრულებული, მისცა მას საოცარი, ზღაპრული უნარი დაეჯერებინა, რომ ბედნიერება იყო ყველგან, სადაც კი მოისურვებდა მის პოვნას.

სწორედ ამიტომ, ლეონი კასელის თქმით (რომელიც მაისში 16 წლის ხდება), „არაფერი კეთდება სიყვარულის გარეშე“. ის ამაზე ფიქრობს დილით, სიზმრებისგან გამოფხიზლებისას, როცა პარიზის სახლიდან სკოლაში მიდის; ან როცა ბრუნდება და სამზარეულოში უერთდება დედას, მონიკა ბელუჩის, რათა საჭმლის მომზადებისას მოუყვეს, რა გადახდა დღის განმავლობაში. ამაზე ფიქრობს მაშინაც, როცა ტირის - უფრო სიხარულისგან, ვიდრე სევდისგან, როგორც ეს ცოტა ხნის წინ მოხდა, როცა აღმოაჩინა, რომ მისი ერთ-ერთი საყვარელი მომღერალი, Daniel Caesar, ქალაქში კონცერტს მართავდა.

„ძალიან მგრძნობიარე ვარ, შესაძლოა ზედმეტადაც კი. მახსოვს ყველაფერი, რასაც ვგრძნობ და რასაც მეუბნებიან, იქნება ეს კარგი თუ ცუდი. ჯერ 15 წლის ვარ, მაგრამ თავს თავისუფლად ვგრძნობ, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ჩემს გატაცებებზე ვსაუბრობ. მაგალითად, როცა ფესტივალზე მივდივარ და ვგრძნობ მთელ ამ ენერგიას ჩემს ირგვლივ. ან როცა ვმღერი. ახლა გაკვეთილებს გავდივარ, მაგრამ ბავშვობაში მთელი დღე სახლში ვმღეროდი. არსებობს ვიდეო, სადაც ალბათ სამი წლის ვარ, ხელში ჩემზე ბევრად დიდი მიკროფონი მიჭირავს, დევასთან ერთად ვარ და პორტუგალიურად ვმღერით Anitta-ს „Show Das Poderosas“-ს. ეს სიმღერა მართლა დაემჩნა ჩემს ბავშვობას. ის ნიშნავს „ძლიერი გოგონების შოუს“.“

• კინო, მუსიკა და ბრაზილია

Niente si fa senza amore. სწორედ ამიტომ ჩნდება ლეონი ამ ფოტოისტორიაში ხშირად მონიკასთან ერთად. ეს მისი პირველი გადაღებაა, სადაც ის ნამდვილი პროტაგონისტია (მას შემდეგ, რაც სულ პატარაობიდან დაყვებოდა დედას გადასაღებ მოედნებზე). ნარატიული მინიშნებები მერყეობს ანა მანიანიდან ლუკინო ვისკონტის ფილმში „Bellissima“, 90-იანი წლების ფილმამდე „Mermaids“ (კომედია შერისა და უინონა რაიდერის მონაწილეობით, რომლებიც დედასა და 15 წლის შვილს თამაშობენ). ვინსენტ კასელისა და იტალიელი მსახიობის უმცროს ქალიშვილს, პირველისგან ერგო კავშირი კინოსთან (ახლახან შეადგინა შედევრების სია, რომლებიც უნდა ნახოს, მათ შორის უკვე უყურა „Pulp Fiction“-ს), მუსიკასა და ბრაზილიასთან, სადაც ამ საუბრის შემდეგ მამასთან ერთად გაემგზავრება. მეორისგან კი (მონიკასგან), რომელიც საუბრისას სხვა ოთახში გადის, რათა ლეონი მარტო დარჩეს და თავი „დიდ ადამიანად“ იგრძნოს, მემკვიდრეობით მიიღო სინაზე, რომლითაც ცხოვრების ყველაზე ჰუმანურ მხარეებს აღიქვამს.

• სტილი და თაობა Z

გადასაღებ მოედანზე ლეონმა საკუთარი სამოსი მიიტანა: მაისურები, ჯინსები, კედები. დედა-შვილმა ერთად აარჩია ლუქები, თითქოს ჩვეულებრივი დღე ყოფილიყო.

„ეს ისე სწრაფად მოხდა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გავაცნობიერე. არ ველოდი, რომ ყველაფერი ასე მალე მოვიდოდა და ვერ ვიჯერებ. სულ ვფიქრობდი: „ეს თამაში არ არის“. მე აღმაფრთოვანებს ახალი ურთიერთობები, ადამიანების გაცნობა; მიყვარს მოძრაობის ეპიცენტრში ყოფნა".

„შვილების არჩევანს პატივი უნდა სცე. უნდა გააცნობიერო, რომ ერთ დღეს ისინი იზრდებიან და შენ მხოლოდ მათი ფრენის მფარველობა შეგიძლია. ლეონი კი უკვე მიფრინავს. ის სწრაფად მიდის წინ, რადგან ცხოვრება აინტერესებს“,- ამბობს მონიკა ბელუჩი. ლეონის ოთახი მისი ცხოვრების მოზაიკაა: მოგზაურობის მოგონებები, კონცერტები და საყვარელი არტისტების - არიანა გრანდეს, ფრენკ ოუშენისა და Jamiroquai-ს ფოტოები.

„სარკის მიღმა, ერთად მომზადება არის მომენტი, როცა ერთმანეთს ჩვენს ქალურობას ვუზიარებთ; ჩვენ ვიზრდებით ერთმანეთის ანარეკლში,“ - ამატებს ბელუჩი. „მე შევდივარ მის ოთახში, ის შემოდის ჩემთან. ვსაუბრობთ. როცა ის და დევა ერთად არიან და გარეთ გასვლამდე მაკიაჟს იკეთებენ, ვუყურებ მათ, როგორ იცინიან და მსჯელობენ. თავს ვაჩვენებ, თითქოს მივდივარ, მაგრამ მიყვარს იქ ყოფნა და კარებში მათი თვალიერება. შვილებს პატივი უნდა სცე. უნდა გააცნობიერო, რომ გარკვეულ მომენტში ისინი იზრდებიან და შენ სხვა არაფერი დაგრჩენია, თუ არა მათ ფრენაზე ზრუნვა. ლეონი კი უკვე მიფრინავს. ლეონი სწრაფად მიდის, რადგან ცხოვრება აინტერესებს.“

მისი სტილი წინააღმდეგობრივია: ჰუდები, რგოლი საყურეები (რომლებიც მის TikTok ვიდეოში 4 მილიონმა ადამიანმა ნახა), „bloke core“ ესთეტიკის სპორტული მაისურები და ფუშფუშა ქვედაბოლოები. ლეონი 5 ენაზე საუბრობს და ბედნიერია, რომ 2010 წელს დაიბადა: „ბედნიერი ვარ, რომ 2010 წელს, ამ თაობაში დავიბადე. ვიცი, რომ ძალიან ნეგატიური ასპექტებიც არსებობს, მაგრამ ჩვენ გვაქვს ისეთი რამეები, რომელთა გარეშეც ცხოვრება ვერც კი წარმომიდგენია. მიყვარს ჩემი ტელეფონი და სოციალური ქსელები. ეს ჰგავს თვალებს, რომლებიც მუდამ სამყაროსკენ გაქვს გახელილი“.

ლეონი კასელი ერთ-ერთია იმ ახალგაზრდა, თბილი გულის მქონე გოგონათაგან, რომელთათვისაც ბავშვობის სიხარულის იდუმალება დიდხანს რჩება ექოსავით.

„ბავშვობაში ძალიან ხმამაღლა ვსაუბრობდი; მინდოდა, ყველას გავეგონე. მაგრამ როცა ვიღლებოდი, ვქრებოდი ან მაგიდის ქვეშ ვიმალებოდი. ახლა კი საერთოდ არ ვიმალები. მგონია, რომ რაც მეტი დრო გადის, მით ნაკლებად მორცხვი ვხდები. ახლა მართლა მიყვარს არსებობა. ვერ წარმომიდგენია სახლში მთელი დღის გატარება გარეთ გასვლის გარეშე. რა თქმა უნდა, ზოგჯერ ჯიუტი ხასიათი მაქვს, მაგრამ ვცდილობ, წნეხი მოვიშორო. და როცა შემიძლია სიცილი, ვიცინი. ჩემთვის გაზრდა მართლაც მშვენიერი რამ არის და მოუთმენლად ველი, როდის გავხდები ზრდასრული.“

• მომავლისკენ

ლეონის სკოლის დასრულებამდე კიდევ ორი წელი დარჩა. ის ჰუმანიტარული საგნებისკენ იხრება, თუმცა მისი არტისტული ბუნება უკვე აშკარაა. მანამდე კი ისევ აგრძელებს დედის გარდერობიდან სამოსის „მოპარვას“: „ლეონი ჩემს ოთახში შემოდის და ყველაფერს მიაქვს, მაგრამ ეს ჩემთვის პატივია - ესე იგი, ჯერ კიდევ კარგი გემოვნება მაქვს“, - იცინის მონიკა.

მას შემდეგ, „სიყვარულის ბავშვი“, როგორც მონიკა მას მუდამ ეძახდა, თანდათან საერთაშორისო ახალგაზრდა ქალად იქცა, რომელიც მოგზაურობაზე ოცნებობს. შორს წასვლაზე ბარიერების გარეშე, შესაძლოა იაპონიაში დაბრუნებაზე, სადაც მეგობრებთან ერთად იყო, ან მარტო გამგზავრებაზე ახალი ადგილების სანახავად. ის ოცნებობს მოდისა და მუსიკის ღრმად შეცნობაზე, უნდა, რომ მიჰყვეს საკუთარი ბედნიერების გზას ისე, რომ არასდროს დაკარგოს ამ 16 წლის გოგოს სილაღე და სილამაზე. 

ფოტოგრაფი: Sebastiàn Faena

სტილი: მონიკა ბელუჩი და ლეონი კასელი

მაკიაჟი: Letizia Carnevale (Charlotte Tilbury)

თმა: John Nollet