სიახლე

დედის ღვიძლით გადარჩენილი შვილის სიცოცხლე - 10-საათიანი ურთულესი ოპერაცია საქართველოში

დედის ღვიძლით გადარჩენილი შვილის სიცოცხლე - 10-საათიანი ურთულესი ოპერაცია საქართველოში
ბა­თუმ­ში, ზღვის­პი­რა ქა­ლაქ­ში, რო­მე­ლიც მზეს­თან და დას­ვე­ნე­ბას­თან ასო­ცირ­დე­ბა, სა­დაც თით­ქოს მხო­ლოდ ბედ­ნი­ე­რი ამ­ბე­ბი უნდა ის­მო­დეს, ორი თვის წინ ახალ­გაზ­რდა ქალი შვი­ლის გა­და­სარ­ჩე­ნად იბ­რძო­და... ყვე­ლა­ფე­რი იმით და­ი­წყო, რომ სამ­სა­ხუ­რი­დან სახ­ლში დაბ­რუ­ნე­ბუ­ლი დედა შვი­ლის სიყ­ვით­ლემ შე­ა­ში­ნა. მერე იყო ექიმ­თან ვი­ზი­ტი, გა­მოკ­ვლე­ვე­ბი და თავ­ზარ­დამ­ცე­მი დი­აგ­ნო­ზი...

ხა­თუ­ნა ცე­ცხლა­ძე, 9 წლის თა­მა­რის დედა:


"და­ახ­ლო­ე­ბით ორი თვის წინ სამ­სა­ხუ­რი­დან სახ­ლში დაბ­რუ­ნე­ბულს თა­მა­რი შე­უძ­ლოდ დამ­ხვდა. ფე­რიც არ მო­მე­წო­ნა და მე­ო­რე დღეს­ვე ექიმ­თან მი­ვიყ­ვა­ნე. აღე­ბუ­ლი ანა­ლი­ზი გერ­მა­ნი­ა­ში გა­და­აგ­ზავ­ნეს. ერთი კვი­რის შემ­დეგ პა­სუ­ხი მო­ვი­და.
როცა დი­აგ­ნო­ზის ფურ­ცე­ლი გად­მომ­ცეს, მი­თხრეს, აუ­ტო­ი­მუ­ნუ­რი ჰე­პა­ტი­ტი­აო. ვერ გა­ვი­გე, რას ნიშ­ნავ­და. მერე რომ ამიხ­სნეს ჩემი შვი­ლის დი­აგ­ნო­ზი, ად­გილ­ზე გა­ვი­ყი­ნე.

ღვიძლს ფუნ­ქცია დაქ­ვე­ი­თე­ბუ­ლი ჰქონ­და და ყო­ველ­დღი­უ­რად მწვავ­დე­ბო­და მდგო­მა­რე­ო­ბა... ბავ­შვს თან­და­ყო­ლი­ლი ჰე­პა­ტი­ტი აღ­მო­აჩ­ნდა. მე და ჩემ­მა მე­უღ­ლემ ინ­ტერ­ნეტ­ში და­ვი­წყეთ ამ და­ა­ვა­დე­ბის შე­სა­ხებ ინ­ფორ­მა­ცი­ის მო­ძი­ე­ბა. რაც უფრო ბევ­რს ვი­გებ­დით, მით უფრო გვი­პყრობ­და შიში. თა­მა­რი თბი­ლის­ში, იაშ­ვი­ლის სა­ა­ვად­მყო­ფო­ში და­ვაწ­ვი­ნეთ. თუ არ ჩავ­თვლით უბ­რა­ლო გა­ცი­ე­ბას, ამ 9 წლის გან­მავ­ლო­ბა­ში ბავ­შვს ჯან­მრთე­ლო­ბის პრობ­ლე­მა არ ჰქო­ნია“, - იხ­სე­ნებს თა­მა­რის დედა.

გა­დას­ხმე­ბით აჩე­რებ­დნენ ღვიძ­ლის თვით­გა­ნად­გუ­რე­ბის შე­უქ­ცე­ვად პრო­ცესს, მაგ­რამ დრო არ ით­მენ­და. რა არის გა­მო­სა­ვა­ლი? - პა­ტა­რა თა­მა­რის მშობ­ლე­ბის დას­მულ ამ შე­კი­თხვას მე­დი­კო­სებ­მა კონ­სი­ლი­უ­მის შემ­დეგ უპა­სუ­ხეს: "დო­ნო­რის პოვ­ნა და ღვიძ­ლის გა­და­ნერგვა".

ყო­ვე­ლი დღე გა­დამ­წყვე­ტი იყო, უფრო სწო­რად, ყო­ვე­ლი წამი. სა­სო­წარ­კვე­თი­ლე­ბა­ში ჩა­ვარ­დნილ ოჯახს არც საკ­მა­რი­სი ფი­ნან­სუ­რი რე­სურ­სი ჰქონ­და, რომ მსოფ­ლიო მას­შტა­ბით ღვიძ­ლის დო­ნო­რი მო­ე­ძებ­ნათ და არც - დრო. მსოფ­ლიო პრაქ­ტი­კის გა­მოც­დი­ლე­ბით, პირ­ველ რიგ­ში მშობ­ლე­ბი მო­სინ­ჯეს დო­ნო­რე­ბად. დე­დის ანა­ლი­ზე­ბი და­დე­ბი­თი აღ­მოჩ­ნდა. მი­უ­ხე­და­ვად ამი­სა, მა­ინც არ­სე­ბობ­და რის­კი, რომ თე­ო­რი­უ­ლად და­დას­ტუ­რე­ბუ­ლი დო­ნო­რის ღვიძლს ოპე­რა­ცი­ის შემ­დეგ პა­ცი­ენ­ტის სხე­უ­ლი არ შე­ით­ვი­სებ­და.

"ღვიძ­ლის ტრან­სპლან­ტა­ცია გარ­და­უ­ვა­ლი იყო. იმის გამო, რომ ყო­ველ წამს გა­დამ­წყვე­ტი მნიშ­ვნე­ლო­ბა ჰქონ­და, ბა­თუ­მის რე­ფე­რა­ლურ სა­ა­ვად­მყო­ფო­ში, რე­ა­ნო­მო­ბი­ლით ჩა­ვიყ­ვა­ნეთ ბავ­შვი. როცა სა­ო­პე­რა­ცი­ო­ში შევ­დი­ო­დი, მე­უღ­ლეს და ოჯა­ხის წევ­რებს ვუ­თხა­რი, თუ სა­ჭი­რო გახ­და მთლი­ა­ნი ღვიძ­ლის გა­და­ნერგვა, არც და­ფიქ­რდეთ, მა­შინ­ვე მი­ე­ცით თან­ხმო­ბა ექი­მებს, მზად ვარ, შვი­ლის გა­და­სარ­ჩე­ნად სი­ცო­ცხლე დავ­თმო-მეთ­ქი.

შო­კურ მდგო­მა­რე­ო­ბა­ში ვი­ყა­ვი. თავ­ში მხო­ლოდ ის მიტ­რი­ა­ლებ­და, რო­გორ­მე შვი­ლი გა­და­მერ­ჩი­ნა. სა­ო­პე­რა­ცი­ო­ში რომ შე­მიყ­ვა­ნეს, მა­შინ მო­ვე­დი გონ­ზე... სა­მე­დი­ცი­ნო ია­რა­ღე­ბი რომ და­ვი­ნა­ხე, გა­მო­ვერ­კვიე და მივ­ხვდი, რა ურ­თუ­ლე­სი ოპე­რა­ცია ჰქონ­და გა­და­სა­ტა­ნი ჩემს გო­გო­ნას“ - გვიყ­ვე­ბა ხა­თუ­ნა ცე­ცხლა­ძე. გაგრძელება
FaceBook ბეჭდვა
კომენტარები / 0 /
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა
loadign_gif
გამოკითხვა
რომელ კატეგორიას ნახულობთ ყველაზე ხშირად?
არქივის კალენდარი
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
2728293031 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30