ფსიქო

თუ დედისგან ტრამვირებული ხართ, არანაირი კომპენსაცია არ არსებობს

თუ დედისგან ტრამვირებული ხართ, არანაირი კომპენსაცია არ არსებობს
ტანჯვისთვის ვერაფერს ვიღებთ, მას ვერავინ გადააქცევს ფულად, ან სიყვარულად.
ზოგისთვის დედის მხრიდან გამოწვეული ბავშვობის ტრავმები ძლივს შესამჩნევ ნაწიბურებად გადაიქცევა, ზოგის ჭრილობები კი დღემდე განაგრძობს სისხლდენას.
ფსიქოლოგი ამბობს, რომ როგორც არ უნდა გავუმკლავდეთ ძველ დაზიანებებს, მნიშვნელოვანია გვესმოდეს მარტივი რამ: კომპენსაცია არ არსებობს.
ბავშვობაში ჩვენ ყველანი ვკითხულობდით ზღაპრებს, რომელშიც სამართლიანობა იმარჯვებდა და ამ ზღაპრების გვწამდა.
გვჯეროდა, რომ თუ ფაფას ბოლომდე შევჭამდით, მოზრდილებთან თავაზიანად ვისაუბრებდით, დავალებებს შევასრულებდით, მაშინ ყველაფერი კარგად იქნებოდა და ჯილდოს მივიღებდით.
მაგრამ, ცხოვრება ზოგჯერ შორს
არის ისეთი ზღაპრებისგან, სადაც კონკია პრინცს ცოლად მიჰყვება, ფიფქია ცოცხლდება და ბოროტი დედინაცვალი, ან ჯადოქარი ისჯება.


რეალობა სასტიკია. სამწუხაროდ, ჩვენს გონებაში მყარად არის გამჯდარი სამართლიანობის იდეა, ისევე როგორც ის აზრი, რომ ბოროტება დაისჯება, ჭეშმარიტება გაიმარჯვებს და „დედაჩემი საბოლოოდ გაიგებს, რა გააკეთა“. სამწუხაროა, რომ ეს არის უტოპია.
გაზრდა უკავშირდება იმ ფაქტს, რომ ჩვენ გვესმის: ჩვენი ყველა ოცნება და სურვილი არ სრულდება.
და ზოგი ადამიანის ცხოვრებაში, ულამაზესი მომენტი, სადაც დედა შენდობას ითხოვს იმისთვის, რაც გააკეთა, თითქმის ყოველთვის მხოლოდ მისი წარმოსახვის პროდუქტად რჩება.
ჩვენ ის ხალხი ვართ, ვისაც სურს მიიღოს სიყვარული, აღიარება, ბოდიში.
და ჩვენ ადამიანები ვართ, ვინც პასუხისმგებელია ამ პროცესზე.


ტკივილისა და იმედგაცრუების მეშვეობით, ტანჯვისა და იმედის მეშვეობით, ჩვენ ვხედავთ სინათლეს.
ერთ წლიანი, ან 20 წლიანი თერაპიის შემდეგ, უკეთ ვართ და უკვე გვესმის, რომ დედა არ მოვა და ბოდიშს არ მოიხდის.
უკვე აცნობიერებ, რომ ის არ გაკოცებს და იტყვის: ყველაფერი კარგად იქნება. არ იტყვის: „ვამაყობ შენით“. არ იტირებს შენს ბედზე. არ აღიარებს თავის შეცდომებს.
ეს არ მოხდება.
და მხოლოდ მას შემდეგ, რაც იმედგაცრუების სრული სიღრმე გვექნება განცდილი, მას შემდეგ რაც გავაცნობიერებთ, რომ ასი ათასი რამ გადავლახეთ და გარკვეული მოვლენების მიმართ იმედი დავკარგეთ, ჩვენ საბოლოოდ მივხედავთ ჩვენს ცხოვრებას.

შემდეგ ჩვენ ვეძებთ ადამიანებს, რომლებიც დედაზე უფრო ფრთხილად და სათუთად მოგვექცევიან. ადამიანები, რომლებსაც შეუძლიათ პატიება ითხოვონ და შეამსუბუქონ ჩვენი ტკივილი. ადამიანები, რომლებიც ახლოს არიან ჩვენი უკმაყოფილებისა და სიბრაზის მიუხედავად. ჩვენ ამ ხალხთან ერთად ვიცვლებით, ვხდებით უფრო ბრძენი ადამიანები, გვესმის, რომ სამყარო გულგრილად უყურებს ჩვენს ურთიერთობებს.
და ამ ზრდის ფასი არის კომპენსაციის ჯადოსნური იდეის უარყოფა, „გაეცი-მიიღე“ იდეის უარყოფა. ტანჯვის საკომპენსაციოდ ვერაფერს ვიღებთ, ტანჯვა ვერ იქცევა პრინცად, ფულად ან სიყვარულად.

წყარო: Cluber
FaceBook ბეჭდვა
კომენტარები / 0 /
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა
loadign_gif
გამოკითხვა
რომელ კატეგორიას ნახულობთ ყველაზე ხშირად?
არქივის კალენდარი
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
293031 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30
e87a93