ოჯახი

"თურმე მართლა ძნელი საცნობი ყოფილა კაცი..."

"თურმე მართლა ძნელი საცნობი ყოფილა კაცი..."
როცა ოჯახში ბზარი ჩნდება და უსიამოვნებებს ბოლო არ უჩანს, ღირს კი მის შენარჩუნებაზე ბრძოლა? ახალგაზრდა ქალზე მოგითხრობთ და თავად განსაჯეთ, მოიქცა თუ არა სწორად.

ეკამ სტუდენტობის წლებში გადაწყვიტა გათხოვება. მისი არჩევანი ახლობლებს არ მოეწონათ, მაგრამ რაღა ექნათ? ეკამ განაცხადა, - მიყვარს ზაზა და ნურავინ ჩაერევით ჩემს საქმეში. მერე რა, რომ სოფლელია, ყველა თბილისელი ხომ არ იქნება? რაც მთავარია, არც ნარკომანია და არც უქნარა, პატიოსანი, გულწრფელი და ნიჭიერიაო... ეკა და ზაზა
სამი წელი ხვდებოდნენ ერთმანეთს, მაგრამ
თურმე მართლა ძნელი საცნობი ყოფილა კაცი. ნათქვამია, ცხრა ფუთი მარილი უნდა ჭამო, რომ ადამიანი გაიცნოო... ესეც არ ყოფილა საკმარისი.

როგორც კი ზაზა ეკას ოჯახში გაშინაურდა, გათამამდა და გადიდგულდა. დილიდან საღამომდე ტრაბახობდა: ეს რაიონიდან ჩამოსული კაცი აღარ ვჯობივარ ქალაქელებს, სულ წამლის შოვნაზე რომ უჭირავთ თვალი? არც კაცობა აქვთ და აღარც დალევა შეუძლიათო. სანამ ეკას მამა, გიორგი, ცოცხალი იყო, ცოტა მორიდებით მაინც ეჭირა თავი, მისი სიკვდილის მერე კი აიწყვიტა... ეკამ ორი შვილი გააჩინა, ქალ-ვაჟი. ზაზა რომ დათვრებოდა, ეკასკენ საცემრად იწევდა, აგინებდა, არც ხანშიშესულ სიდედრს ერიდებოდა და არც ბავშვების ტირილს აგდებდა რამედ. ბიჭს სასტიკად ექცეოდა, გოგონას მიმართ კი ლმობიერი იყო. მისი სისუსტე იცოდა ეკამ და პატარა მარის არიგებდა ხოლმე: - თუ მამაშენი მთვრალი მოვიდა, მიდი, ჩაეხუტე, რომ ჩვენ არ დაგვერიოსო...

ერთხელ, როცა ზაზას აღარავინ ელოდა (საკმაოდ გვიანი იყო და საღამომდე რომ არ მოვიდა, იფიქრეს, ალბათ სოფელში წავიდაო), სწორედ მაშინ გამოჩნდა. ბავშვებს და ეკას დედას ეძინათ. ეკა ტელევიზორს უყურებდა და ფიქრობდა, - რა კარგია ზაზას გარეშე ცხოვრებაო. უცებ ზაზამ კარი ლამის ჩამოიღო ბრახუნით, - რას ჰქვია, არ მელოდით და გეძინათო, - ერთი ამბავი ატეხა. ჭურჭელს ლაწალუწი გაჰქონდა, რას აღარ ეძახდა შვილების დედას. როცა ეკას დედა გამოვიდა და სთხოვა, - დამშვიდდი, ნუ ყვირი და ილანძღები, სირცხვილიაო, ახლა სიდედრს მისდგა. გინება არ აკმარა, სილაც გააწნა. ამას კი აღარ მოელოდა ეკა... ხმაურზე გიორგის გაეღვიძა და ახლა მას გადასწვდა ზაზა. იღრიალა, - ახლა მიყურე, რა ვუყო შენს შვილსო (თითქოს გიორგი მისი შვილი არ ყოფილიყო). ეკას კივილზე მეზობლები შემოცვივდნენ და პოლიცია გამოიძახეს...
სამი დღის მერე გაათავისუფლეს ზაზა, ჯარიმა დააკისრეს და გააფრთხილეს, თუ კიდევ ატეხ დავიდარაბას და შეაწუხებ მეზობლებს(!), უსათუოდ ციხეში გიკრავთ თავსო. ერთხანს მოკუნტული იყო, მერე ისევ აუშვა აფრები.

ეკამ გადაწყვიტა, გაშორებოდა ქმარს, რომელიც ერთ დროს ძალიან უყვარდა. არც განქორწინების პერიოდი იყო იოლი გადასატანი. ზაზა ყოველღამე მიდიოდა სახლთან და ღრიალით იკლებდა იქაურობას. სასამართლოზე კი დაჟინებით მოითხოვდა ბინის წილს, არადა, ბინა ეკას მამის ნაყიდი იყო, ცოლ-ქმარს ერთად ცხოვრებისას არაფერი შეუძენია და ცხადია, არც არაფერი ეკუთვნოდა. როცა ეს აუხსნეს სასამართლოზე, მოსამართლეს მიახალა, - მოგქრთამესო და ისეთი რამ დაატრიალა, მცველებმა სასამართლო დარბაზიდან გაიყვანეს. თანაც მოსამართლის შეურაცხყოფისთვის ორთვიანი პატიმრობა მიუსაჯეს. იმდენად უტეხი და თავგასული იყო, როცა გამოვიდა, ეკას სახლთან მიდიოდა და სკანდალს ტეხდა. ბოლოს, როგორც იქნა, დაიღალა და სოფელში წავიდა. იცოდა, უფროსი ძმა სახლს არ დაანებებდა, რადგან მის მშენებლობა-განახლებაზე ხელიც არ გაუნძრევია. სამოსახლო მიწის ნაკვეთი ადრევე მისცეს, მაგრამ სად ჰქონდა სახლის აშენების თავი? ამიტომაც იოლი გზა აირჩია - ერთ ქმარგაცილებულ ქალს დაადგა თვალი და ჩაუსახლდა კიდეც. მშვენივრად გაუგეს ერთმანეთს, ქალსაც უყვარდა გადაკვრა და ყოველდღე სვამდნენ ღვინოს ან არაყს. ზაზა ისე აღარ ბობოქრობდა სიმთვრალეში, როგორც ეკასთან. ეშინოდა, ამანაც თუ გამაგდო, უპატრონოდ დავრჩებიო.
ბოლო ხანს, ეკას ოჯახის რჩენა ძალიან გაუჭირდა, სამსახურში შემცირებაში მოჰყვა და დედის პენსიით რას გააწყობდა. მეზობლებმა ურჩიეს, შენც ჩვენთან ერთად იარე თურქეთში და ერთ-ორ კაპიკს გააკეთებო. წაჰყვა რამდენჯერმე, მაგრამ მალევე მიხვდა, ვაჭრობა არ გამოსდიოდა. მერე ერთი მეგობარი გაემგზავრა საბერძნეთში. სამი თვის შემდეგ ეკას დაურეკა, - ჩამოდი, აქ რამეს მოგიხერხებო. სხვა გზა არ იყო, ბედი უნდა ეცადა, თორემ ბავშვების სწავლას ვინღა ჩივის, მალე შიმშილით დაიხოცებოდნენ. ვალით წასვლა ვერ გაბედა, 3-ოთახიანი ბინა გაყიდა, ოროთახიანი იყიდა და საბერძნეთის გზას დაადგა. მართალია, დეიდაშვილები ამშვიდებდნენ, - არ ინერვიულო, ამათ ყურადღებას არ მოვაკლებთო, მაგრამ გული მაინც გასკდომაზე ჰქონდა. დედა 65 წლის იყო, გული აწუხებდა, შვილებსაც ახლა სჭირდებოდათ, მაგრამ რა ექნა? წავიდა უცხო ქვეყანაში და თან გაიყოლა დამძიმებული გული.
გაგრძელება
FaceBook ბეჭდვა
კომენტარები / 0 /
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა
loadign_gif

გამოკითხვა
რომელ კატეგორიას ნახულობთ ყველაზე ხშირად?
არქივის კალენდარი
e87a93