„დიახ, ახლა უკვე მეორედ გავდივარ ამ გზას" - ნატო მეტონიძე მძიმე სენისა და განვლილი გზის შესახებ - Marao
„დიახ, ახლა უკვე მეორედ გავდივარ ამ გზას" - ნატო მეტონიძე მძიმე სენისა და განვლილი გზის შესახებ
ნატო მეტონიძის სახელი და გვარი ბევრი ქართველისთვის ასოცირდება განსაკუთრებულ ხმასთან, სინაზესა და ტემბრთან ასოცირდება. ნატო უკვე არაერთი წელია, ქართული სიმღერის უბადლო შემსრულებელია, მისი "ყვითელი ფოთლები" კი - ყველასთვის საყვარელი და დაუვიწყარი.
ნატო მეტონიძე ტელეეკრანებზე ხშირად არ ჩნდება, საზოგადოება არც მისი ინტერვიუებითაა განებივრებული. მუსიკოსმა რამდენიმე წლის წინ პირველად ისაუბრა საჯაროდ მძიმე დიაგნოზის შესახებ - ის ძუძუს კიბოს ებრძოდა და მისი დამარცხებაც შეძლო, ახლა კი ამ გზას მეორედ გადის:
„დიახ, ახლა უკვე მეორედ გავდივარ ამ გზას. რა უცნაურია, სულ მგონია, რომ არ ვღელავ ამაზე და აღმოჩნდა, რომ შინაგანად მაინც ვღელავ. კლასიკური ვარიანტი - რომ გგონია, არასოდეს შენ არ დაგემართება. ცნობილი, გამოჩენილი პაციენტი ვარ.
უპასუხისმგებლოდ ვიქცეოდი, ისე, როგორც დღეს იქცევიან სხვა ქალები - არ ვიტარებდი კვლევებს. ექიმისგან გამოვედი იმედიანი და ვიცოდი, რომ ვიცოცხლებდი. ერთადერთი, რაც დღეს ვიცი, ის არის, რომ არაფერი უმიზეზოდ არ ხდება, გაცილებით ძვირფასი ხდება შემდეგ პროფესიაც და დანარჩენიც ცხოვრებაში.." - ამბობს ნატო მეტონიძე.
Kotcast-ის ეპიზოდი, სადაც ნატო მეტონიძის მოსმენას შეძლებთ, 23 ოქტომბერს გამოვა.
ნატო მეტონიძის ცხოვრება, კარიერა და მთავარი ბრძოლა
ნატო მეტონიძე ქართველი ჯაზ- და პოპ-მომღერალი, რომელიც ცნობილია გამორჩეული და ძლიერი ხმის ტემბრით.
საყოველთაო აღიარება მოიპოვა გია ყანჩელის თეატრალურ წარმოდგენაში „ყველას რაიმე აქვს სახსოვარი“ მონაწილეობით. განსაკუთრებით წარმატებული აღმოჩნდა მის მიერ შესრულებული სიმღერა „საით მიდიხარ“ სპექტაკლიდან „ხანუმა“.
ნატო მეტონიძე დაიბადა 1972 წლის 2 ივლისს თბილისში. დაამთავრა სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი 1995 წელს.1977 წლიდან მღეროდა საბავშვო ანსამბლ „მზიურის” მესამე თაობაში.
"ზუსტად ვიცი, რომ ეს ღვთის საჩუქარია. სხვათა შორის, მამას ჰქონდა აბსოლუტური სმენა. საუკეთესო აკუსტიკოსი იყო - როიალის აწყობის ოსტატი. მღეროდა კიდეც, თუმცა მუსიკალური განათლება არ მიუღია. ჩვენ ერთად არ ვცხოვრობდით - 6 წლის ვიყავი, მშობლები რომ დასცილდნენ. მამას ვსტუმრობდი ხოლმე და კარგად მახსოვს, ბებიის - ნინა წულუკიძისა და მისი დების სიმღერა რომ მოვისმინე, როგორ აღვფრთოვანდი. ბებიას არაჩვეულებრივი, საკმაოდ "მსუყე" ბანი ჰქონდა. ჩანს, ჩემში მამის გენმა იმძლავრა და ღმერთმაც ინება, რომ ეს ნიჭი, უნარი სწორედ მე, ყველაზე ნაბოლარას - და-ძმა 9 და 10 წლით უფროსი მყავს, გამომემზეურებინა საქვეყნოდ. ამიტომაც ვუწოდებ ჩემს სიმღერას საჩუქარს", - ამბობდა მომრერალი.
სტუდენტობის პერიოდში „მზიურის“ ორ წევრ გოგონასთან ერთად ჩამოაყალიბა ტრიო „ნატალი” და ჯაზ-კვარტეტი „3+1″. კვარტეტმა „3+1” მონაწილეობა მიიღო კონკურსში „საფეხურები პარნასისაკენ”, სადაც პირველი ადგილი დაიკავა. კონკურსის შემდეგ იგი შეუდგა სოლო კარიერას. შემდგომში მონაწილეობა მიიღო კონკურსში „სლავური ბაზარი”, სადაც მე-3 ადგილი მოიპოვა.
2002-2004 წლებში თანამშრომლობდა საპროდიუსერო კომპანია „არტ იმედთან“. 2003 წელს, ნიკოლოზ რაჭველთან ერთად მონაწილეობდა გია ყანჩელის კინოსა და თეატრისათვის შექმნილი მუსიკის მიხედვით განხორციელებულ პროექტში „ყველას რაიმე აქვს სახსოვარი“.
ბედისწერაა ისიც, რომ გია ყანჩელის, ბიძინა კვერნაძისა და რევაზ ლაღიძის ნაწარმოებებს ვასრულებ; რომ ბავშვობიდან არაჩვეულებრივი ადამიანები მახვევია გარს. დედას ბევრი გულშემატკივრობდა - სამ შვილს მეუღლის გარეშე გვზრდიდა და ყველა ცდილობდა, რაღაცით შეშველებოდა. მე კი, რადგან პატარა ვიყავი, განსაკუთრებულად მივლიდნენ. მაგალითად, სიმღერაზე ხშირად ძმას დავყავდი. ბედნიერება იყო, რომ მოვხვდი ანსამბლ "მზიურში", რადგან იქ გატარებულმა წლებმა ბევრი მასწავლა: სცენას, დამოუკიდებლობას, პასუხისმგებლობას, სხვებზე ზრუნვას, ადამიანების მოფრთხილებას მიმაჩვია და კიდევ ბევრი, ცხოვრებისთვის აუცილებელი უნარი შემძინა. მერეც, ყველაფერი თავისთავად, ბუნებრივად გაგრძელდა. სკოლაში თავისუფალ თემას რომ გვაწერინებდნენ, ვინ უნდა გამოვსულიყავით, ყოველთვის დაუფიქრებლად, უყოყმანოდ და გულახდილად ვწერდი - "მომღერალი", რადგან ეჭვიც არ მეპარებოდა, რომ მუდამ უნდა მემღერა" - ამბობდა მომღერალი ერთ-ერთ ინტერვიუში.
2004 წელს, ნატო მეტონიძემ თბილისის ჯაზ-ფესტივალზე მსოფლიოში განთქმულ მესაყვირე კრის ბოტისთან ერთად რამდენიმე სიმღერა შეასრულა, მათ შორის სტინგის კრის ბოტისთვის ნაჩუქარი ერთი სიმღერა. 2010 წელს, მუსკომედიის თეატრში შეასრულა მარიას როლი დავით დოიაშვილის მიუზიკლში „მუსიკის ჰანგები”.
2015 წელს ფილარმონიის საკონცერტო დარბაზში განხორციელდა ნატო მეტონიძის, ნიკოლოზ რაჭველისა და დავით დოიაშვილის მორიგი ერთობლივი თეატრალიზებული პროექტი „ინტროსპექცია“, რომელშიც მუსიკისა და დრამის თეატრის მსახიობები და საქართველოს ეროვნული სიმფონიური ორკესტრი მონაწილეობდა. 2016 წელს პროექტმა დიდი წარმატება მოიპოვა ნიუ-იორკსა და ფილადელფიაში.
ნატო მეტონიძეს საკონცერტო გამოსვლები ჰქონდა მსოფლიოს ბევრ ქვეყანაში, მათ შორის — საფრანგეთი, გერმანია, ესპანეთი, საბერძნეთი, კოსოვო, პოლონეთი, დიდი ბრიტანეთი, ამერიკის შეერთებული შტატები და სხვა.
მიღებული აქვს საერთაშორისო პრიზები, მათ შორისაა მოსკოვის მუსიკის საერთაშორისო ფესტივალი „პარნასი“ და ვიტებსკის „სლოვაკეთის ბაზარი.
