მეთ გალამდე დიდი ხნით ადრე: 10 შემთხვევა, როდესაც ხელოვნება და მოდა ერთმანეთს შეერწყა - Marao

„მოდა მხოლოდ სამოსი არ არის, ის გარემომცველი სამყაროს ანარეკლია,“ - ამბობდა კოკო შანელი. თუმცა, როდესაც მაღალი მოდა და სახვითი ხელოვნება ერთმანეთს ხვდება, საზღვრები პოდიუმსა და მუზეუმს შორის მთლიანად იშლება. ეს არ არის უბრალოდ ქსოვილისა და საღებავის შეხვედრა; ეს არის ორი სამყაროს სინთეზი, სადაც კაბა ტილოდ იქცევა, ხოლო დიზაინერი - მხატვრად. ამ სტატიაში ვისაუბრებთ იმ საკულტო მომენტებზე, როდესაც მაღალმა მოდამ და სახვითმა ხელოვნებამ ერთმანეთს ხელი ჩაკიდეს და სამუდამოდ შეცვალეს ჩვენი წარმოდგენა სილამაზეზე. 

ივ სენ-ლორანის გეომეტრიული რევოლუცია

სენ-ლორანის "მონდრიანის კაბა" მოდის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი კოლაბორაციაა. დიზაინერმა პიტ მონდრიანის აბსტრაქტული ტილოები ჯერსის ქსოვილის კაბებად აქცია. 60-იანი წლების მოდერნისტული სილუეტით მან დაამტკიცა, რომ ხელოვნება მხოლოდ კედელზე დასაკიდი ობიექტი არაა, ის შეიძლება ადამიანის მოძრაობის ნაწილი გახდეს.

ელზა სკიაპარელი და სალვადორ დალი და Lobster Dress

ელზა სკიაპარელისა და სალვადორ დალის მეგობრობამ საფუძველი ჩაუყარა არტ-კოლაბორაციების კულტურას. მათმა ყველაზე სკანდალურმა ნამუშევარმა, "Lobster Dress",  სამუდამოდ შეცვალა წარმოდგენა იმაზე, თუ რამდენად ექსცენტრული შეიძლება იყოს საღამოს კაბა.

ეს არის მოდისა და სახვითი ხელოვნების კოლაბორაციის ერთ-ერთი ყველაზე საკულტო და ისტორიული ნიმუში, სადაც სკიაპარელის ავანგარდული მოდა და დალის სურეალიზმი სრულყოფილად შეერწყა ერთმანეთს.

ვერსაჩეს პოპ-არტული დიდება

ჯანი ვერსაჩე ენდი უორჰოლის პერსონითა და შემოქმედებით იყო მოხიბლული. 1991 წელს მან უორჰოლის ცნობილი პორტრეტები, მერილინ მონრო და ჯეიმს დინი, პრინტებად გამოიყენა. ნაომი კემპბელის მიერ წარდგენილი ეს კაბა დღემდე რჩება პოპ-კულტურისა და მაღალი მოდის იდეალურ სინთეზად.

ალექსანდრ მაკ-ქუინი "სიუხვის რქა“

მაკ-ქუინისთვის ხელოვნება არა დეკორაცია, არამედ იდეოლოგიური საფუძველი იყო. კოლექციაში "The Horn of Plenty“ მან კლასიკური ნატურმორტების ესთეტიკა გამოიყენა, რათა თანამედროვეობის გადამეტებული მოხმარება გაეკრიტიკებინა. ეს იყო არა ხელოვნების კოპირება, არამედ მისი გამოყენება სოციალური კომენტარისთვის.

ჯონ გალიანო და "დიდი ტალღა"

Dior-ის 2007 წლის კუტიურის კოლექციაში გალიანომ ნამდვილი თეატრალური სანახაობა მოაწყო. კლოდ მონეს ფერების გარდა, პოდიუმზე ვიხილეთ კაბა, რომელიც ჰოკუსაის ლეგენდარულ გრავირებას, "დიდ ტალღას კანაგავასთან“ აცოცხლებდა. გალიანომ დაამტკიცა, რომ მოდაში მთავარი ატმოსფერო და დრამაა.

Comme des Garçons: სამოსი, როგორც სკულპტურა

რეი კავაკუბომ 1997 წელს სხეულის ფორმების დეფორმაციით ყველას აჩვენა, რომ მოდა შეიძლება იყოს სკულპტურა. მან უარყო ტრადიციული სილუეტები და სამოსი აქცია სივრცულ კონსტრუქციად, რაც Comme des Garçons-ის მთავარ ხელწერად იქცა.

Viktor & Rolf: ნახატები, რომლებიც ჩარჩოდან გამოვიდნენ

ამ კოლექციაში დიზაინერებმა პირდაპირი გაგებით გააერთიანეს გალერეა და პოდიუმი. მოდელები ჩარჩოებში ჩასმული "ტილოებით" გამოდიოდნენ, რომლებსაც შემდეგ ჩარჩოდან ხსნიდნენ და სხეულზე კაბებად ირგებდნენ - ეს იყო მოდის, როგორც პერფორმანსის პიკი.

რაფ სიმონსი და უორჰოლის არქივები

Calvin Klein-ში მუშაობისას რაფ სიმონსმა ენდი უორჰოლის ფონდთან ითანამშრომლა. მან ხელოვნება არა პომპეზურად, არამედ ყოველდღიურ, ამერიკულ სტილში შემოიტანა - ჯინსებსა და მაისურებზე, რაც ხელოვნებასა და მასობრივ კულტურას შორის ზღვარს კიდევ უფრო შლის.

ვივიენ ვესტვუდი და როკოკოს ერა

პანკ-დედოფალი ვივიენ ვესტვუდი ყოველთვის ეტრფოდა ისტორიულ ხელოვნებას. 1995 წლის კოლექციაში მან როკოკოს პერიოდის მხატვრობა, კერძოდ კი ფრანსუა ბუშეს ნამუშევრები გამოიყენა, რითაც კლასიკურ ხელოვნებას თანამედროვე, მეამბოხე სული შთაბერა.

ჟან-პოლ გოტიე და დეგას ბალერინები

გოტიემ ედგარ დეგას მოცეკვავეების სერია საოცარი სიზუსტით გააცოცხლა. ერთ-ერთი კაბა, რომელიც ბალერინას ტილოს იმეორებდა, ჯერ ბიონსეს ფოტოსესიაში ვიხილეთ, ცოტა ხნის წინ კი წითელ ხალიჩაზე ჩაპელ როანმაც მოირგო, რითაც კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ ნამდვილი ხელოვნება დროს არ ექვემდებარება.

წყარო: coveteur