"რომ იკითხავენ, რა სჭირდება ქალს ბედნიერებისთვისო, შორენას სურათები უნდა ვაჩვენო - გყავდეს გვერდით ადამიანი, რომელიც გაფასებს და შენს სურვილებს ასრულებს. ეს თუ არ არის ბედნიერება, აბა რა არის?! ყველა ქალი უნდა იყოს ბედნიერი. ბევრს შეუძლია მცირედითაც გაბედნიერდეს, ბევრი კი ბოლომდე ირგებს", - წერენ შორენა ბეგაშვილის ახალ კადრებზე, რომლებიც მან ლე-მონ-სენ-მიშელიდან გამოაქვეყნა.

ლე-მონ-სენ-მიშელი - კლდეზე გაშენებული შუა საუკუნეების საოცრება
ლე-მონ-სენ-მიშელი საფრანგეთში, ნორმანდიის სანაპიროსთან მდებარე თვალწარმტაცი, მოქცევის კუნძული და შუა საუკუნეების საეკლესიო კომუნაა. ეს არის ადგილი, სადაც ადამიანის გენიამ და ბუნებამ ერთობლივად შექმნეს ნამდვილი არქიტექტურული შედევრი. კუნძული და მისი ყურე იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ნუსხაშია შესული და ყოველწლიურად მილიონობით მოგზაურს მაგნიტივით იზიდავს.

მონ-სენ-მიშელის მთავარი სავიზიტო ბარათი წყლისა და ხმელეთის მუდმივი თამაშია. ევროპაში ყველაზე ძლიერი მოქცევების გამო, კუნძული დღეში ორჯერ სრულად წყდება გარე სამყაროს და ზღვაში ჩაძირულ ციხესიმაგრეს ემსგავსება, ხოლო მიქცევის დროს წყალი უკან იხევს და გზას უხსნის მომლოცველებსა და ტურისტებს. ძველად ამბობდნენ, რომ მოქცევის დროს წყალი „გალoptionsებული ცხენის სისწრაფით“ ბრუნდება, რაც ამ პროცესს განსაკუთრებით შთამბეჭდავსა და სახიფათოს ხდიდა.

კუნძულის მწვერვალზე აღმართული გოთიკური მონასტერი (რომლის მშენებლობაც მე-10 საუკუნეში დაიწყო) ნამდვილი საინჟინრო საოცრებაა. კუნძულზე შესვლისთანავე დროის მანქანაში ხვდებით. ვიწრო, ციცაბო ქვაფენილიანი ქუჩები, ძველი ქვის სახლები, თავდაცვითი გალავნები და პატარა მაღაზიები ზუსტად ისე გამოიყურება, როგორც საუკუნეების წინ.ლეგენდის თანახმად, 708 წელს მთავარანგელოზი მიქაელი გამოეცხადა ადგილობრივ ეპისკოპოსს და უბრძანა, ამ კლდეზე ტაძარი აეგო. საუკუნეების განმავლობაში მონასტერი იყო უმნიშვნელოვანესი სალოცავი, საფრანგეთის მიუვალი ციხესიმაგრე (რომელიც ასწლიანი ომის დროს ინგლისელებმა ვერ აიღეს) და მოგვიანებით, საფრანგეთის რევოლუციის დროს - ციხეც კი.ეს არის ადგილი, სადაც ისტორია, სულიერება და ბუნების სტიქია ერთმანეთს ერწყმის და ისეთ ატმოსფეროს ქმნის, რომელიც ერთხელ მაინც უნდა ნახო ადამიანმა ცხოვრებაში.

