თურქული სერიალები და კინოინდუსტრია უკვე წლებია საერთაშორისო მასშტაბით უზარმაზარ პოპულარობას ინარჩუნებს. თურქულ ეკრანებზე აღბეჭდილი ემოციური ისტორიები, მაღალი პოლიგრაფიული ხარისხი და, რა თქმა უნდა, გამორჩეული გარეგნობისა და ტექნიკის მქონე მსახიობები მილიონობით მაყურებლის გულებს იპყრობს. თუმცა, ცოტამ თუ იცის, რომ თანამედროვე თურქული კინემატოგრაფის ბევრი წამყვანი სახის გენეალოგია კავკასიას, კერძოდ კი საქართველოს უკავშირდება. ოსმალეთის იმპერიის პერიოდში თუ შემდგომ საუკუნეებში მომხდარი მიგრაციული პროცესების შედეგად, უამრავი ქართული ოჯახი დამკვიდრდა თურქეთის სხვადასხვა რეგიონში, მათმა შთამომავლებმა კი თურქულ კულტურასა და ხელოვნებაში უდიდესი კვალი დატოვეს.
თურქული კინოსა და ტელევიზიის ნამდვილი ლეგენდა, ნებაჰათ ჩეჰრე, რომელსაც ქართველი მაყურებელი განსაკუთრებით „დიდებული საუკუნიდან“ (ვალიდე სულთანი) და „აკრძალული სიყვარულიდან“ იცნობს, თავისი წარმომავლობის შესახებ ყოველთვის ამაყად საუბრობს. მსახიობის მამა, იზეთ ჩეჰრე, წარმოშობით ქართველი იყო. ნებაჰათის გამორჩეული, არისტოკრატული გარეგნობა, თავდაჭერილობა და შარმი ხშირად სწორედ მის კავკასიურ გენეტიკას მიეწერება.

სერიალ „ველური ველის“ (Kurtlar Vadisi) ვარსკვლავი, გურქან უიგუნი, თურქულ კინოში ერთ-ერთი ყველაზე ქარიზმატული მსახიობია. მისი ოჯახის ისტორია პირდაპირ უკავშირდება ართვინის რეგიონს და ისტორიულ ჭვენებურებს. უიგუნის ოჯახი წარმოშობით სწორედ იმ ქართველი მუჰაჯირების შთამომავალია, რომლებიც თურქეთში დასახლდნენ. მსახიობი არასოდეს მალავს თავის ფესვებს და კავკასიურ კულტურასთან მჭიდრო კავშირს ინარჩუნებს.

„ასი“-სა და „სიყვარული და სასჯელის“ ვარსკვლავი, მურათ ილდირიმი, თურქეთის ერთ-ერთი ყველაზე მოთხოვნადი მსახიობია. მისი გენეალოგიური ხე საკმაოდ მრავალფეროვანია: მსახიობს დედის მხრიდან არაბული ფესვები აქვს, ხოლო მამის მხრიდან - კავკასიური და ქართული წარმომავლობის შტოები. კულტურათა ეს სინთეზი მურათის არტისტულ ბუნებასა და ეკრანულ გამოსახულებაში მკაფიოდ აისახება.

თანამედროვე თურქული ტელევიზიის ყველაზე მაღალანაზღაურებადი და აღიარებული მსახიობი, ბერენ საათი, მაყურებელმა „აკრძალული სიყვარულითა“ და „ფატმაგულით“ შეიყვარა. თურქულ მედიაში მისი ოჯახის შავიზღვისპირულ და კავკასიურ ფესვებზე ხშირად მიუთითებენ. ანატოლიისა და კავკასიის მიჯნაზე არსებული რეგიონული გენეტიკა ბერენის გამორჩეულ ვიზუალსა და სიღრმისეულ სამსახიობო ოსტატობაში მნიშვნელოვან როლს თამაშობს.

თუბა ბუიუქუსთუნი, რომელიც გაეროს კეთილი ნების ელჩიც გახლავთ, გამოირჩევა ბუნებრივი, დახვეწილი სილამაზით. მისი საგვარეულო შტო მოიცავს როგორც რუმელიელ (ბალკანელ) მიგრანტებს, ასევე შავიზღვისპირეთისა და კავკასიის რეგიონებიდან გადმოსახლებულ წინაპრებს. თურქულ პრესაში ხშირად აღნიშნავენ, რომ მისი იერი და თვალის სტრუქტურა სწორედ კავკასიური გენების დამსახურებაა.

„ეზელის“ მთავარი როლის შემსრულებელი, ქენან იმირზალიოღლუ, თურქული კინოს ნამდვილი სიმბოლოა. მიუხედავად იმისა, რომ მისი ოჯახი საუკუნეებია ანკარის რეგიონში ცხოვრობს, საგვარეულო გადმოცემები და ისტორიული წყაროები მიუთითებს მის შორეულ კავშირზე კავკასიელ, მათ შორის ქართველ ტომებთან, რომლებიც შუა საუკუნეებში ცენტრალურ ანატოლიაში დასახლდნენ.

„1001 ღამის“ ვარსკვლავის, ბერგუზარ ქორელისა და „ეზელისა“ თუ „სიყვარულისათვის“-ს მსახიობის, ჯანსუ დერეს გენეალოგია თურქეთის მრავალეთნიკურ ისტორიას ასახავს. ორივე მსახიობის ოჯახურ ისტორიაში იკვეთება როგორც ბალკანური, ისე შავიზღვისპირეთისა და კავკასიური მიგრაციის ნაკვალევი. ეს ეთნიკური მრავალფეროვნება ქმნის სწორედ იმ უნიკალურ გარეგნულ ტიპაჟებს, რაც მათ მსოფლიო აღიარების მოპოვებაში დაეხმარა.

სერიალ „შავი სიყვარულის“ (Kara Sevda) და „სეფირის ქალიშვილის“ ვარსკვლავი, ნესლიჰან ათაგული, თანამედროვე თურქული ეკრანის ერთ-ერთი ყველაზე ნიჭიერი და გამორჩეული მსახიობია. ნესლიჰანის გარეგნობასა და განსაკუთრებულ ექსპრესიაში უდიდეს როლს მისი მრავალფეროვანი გენეტიკა თამაშობს. მსახიობის დედა წარმოშობით ბელარუსია, ხოლო მამა -კავკასიური ფესვების მქონე. თურქულ მედიაში არაერთხელ აღნიშნულა, რომ მამის მხრიდან მისი საგვარეულო შტო სწორედ კავკასიელ (მათ შორის ქართველ და ჩერქეზ) წინაპრებს უკავშირდება.

თურქული კინოინდუსტრიის წარმატება დიდწილად განპირობებულია იმ მდიდარი კულტურული და ეთნიკური მრავალფეროვნებით, რაც ქვეყნის ისტორიამ ჩამოაყალიბა. ქართული და კავკასიური ფესვების მქონე მსახიობებმა შეუცვლელი წვლილი შეიტანეს თურქული სერიალების ოქროს ხანის შექმნაში. მათი ქარიზმა, ნიჭი და გარეგნობა კიდევ ერთი დასტურია იმისა, თუ რამდენად მჭიდროდ არის გადაჯაჭვული საქართველოსა და თურქეთის კულტურული ისტორია.