ქართულ კინოს ყოველთვის ჰქონდა უნარი, ეკრანზე ეჩვენებინა არა მხოლოდ ამბავი, არამედ ესთეტიკა, რომელიც მაყურებლის მეხსიერებაში ათწლეულების განმავლობაში რჩება. ამ ესთეტიკის მწვერვალია ფილმი „ყუბაჩური სამაჯურის საიდუმლო“, სადაც ორი ეპოქალური მსახიობის - ლიკა ქავჟარაძისა და ლევან უჩანეიშვილის შეხვედრა შედგა. ეს არ იყო მხოლოდ ორი ლამაზი ადამიანის თანამშრომლობა. ეს იყო ნამდვილი კინემატოგრაფიული დღესასწაული, სადაც გარეგნული სრულყოფილება და შინაგანი დრამატიზმი ერთმანეთს შეერწყა. მიუხედავად ამისა, ამ ფილმის შესახებ ბევრმა არ იცის.

„ყუბაჩური სამაჯურის საიდუმლო” - ლიკა და ლევანი
„ყუბაჩური სამაჯურის საიდუმლო” რეჟისორ რაფაელ გასპარიანცის 1982 წლის მხატვრული ფილმია. სურათი დაღესტნელი მწერლის აჰმედხან აბუ-ბაქარის ავტობიოგრაფიული მოთხრობის „სამაჯური ძვირფასი ქვებით“ მიხედვით.
აული ყუბაჩი, საიდანაც არიან ფილმის მთავარი გმირები, ოდითგან განთქმულია ხელოვანი ადამიანებით, რომლებიც საიუველირო საქმიანობას ეწევიან. აულის ყველა მშობელი ცდილობს შთამომავლობას გადასცეს თავისი ხელობის საიდუმლო. ახალგაზრდა მურადს კი ურჩევნია ლექსები წეროს და უსმინოს განთქმულ აშუღს და მოხეტიალე პოეტს მურადს, რომლის პატივსაცემად დაარქვეს მას სახელი.

საიდა და მურადი ერთმანეთს დედაქალაქში გაიცნობენ და წარმოდგენაც არ აქვთ, რომ მათი ოჯახები ერთმანეთს მტრობენ მამების შუღლის გამო. ახალგაზრდებს დიდი ძალისხმევა სჭირდებათ, რომ ერთად დარჩნენ.
ფილმში უხვადაა გამოყენებული ცნობილი ხელოვანი ქალის, მანაბა მაგომედოვას ნამუშევრები, რომელიც ამ სოფლიდანაა.
როდესაც ამ ფილმში ლიკა ქავჟარაძეზე ვსაუბრობთ, სიტყვა „სილამაზე“ ხშირად უფერულდება. ის იყო ქართული სინამდვილის „ხატი“ - ნატიფი, მყიფე და ამავდროულად, უსაზღვროდ ღრმა მზერის მქონე. მის გვერდით კი ლევან უჩანეიშვილი, თავისი ქარიზმატული, მკაცრი და ვაჟკაცური გარეგნობით, ქმნიდა იმ იდეალურ ბალანსს, რომელსაც ეკრანი ითხოვდა. მათი ვიზუალური თავსებადობა ფილმს სძენდა განსაკუთრებულ, თითქმის ზღაპრულ ელფერს, რაც ყუბაჩური ლეგენდების მისტიკას იდეალურად ეხმიანებოდა.
