ფრანგულ კინემატოგრაფს ბევრი მუზა ჰყოლია, თუმცა იზაბელ აჯანი მათ შორის განსაკუთრებული, თითქმის მისტიკური ფიგურაა. მისი თოვლივით თეთრი კანი, გამჭოლი ლურჯი მზერა და სამსახიობო უნარი, მას თანამედროვეობის ერთ-ერთ უდიდეს მსახიობად აქცევს.

იზაბელ იასმინ აჯანი 1955 წელს პარიზში დაიბადა. მისი გენეტიკა ორი სრულიად განსხვავებული სამყაროს შეჯახება იყო: მამა - ალჟირელი მუსლიმი, დედა კი - გერმანელი კათოლიკე. თავად იზაბელი იხსენებს, რომ მისი ბავშვობა ამ ორ კულტურას, ორ ენასა და მშობლების რთულ ურთიერთობას შორის გაიყო. სწორედ ამ ცხოვრებამ ჩამოაყალიბა ის სენსიტიურობა, რომელიც მოგვიანებით მის როლებში აისახა.
მსახიობობა მისთვის გაქცევის საშუალება გახდა. უკვე 14 წლის ასაკში მან პირველი როლი მიიღო ფილმში „პატარა ნახშირის გამყიდველი“, ხოლო 17 წლისა - ლეგენდარული „კომედი ფრანსეზის“ სცენაზე იდგა.
აჯანის კარიერა არ არის მხოლოდ ფილმების ჩამონათვალი, ეს არის ფსიქოლოგიური კვლევების სერია. მან სახელი გაითქვა როლებით, რომლებიც მოითხოვდნენ ტოტალურ თვითგაცემას:

იზაბელ აჯანი ერთადერთი მსახიობია, რომელმაც ხუთჯერ მოიპოვა საფრანგეთის ეროვნული კინოპრემია „სეზარი“ საუკეთესო ქალის როლისთვის. გარდა ამისა, ის კანის კინოფესტივალის ორგზის ლაურეატია. მისი გავლენა მხოლოდ კინოთი არ შემოიფარგლება - ის იყო მოდის სახლების მუზა და სილამაზის ეტალონი ათწლეულების განმავლობაში.
აჯანი ყოველთვის გაურბოდა პაპარაცებსა და ყვითელ პრესას. მისი ყველაზე გახმაურებული და მტკივნეული რომანი ბრიტანელ მსახიობ დენიელ დეი-ლუისთან ჰქონდა. მათი ექვსწლიანი ურთიერთობა მაშინ დასრულდა, როცა იზაბელი მათ საერთო შვილზე, გაბრიელ-კეინზე იყო ორსულად. ამბობდნენ, რომ დეი-ლუისმა მას დაშორების შესახებ ფოსტით შეატყობინა, რაც მსახიობისთვის დიდი დარტყმა აღმოჩნდა.
მას ასევე ჰქონდა ნიშნობა ელექტრონული მუსიკის პიონერ ჟან-მიშელ ჟართან, თუმცა ქორწინებამდე საქმე არ მისულა.

დღეს იზაბელი კვლავ რჩება იდუმალ ფიგურად. ის იშვიათად ჩნდება საჯაროდ მზის სათვალის გარეშე და კვლავ აგრძელებს გადაღებებს პროექტებში, რომლებიც მის რთულ ხასიათს შეეფერება.
მისი ფენომენი იმაში მდგომარეობს, რომ მან შეძლო შეენარჩუნებინა დისტანცია მაყურებელთან. ჩვენ არ ვიცით ყველაფერი მის შესახებ და სწორედ ეს ხდის მას ნამდვილ კინოვარსკვლავად.