„ოჯახური ამბები... მოდი, ასე დავტოვოთ“ - 62 წლის ბრედ პიტის გულახდილი ინტერვიუ ცხოვრების ყველაზე მძიმე ეტაპზე - Marao

ორშაბათი ბრედ პიტთან ერთად: 62 წლის ვარსკვლავის აღსარება ტკივილზე, დანაკარგსა და "ოჯახურ ამბებზე"

62 წლის ბრედ პიტმა სრულიად განსაკუთრებული ცხოვრება გაიარა. ის ჰოლივუდის იმ უმაღლეს 1 პროცენტში შედის - არა მხოლოდ დღეს, არამედ ზოგადად კინოს ისტორიაში - როგორი მასშტაბითაც არ უნდა გაზომოთ: ნედლი ნიჭით, საერთო შემოსავლებით, გარეგნობით, სალაროების ამონაგებით, ბუნებრივი მაგნეტიზმითა თუ იმ ფილმების ხარისხით, რომლებიც დღემდე შექმნილა. და, რა თქმა უნდა, ინტრიგებით.

მისი გაჭიანურებული განქორწინება ანჯელინა ჯოლისთან, ის, რომ შვილები მასთან არ ურთიერთობენ და, გავრცელებული ინფორმაციით, მისი გვარიც კი უარყვეს - რა გულსაკლავი პროცესიც არ უნდა ხდებოდეს იქ, სავარაუდოდ, ამის შესახებ გსმენიათ და შესაძლოა, სწორედ ეს არის მიზეზი, რის გამოც ამ სტატიის კითხვას აგრძელებთ.

• ვარსკვლავური წყვილი სოციალურ ქსელს იპყრობს - ბრედ პიტი და ინეს დე რამონი ტეილორ სვიფტისა და ტრევის კელსის ქორწილში

მას შემდეგ, რაც ბრედ პიტის მიერ მომზადებული მარტივი წასახემსებლის ნახვით გამოწვეული პირველადი სიახლის განცდა გადაივლის, იწყება ჩვეულებრივი შეხვედრის ფორმატი. ის ახალ ფილმში თამაშობს და, რა თქმა უნდა, სწორედ ამის შესახებ სასაუბროდ მიმწვია. თუმცა, აღმოჩნდა, რომ ეს ფილმი მისთვის რაღაც ბევრად უფრო რეალურს ეხება - უიმედობის პირისპირ გამძლეობასა და იმედის ნამცეცების ჩაჭიდებას. როდესაც ამ თემას ვეხებით, ეს შუადღე სრულიად მოულოდნელ, იშვიათ და სიღრმისეულ საუბარში გადადის.

წლების სვლა და „დაკარგული თაობა“

„გახსოვს 'ბივისი და ბატჰედის' ის ეპიზოდი?..“

ასაკის მატებაზე ვსაუბრობთ. ახლახან დავადგინეთ ჩვენს შორის ასაკობრივი სხვაობა - 11 წელი (პიტი 62 წლისაა). მას ეცინება და წამის მეასედში მისი ხმა ფლოიდისას ემსგავსება - იმ დაბოლილი პერსონაჟისას ფილმიდან True Romance, რომელიც სამ ათწლეულზე მეტი ხნის წინ გამოვიდა.

„არ მახსოვს ზუსტი სცენარი, მაგრამ უფროსი ადამიანი ტუქსავდათ და პასუხი იყო: [ბივისის ხმით] 'შენ ბერიკაცი ხარ!' [ეცინება]. აი, ეს იყო შეურაცხყოფა!“

მისი თვალები ისეთივე ცისფერი, გატაცებული და მიმზიდველია, როგორც იმ სასტუმროს ნომერში ფილმიდან Thelma & Louise, სანამ ხალხის უმრავლესობა მის სახელს გაიგებდა. მაგრამ ის 62 წლისაა. ადრე არსებობდნენ კაცები, რომლებიც მასზე უფროსები იყვნენ - რედფორდი, ჰექმენი, ნიუმენი, დიუვალი, საზერლენდი.

„ეს უცნაური ცვლაა“, - ამბობს ის და ჩერდება. „ჩვენს ზემოთ იყო დამამშვიდებელი ბუფერი და ახლა, როცა ისინი წავიდნენ, თითქოს მშობლებს კარგავ. ახლა შენ ხარ ბოლო გაჩერება“.

• „ცხოვრებამ ცოტათი გამტეხა, მაგრამ კვლავ უნდა დავიწყო ცხოვრება და ისევ თავისუფალი გავხდე“ - ანჯელინა ჯოლის ინტერვიუ ბრედ პიტთან განქორწინებისა და ახალი ცხოვრების დაწყების შესახებ

რობერტ რედფორდი 55 წლისა და უკვე ლეგენდა იყო, როდესაც 1992 წელს პიტი ფილმში A River Runs Through It გადაიღო. დღეს პიტს არ უყვარს თავისი თამაში პოლ მაკლინის როლში - უმცროსი, გაბედული ძმის, რომელიც რიფებზე დადიოდა, ადგილობრივებთან პაემნებს მართავდა, ბევრს აზარტულობდა და ახალგაზრდა გარდაიცვალა. თუმცა მან მაშინ ფილმი მიითვისა, ხოლო სამი წლის შემდეგ პირველი ოსკარის ნომინაციაც მიიღო ტერი გილიამის ფილმისთვის 12 Monkeys.

62 წლის ასაკში, ყოველ როლში, რომელსაც ირჩევს, პიტს სურს გააკეთოს ის, რაც მსახიობის რანგში არასდროს გაუკეთებია - თუნდაც მცირე დეტალი, თუნდაც ერთ სცენაში.

„ღმერთო, როგორ მინდა ჩემი ორმოცდაათიანი წლები დავიბრუნო!“ - ამბობს ის და თვალებში მიყურებს. „მეტი უნდა გამეკეთებინა. ორმოცდაათიანი წლები უბრალოდ... კაცო, რაზეც ფიქრობ, წადი და შეუტიე. წადი და შეუტიე ახლავე“.

ორმოცდაათიან წლებში პიტმა 11 ფილმში ითამაშა, 17-ის პროდიუსერი გახდა და ოსკარიც მოიპოვა მეორეხარისხოვანი როლისთვის ფილმში Once Upon a Time... in Hollywood. ის სამოცდაათიანებსაც აქტიურად უტევს. ახლახან დაასრულა 2.5-წლიანი უწყვეტი სამუშაო მარათონი - ყველაზე გრძელი მის კარიერაში. გამოვიდა ბლოკბასტერი F1, რასაც მოჰყვა ახალ ზელანდიაში ფილმის Heart of the Beast გადაღებები (ინტენსიური ისტორია კაცსა და მის ძაღლზე); შემდეგ გადაიღო ახალი ფილმი, რომლის სცენარიც კვენტინ ტარანტინოს ეკუთვნის, ხოლო რეჟისორი დევიდ ფინჩერია (სადაც პიტი კვლავ უბრუნდება კასკადიორ კლიფ ბუთის როლს); და რამდენიმე კვირის წინ დაასრულა მუშაობა ბნელ თრილერზე The Riders.

ალკოჰოლი და ივნისის მოღრუბლული დღეები

Perrier-ის პატარა ქილებს სწრაფად ვცლით და ვახსენებ, რომ ცოტა ხნის წინ ღვინო შემომთავაზა. 2020 წლის დაჯილდოებაზე მან მადლობა გადაუხადა მეგობარს, ბრედლი კუპერს, სიფხიზლის დაბრუნებაში დახმარებისთვის. ვკითხე, ღვინო მხოლოდ სტუმრებისთვის ჰქონდა თუ არა.

„არა, მე... შვიდი წელი ვიყავი სრულიად ფხიზელი. მერე კი ისევ დავუბრუნდი“, - ოდნავ ეცინება. ის თავის ცნობილ წარბებს წევს და თითს მაღლა წევს: „უფრო თავშეკავებულად. წყვილჯერ გადამეტებული თვითრწმენა მქონდა და მივხვდი - არა, ეს ჩემთვის კარგი არ არის. დიდი რაოდენობით არ შეიძლება“.

„ერთი ჭიქა ღვინის დალევა შეგიძლია“.

„კი... ნუ, რამდენიმესიც. მაგრამ ბევრის - არა. პროფესიონალურად უნდა მივუდგე“. მას ახლა დილის საათები უყვარს, ხოლო წინა ღამით ბევრი დალევისას მშვენიერი დილა შეიძლება გამოგრჩეს. დილა კი საინტერესოა და მას არ სურს, რომელიმე მათგანი გაუცნობიერებლად გავიდეს.

დღეს მის სახლში ქალაქის საოცარი ხედია, თუმცა ცას ღრუბლები დაჰფარვია. მასპინძლების უმეტესობა მოიბოდიშებდა მოღრუბლული ცის გამო. პიტი - არა. ის ცას უყურებს, იღიმის და ამბობს:

„ივნისის მოღრუბლული დღეები. მიყვარს ეს ამინდი. ის ბევრად უფრო ჩაფიქრებული და სიღრმეგრძნობადია“.

ფეხბურთი, ცუდი თამაში და კოლინ ფარელი

ტელევიზორში მსოფლიო ჩემპიონატის მატჩია ჩართული ხმის გარეშე: პარაგვაი–გერმანია. პიტი ხანდახან გაყურებს ეკრანს. დინამიკებში კი უკვე ერთი კვირაა ერთი და იგივე ალბომი უკრავს - Kelsey Lu-ს So Help Me God

ეკრანზე პარაგვაელი მოთამაშე წაიქცა და მინდორზე ისე გორავს, თითქოს ფეხი მოაჭრეს.

„სიმულაციის გაკვეთილებს გავხსნი, ეს ბიჭები საშინლად თამაშობენ“, - ამბობს ის, დგება და ვითომ ვარდება. „ეს ერთ-ერთი ყველაზე ცუდი სამსახიობო თამაშია, რაც მინახავს. ვიცი, რომ ჯარიმის გამოძალვა თამაშის ნაწილია, მაგრამ ძმაო, დახმარება სჭირდებათ. ნეიმარით დავიწყებ - მოედანზე ბალერინასავითაა, მაგრამ ცოტა დახვეწა სჭირდება. ვუჩვენებ, როგორ გაყიდოს ეს ისე, რომ რეალურად გამოჩნდეს“.

• შაილო ჯოლი-პიტი ინტერნეტს იპყრობს: საოცარი მსგავსება დედასთან და ვარსკვლავური გამოჩენა

ის მაცივართან მიდის გრეიპფრუტის სელცერის ასაღებად.

„ეს ისეთი რამაა, რაც მიღებულია, მაგრამ არავის მოსწონს - ორმოციანი წლების სამსახიობო თამაშივით, ქალი მსახიობები გულწასულები რომ ეცემოდნენ... ცუდი თამაში ჭკუიდან მიყვანს. აი, რატომ ვერ ვუყურებ პორნოს“.

პიტი სამსახიობო ოსტატობის ფანია ისე, როგორც პატარა ბიჭი - ბეისბოლის. როდესაც საყვარელ მსახიობზე საუბრობს, მისი ხმა აღფრთოვანებით ივსება. ჯეიმს განდოლფინი რომ ვახსენე, მოკრძალებით ჩურჩულებს: „ღმერთო, რა კარგი იყო ფილმში Killing Them Softly (2012). სასტუმროს იმ სცენაში ორი დღე თითქოს ბრანდოს საუკეთესო ფორმას ვუყურებდი“.

ის ყველაფერს უყურებს. ამბობს, რომ უფრო მაყურებელია, ვიდრე მკითხველი (სცენარების გარდა). ღამით ხშირად ტელევიზორთან იძინებს. კოლინ ფარელის The Penguin კიდევ ერთი მაგალითია: „როგორ გამოხატავ ასეთ ემოციას, როცა სახეზე ინჩის სისქის რეზინი გიკეთია? შეუძლებელია, მაგრამ მან ეს შეძლო! ბავშვობაში ხშირად მქონდა მცენარეული ალერგია სახეზე და ეგ პროსტეზები ჭკუიდან გადამიყვანდა“.

ტკივილი, დანაკარგი და „ოჯახური ამბები“

„ეს რა ტატუა?“ - ის წინ იხრება და ჩემს მარცხენა მკლავს უყურებს.

„ჩემი ძმაა. მისი ინიციალები საზღვაო დროშებით. რამდენიმე წლის წინ გარდაიცვალა“.

ის სავარძელში უკან წვება. „ოჰ, კაცო...“

„მაიკი. გულის შეტევა. 46 წლის. აფრენით ცურვა უყვარდა“.

„ძალიან ლამაზია... რამდენი ხნის წინ, თუ საიდუმლო არ არის?“

„ხუთი წლის წინ. ცოტა მეტი“.

იმავე წამს ამბობს: „ოოო. ახლა იწყებ იმ ეტაპს, როცა ამის გადაყლაპვა შეგიძლია“.

თითქოს იგრძნო. როგორც კაცმა, რომელმაც დანაკარგი იცის. უეცრად ბრედ პიტი სწორედ ეს გახდა - კაცი, რომელმაც დანაკარგი იცის.

„ვფიქრობ, გლოვა ყველაზე გათანაბრებითი ემოციაა. დანაკარგი ყველაზე ღრმა რამ არის, რაც ადამიანმა შეიძლება გადაიტანოს. ხოლო სიმარტოვე, რომელიც მას მოსდევს - ყველაზე დიდი ტანჯვა“.

ის ტელევიზორს უყურებს, შემდეგ მოღრუბლულ ცას და მერე კვლავ ჩემს თვალებში: „ხუთი წელი... ხუთი წლის თავზე უბრალოდ ხელახლა იწყებ სუნთქვას“.

საუბარი გადადის კიბოზე, განქორწინებაზე, ალცჰაიმერზე, საყვარელ ძაღლებზე. პიტი ჰყვება აფრიკაში შეხვედრილ ქალებზე, რომლებიც იღიმოდნენ და კერძებს ამზადებდნენ, მოგვიანებით კი გაიგო, რომ თითქმის ყველას თვალწინ დაუხოცეს მამები და ძმები. ჰყვება იმაზეც, რომ შარშან დედის გარდაცვალების შემდეგ, მამამისთან რეგულარულად საუბრობს და მისურისკენ ემზადება წასასვლელად: „სოფლის ხალხი ვართ, სიღრმეებში არ შევდივართ. ხანდახან ერთი ფრაზა იქნება, რომელიც გულს გაგიხვრეტს და მერე ისევ ვაგრძელებთ“.

პიტი ყვება, რომ ცოტა ხნის წინ მეგობარს ეუბნებოდა, თითქოს მეტისმეტად ემოციურია, რაც ხანდახან ძალიან აბრაზებს ან აღაფრთოვანებს. მეგობარმა კი უთხრა: „მე მჯერა ადამიანური გამოცდილების. ეს ნიშნავს, რომ აქ ხარ ყველაფრის შესაგრძნობად - უკიდურესი აღმაფრენიდან სულის შემძვრელ ფსკერამდე“.

„ამან გაათავისუფლა. მივხვდი, რომ ამაში ცუდი არაფერია“.

თუმცა, ეს „სულის შემძვრელი ფსკერი“... პიტმა ყურძნის მარცვალი პირში ჩაიდო და ამოისუნთქა.

„სუიციდური არასდროს ვყოფილვარ. ეს ჩემს ბუნებაში არ არის. პირიქით, ჩემი სენი თანდაყოლილი ოპტიმიზმია... თუმცა იყო ერთი პატარა პერიოდი. იმ ერთ პატარა პერიოდში უბრალოდ გამოსავალს ვერ ვხედავდი. ტკივილი იმდენად გაუსაძლისი იყო, რომ - ნაბიჯის გადადგმას არ ვაპირებდი, მაგრამ ვგრძნობდი ჩემი ტვინისკენ მიმართული ტყვიის ცივ ფოლადს და ეს შვებად მეჩვენებოდა. ვიფიქრე: 'აჰა, გასაგებია, ახლა მესმის სუიციდი - ეს უბრალოდ ტკივილისგან შვების ძიებაა'. მაგრამ მჯერა, რომ გადარჩენის ინსტინქტიც გვაქვს და ჩემთან მან მაშინვე გაიღვიძა... ეს ჯოჯოხეთი ადვილი არ არის. და ამას ეუბნები კაცს, რომელმაც ლატარია მოიგო“.

მხოლოდ პიტმა, ჯოლიმ და მათმა შვილებმა იციან, რა ხდება მათ შორის. ვკითხე: როდესაც ამბობ იმ მომენტებზე, როცა ტკივილი გაუსაძლისი იყო, შვილებზე ვსაუბრობთ?

„ბავშვების ამბები?“  ვკითხე მე.

ის იდაყვს ეყრდნობა და მიყურებს: „ოჯახური ამბები“, - ამბობს ის.

„ოჯახური ამბები“, - ვალაგებ მეც.

„ოჯახური ამბები. მოდი, ასე დავტოვოთ“.

 

კლიპონიანი ბაფთა, AI და მომავალი

ტელევიზორში პენალტების სერიაა. „აი, რატომ არის სპორტი გენიალური - მთელი ცხოვრება ერთ წუთშია მოქცეული“.

თამაშის პაუზისას ვკითხე, იცის თუ არა ბაფთის (Bow tie) შეკვრა.

„აი, არა! იცი რამდენი წელია ვიძახი, ვისწავლი-მეთქი? მერე მივდივარ ღონისძიებაზე, ისევ არ ვიცი, უბრალოდ მივიმაგრებ (clip-on) ხოლმე და მივდივარ. ოსკარიც კი კლიპონიანი ბაფთით მივიღე. ასი პროცენტით!“

საუბარი ხელოვნურ ინტელექტზე გადადის. პიტის თქმით, AI კარგი ინსტრუმენტი იქნება საშუალობიუჯეტიანი ფილმების დასახმარებლად, თუმცა ადამიანურ სულს ვერ შეცვლის.

„უკვე 20 წელია ჩემს ციფრულ სკანირებას აკეთებენ, მაგრამ კონტრაქტში ყოველთვის ვწერ: მე ვფლობ მათ და ვანადგურებ. პარანოიკული მისურიელი ბიჭი ვარ. AI ვერასდროს გააკეთებს იმას, რასაც ცოცხალი მუსიკოსი ან მსახიობი სცენაზე აკეთებს. პარიზში ვნახე, როგორ ასრულებდნენ ფლი და თომ იორკი მარვინ გეის სიმღერას - ეს სიხარულით სავსე სასწაული იყო. AI ამას ვერ იზამს“.

პიტმა ისევ გაიხსენა კლიფ ბუთის როლი. ფილმი, რომელსაც დევიდ ფინჩერი იღებს, ტარანტინოს სცენარით შეიქმნა. „ტარანტინომ მითხრა, რომ მეათე ფილმის შემდეგ მიდიოდა და ეს როლი აღარ უნდა გადაეღო. მე ფინჩერს წავაკითხე სცენარი თვითმფრინავში და დაჯდომამდე მითხრა: 'მე გავაკეთებ'“.

საუბარი დასასრულს უახლოვდება. პიტი კორეული ბარბექიუს შეკვეთას გეგმავს Genwa-დან.

მანამდე კი სურს აზრი დაასრულოს:

„ეგებ არასწორად ვუყურებთ ამ ყველაფერს? ეგებ უნდა დავიწყოთ ყოველგვარი კონტროლის გაშვებით - იმ საჭიროების, იმ რწმენის, თუ როგორ 'უნდა' ყოფილიყო რაღაცები ან როგორ 'უნდა' განვითარებულიყო, და მერე ამის მართვის მცდელობისგან? ეს შეუძლებელია. ეგებ სწორედ ეს არის გზა გაღვიძებისკენ, როცა ერთ დღესაც მზე ცოტათი უფრო კაშკაშებს და ჰაერი ცოტათი უფრო ტკბილია. და ეს თავისთავად არის მიღება“.

ის პატარა მატჩას ფინჯნებს უყურებს და თავს უქნევს. ტელევიზორში პარაგვაელი მოთამაშეები ბალახზე გორავენ, ერთმანეთს ეხვევიან და ყვირიან. მგონი, გერმანელის ცრემლსაც ვხედავ.

 წყარო: esquire.com

გახსოვდეთ: თუ თქვენ ან თქვენს ახლობელს ემოციურად მძიმე პერიოდი აქვს, პროფესიონალური დახმარების თხოვნა სირცხვილი არ არის.

საქართველოში უფასო ფსიქოლოგიური დახმარების მიღება შეგიძლიათ შემდეგ ცხელ ხაზებზე:

• 111 - ბავშვთა და მოზარდთა ფსიქოსოციალური მხარდაჭერის ცხელი ხაზი (მოქმედებს 24/7);
• 1505 - საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს ცხელი ხაზი (ფსიქიკური ჯანმრთელობის მხარდაჭერა);
• 116 006 - მსხვერპლთა დაზარალებულთა დახმარებისა და ფსიქოსოციალური რეაბილიტაციის ცხელი ხაზი.