ქართული თეატრისა და კინოს ისტორია მხოლოდ სცენაზე შესრულებული დიდებული როლებით არ იწერება. ცნობილი ქართველი მსახიობების მოღვაწეობა, მათი პირადი ცხოვრება და ის ამბები, რომლებიც კულისებსა თუ კამერის მიღმა ვითარდებოდა, საზოგადოებისთვის ყოველთვის განსაკუთრებული ინტერესისა და აღტაცების საგანი იყო.
თეატრალური კულისები ხომ ხშირად ინახავს ისეთ დრამებს, სიყვარულის ისტორიებსა თუ ტკივილებს, რომლებიც სცენაზე გათამაშებულ პიესებსაც კი აჭარბებს.
სწორედ ასეთი მრავალფეროვანი, ბრწყინვალებითა და ამავდროულად ტრაგიზმით აღსავსე აღმოჩნდა გამორჩეული ქართველი მსახიობის, მედეა ბიბილეიშვილის ცხოვრების გზა.

მედეა ბიბილეიშვილი ქართული სცენის ერთ-ერთი ყველაზე დახვეწილი, არისტოკრატიული და შთამბეჭდავი გარეგნობის მსახიობი იყო. მას ჰქონდა იშვიათი სილამაზე, რომელსაც ღრმა დრამატული ნიჭი ერწყმოდა. კოტე მარჯანიშვილის სახელობის თეატრის სცენაზე მან არაერთი დასამახსოვრებელი სახე შექმნა.
მისი სილამაზითა და სულიერი სამყაროთი აღფრთოვანებას ვერ მალავდნენ კოლეგები და მაყურებლები. შემორჩენილია გადმოცემა, რომ განსაკუთრებულად მორწმუნე მსახიობს ტაძარში წმინდა მამა გაბრიელი შეხვედრია. ქალბატონი მედეას იშვიათი იერით გაოცებულ წმინდანს მისთვის ლოცვა-კურთხევა მიუცია: „უფალმა დალოცოს შენი სილამაზეო!“
მედეა ბიბილეიშვილის პირადი ცხოვრებაც თეატრალურ ზღაპარს ჰგავდა. ამბობენ, რომ იგი თავის დროზე ქმრისგან ყველაზე განებივრებული მსახიობი იყო. მეუღლე მას უამრავ სიურპრიზსა და ზღაპრულ გარემოს უქმნიდა. ერთ-ერთი ასეთი გამორჩეული ამბავი დღემდე ლეგენდად დარჩა თეატრალურ სამყაროში: ერთხელ, სპექტაკლის დასრულების შემდეგ, მეუღლემ სცენაზე არც მეტი, არც ნაკლები - აყვავებული ატმის ხე მიართვა! ამ საოცარი ჟესტით გაოცებულ დიდ ვერიკო ანჯაფარიძეს უთქვამს: „რას არ მოვსწრებივარ, ბევრი თაიგული, დაფნის გვირგვინი მინახავს, მაგრამ მსგავსი საჩუქარი ჩემთვის არავის გაუკეთებიაო.“
თუმცა, ასეთი ბრწყინვალე კარიერისა და პირადი ცხოვრების მიუხედავად, მსახიობის ბედისწერა უმძიმესი თეატრალური კონფლიქტის მსხვერპლი გახდა.

დღესაც კი, წლების შემდეგ, სოციალურ ქსელებში, კერძოდ, ფეისბუქ ჯგუფში „ხელოვნებაა თავად უკვდავება“ მედეა ბიბილეიშვილის გარშემო მსჯელობა და კამათი არ წყდება. ინტერნეტმომხმარებლები და თეატრალური სფეროს წარმომადგენლები იხსენებენ იმ პერიოდს, როდესაც მარჯანიშვილის თეატრში დიდი საკადრო ცვლილებები დაპირისპირების მიზეზი გახდა.
მსჯელობა საზოგადოებრივ ჯგუფში გრიგოლ ბასილიას მოგონებით დაიწყო, სადაც ავტორმა სწორედ მამა გაბრიელის სიტყვები და აყვავებული ატმის ხის ამბავი გაიხსენა. თუმცა, კომენტარებში დისკუსია მალევე გადაიზარდა იმ ტრაგიკული მოვლენების განხილვაში, რაც მედეა ბიბილეიშვილის თეატრიდან წასვლას უკავშირდება.
ერთ-ერთმა მომხმარებელმა დაწერა, რომ ოთარ მეღვინეთუხუცესი და გურანდა გაბუნია თეატრის პატრიოტები იყვნენ, ხოლო მედეა ბიბილეიშვილი სიცოცხლის ბოლომდე მარჯანიშვილის თეატრში ირიცხებოდა:
„მიცვალებულებს რატომ იხსენებთ ასე აუგად, გურანდა და ბატონი ოთარი მარჯანიშვილის თეატრის ნამდვილი პატრიოტები იყვნენ და მეგობარი მედეა ბიბილეიშვილის, თან ქალბატონი მედეა ბოლომდე მარჯანიშვილის თეატრში იყო…“
ამ პოზიციას მკვეთრი და ემოციური საპასუხო რეაქცია მოჰყვა მსახიობის ნათლულის, მანანა ცომაიას მხრიდან, რომელმაც უარყო ეს ინფორმაცია და განაცხადა, რომ მედეა ბიბილეიშვილი თეატრიდან უსამართლოდ გაათავისუფლეს:
„ქალბატონო, მისი ნათლული ვარ და დანამდვილებით ვიცი! არ ყოფილა ბოლომდე თეატრში! ოთარ მეღვინეთუხუცესის თამადობით, გაათავისუფლეს ბევრი ნიჭიერი მსახიობი, მათ შორის მედეაც! მიჭირს ამ თემაზე საუბარი! არავის შერჩა იმდენი დამსახურებული მსახიობის გამწარება! არ შემეკამათოთ, ვიცი, რასაც ვამბობ!“
ამ დისკუსიას გამოეხმაურა მსახიობი, ასმათ ტყაბლაძე, მედეა ბიბილეიშვილის მეგობარი, რომელმაც ღიად ისაუბრა იმ მწარე სიმართლეზე, რაც მარჯანიშვილის თეატრში მოხდა:
„თქვენ სიმართლე არ იცით! დიახ, ოთარმა გაუშვა თეატრიდან მედეაც, დოდო ჭიჭინაძეც, თენგიზ არჩვაძეც, თენგიზ მაისურაძეც - სულ 35 მსახიობი, მათ შორის მეც. და მედეა სამსახიობო შესასვლელიდან არ შეუშვა თეატრში, საუბედუროდ, ეს არის სიმართლე. მე ცხრა სასამართლო პროცესი მოვუგე და აღარ დავბრუნდი, პირობა შევთავაზე: თუ ყველას დააბრუნებდნენ, მხოლოდ მაშინ. ეს სიმართლეა, მე არასდროს ვტყუი ან ჩუმად ვარ.“
სოციალურ ქსელებში ამ თემაზე დღემდე არსებული ინტერესი მოწმობს, რომ საზოგადოებას ახსოვს გამორჩეული მსახიობები. მედეა ბიბილეიშვილი მაყურებლის მეხსიერებაში რჩება როგორც ნიჭიერი და გამორჩეული გარეგნობის ხელოვანი, რომელმაც ქართული თეატრის ისტორიაში თავისი კვალი დატოვა.
