"ყველაზე ლამაზად თავი მაკა ასათიანის წითელ კაბაში ვიგრძენი" - ნანი ბრეგვაძე, როგორც სტილისა და ელეგანტურობის ნამდვილი სიმბოლო - Marao

არსებობსენ ადამიანები, რომელიც დროის ცვლილებებს სრულიად ბუნებრივად, ყოველგვარი ძალისხმევის გარეშე უძლებენ და თავისი არსით საზომად იქცევიან. ნანი ბრეგვაძე სწორედ ის იშვიათი მასშტაბია, რომლის სახელიც თაობების განმავლობაში სცილდება უბრალოდ მუსიკალური შესრულების ჩარჩოებს და ჩვენი ესთეტიკური მეხსიერების განუყოფელ ნაწილად ყალიბდება. მის სტილში არასოდეს ყოფილა დროებითი ტენდენციების კვალი ან ზედმეტი ეფექტების ძიება; პირიქით, მისი ელეგანტურობა ყოველთვის შინაგანი სიმშვიდის, ღირსებისა და ზომიერების მკაცრ, მაგრამ ზომიერ ჰარმონიას ემყარებოდა. ეს არის დახვეწილობა, რომელიც არა კაბის სილუეტით ან ხმის ტემბრით იწყება, არამედ იმ იშვიათი შინაგანი კულტურით, რომელსაც ეპოქები ვერ ცვლიან, რადგან ის თვითონვე ქმნის და აყალიბებს ეპოქას.

• „სახლი ჩემთვის ყველაფერია, მთელი ცხოვრებაა... იმდენად ძნელია, როცა შენი მეგობრები მიდიან, ვერ აგიწერ“ - ქართული სცენის დედოფლის, ნანი ბრეგვაძის ცხოვრებისეული აღსარება

ნანი ბრეგვაძის ყოველი ახალი გამოჩენა მსემენელისა და მაყურებლისთვის ერთი დიდი ზეიმია - ამჯერად კი ჩვენი დროის ლეგენდასთან ნონო ელიავამ boygars.store-ისთან ერთად იმუშავა. 

ნინო ელიავას ინტერვიუ ნანი ბრეგვაძესთან

ნინო: გაქვთ თუ არა იმ კაბის მოგონება, რომელშიც თავი პირველად იგრძენით გამორჩეულად ლამაზად?

ნანი: ალბათ, ვერ დავჯერდები მხოლოდ ერთ კაბას, რადგან რამდენიმე იყო, რომლებიც მართლაც ძალიან მიყვარდა და თავს შესანიშნავად ვგრძნობდი. მაგალითად, მაჩუქეს ბარბრა სტრეიზანდის ერთ-ერთი კაბა, რომელიც ამერიკაში აუქციონზე იყიდეს. ხავერდის დეტალებით... ბრწყინვალე... დღემდე მე და ეკა ხშირად ვიცვამთ მას. თუმცა, ყველაზე ლამაზად თავი მაკა ასათიანის წითელ კაბაში ვიგრძენი. მის ჩაცმაზე აბსოლუტურად ვგიჟდებოდი; ეს უსიტყვოდ ჭეშმარიტად გამორჩეული კაბა იყო.

•  "შარლ აზნავურმა ჩემს სიმღერას "საოცრება" უწოდა..." - ნანი ბრეგვაძის აქამდე უცნობი მოგნება

ნინო: რას აფასებთ თანამედროვე ქალების სტილში და რა არის ის, რაც დღეს, თქვენი აზრით, აკლიათ?

ნანი: ზოგადად რომ ვთქვათ, ახალგაზრდა თაობა წარმოუდგენლად ლამაზი გახდა და მათი სტილიც მომწონს. მიუხედავად ამისა, ვგრძნობ, რომ ინდივიდუალურობის ნაკლებობაა. ისეთი შთაბეჭდილება რჩება, თითქოს მათი ტანსაცმელი, ვარცხნილობა და ზოგადი ვიზუალი ერთმანეთს დაემსგავსა. ვერ ვიტყვი, რომ ეს მომწონს, მაგრამ, მეორე მხრივ, ალბათ ამ ყველაფერს ოდნავ სხვა პრიზმიდან ვუყურებ.

ნინო: ოცი წლის ნანი რომ იჯდეს დღეს თქვენს წინაშე, რა რჩევას მისცემდით?

ნანი: ოცი წლის ასაკში ნანი უბრალოდ სტუდენტი იყო — გამოუცდელი ახალგაზრდა გოგო, რომელსაც ცხოვრება ჯერ კიდევ ვერ ესმოდა ღრმად. დღეს იმ ახალგაზრდა მეს ვურჩევდი, რომ ფოკუსირებულიყო სწავლაზე და უბრალოდ მიჰყოლოდა იმ გზას, რომელიც ცხოვრებამ დაუგო — ზუსტად ისე, როგორც მე გავაკეთე. ვგრძნობ, რომ გზაში არაფერი დამიკარგავს და ყველაფერი ზუსტად ისე განვითარდა, როგორც საჭირო იყო. 

ნანი ბრეგვაძის შთამბეჭდავი ფოტოებისა და ინტერვიუს ნახვა სრულად შეგიძლიათ boygars.store magazine