„61 წლის ასაკში ისევ ვალენტინობის განწყობაზე ვარ!“ - 90-იანების სუპერმოდელი პაულინა პორიზკოვას იტალიური ქორწილი და კაბა, რომელიც „წყალივით მოძრაობს“ - Marao
„61 წლის ასაკში ისევ ვალენტინობის განწყობაზე ვარ!“ - 90-იანების სუპერმოდელი პაულინა პორიზკოვას იტალიური ქორწილი და კაბა, რომელიც „წყალივით მოძრაობს“
სუპერმოდელ პაულინა პორიზკოვას ჯერ კიდევ პირველ პაემნამდე ჰქონდა განცდა, რომ კომედიური ჟანრის სცენარისტი ჯეფ გრინშტაინი ზუსტად მისი ტიპაჟი იყო. წყვილმა ერთმანეთი 2023 წლის იანვარში, გაცნობის აპლიკაციით იპოვა.
„ეს ამბავი თავიდანვე სასაცილოდ დაიწყო: რატომ უნდა მოეწონებინა ულამაზეს ყოფილ სუპერმოდელს ოდნავ უხერხული, გამელოტებული სცენარისტი, რომელსაც საშინელი პროფილი ჰქონდა?“ - ხუმრობს ჯეფი. „როგორც აღმოჩნდა, მიუხედავად ჩემი ცუდი პროფილისა, საუნდტრეკად შესანიშნავი სიმღერა მქონდა არჩეული: Jonathan Richman and the Modern Lovers-ის ‘Modern World’.“
პაულინამ აღნიშნა, რომ ამ ჯგუფის ფანი იყო, რის შემდეგაც მიმოწერა და საერთო ინტერესების აღმოჩენა დაიწყეს.
„მალე ტექსტური შეტყობინებებიდან FaceTime-ზე გადავედით, ჩაის ჭიქები ტეკილას ჭიქებმა შეცვალა, ხოლო საუბრები სულ უფრო ხანგრძლივი ხდებოდა. საბოლოოდ, ეტყობა მოთმინებადაკარგულმა პაულინამ მესიჯი მომწერა: "ქაღალდზე ჩემი იდეალური მამაკაცი ხარ. ასე რომ, როდის ჩამოდიხარ ნიუ-იორკში?"
ზუსტად ერთი თვის თავზე, ჯეფი ნიუ-იორკში გაემგზავრა. ისინი ერთმანეთს Hotel Chelsea-ს ბარში შეხვდნენ. „მისი პირისპირ დანახვისას სუნთქვა შემეკრა,“ იხსენებს ჯეფი. „ხოლო 10 წუთის შემდეგ, როგორც კი მარტინი მოგიტანეს, მან მაკოცა. ჩვენ შორის საოცარი ქიმია გაჩნდა. ვახშამმა ფრთები შეგვასხა, მან თავისთან წამიყვანა და მას შემდეგ ერთად ვართ.“
2025 წლის ზაფხულში წყვილი ჩეხეთის კურორტ კარლოვი-ვარიში იმყოფებოდა, სადაც პაულინას ფილმში იღებდნენ. ამ ორ თვეში ჯეფს ხელის თხოვნის იდეალური გეგმა მომწიფდა.
„მივაგენი ბეჭედს - ჩეხური წარმოების, 100 წლის წინანდელ არტ-დეკოს სტილის სამკაულს ალმასის უნიკალური ჭრით, რომელიც სანთლის შუქზე საოცრად კაშკაშებდა,“ - იხსენებს ჯეფი. „ასევე ვიპოვე ხის მუსიკალური ზარდახშა, რომელიც ჩეხი კომპოზიტორის, სმეტანას ‘The Moldau’-ს უკრავდა, საიდანაც პატარა ბიჭუნა ვარდით ხელში ამოხტებოდა ხოლმე. შევარჩიე იდეალური ადგილიც: გოეთეს გადასახედი - XVIII საუკუნის აგურის კოშკი, საიდანაც ქალაქის ულამაზესი ხედი იშლება.“ ჯეფს სურდა, გადაღებების დასრულების აღსანიშნავი წვეულების შემდეგ პაულინა იქ წაეყვანა.
სამწუხაროდ, წვეულება დიდხანს გაგრძელდა და ჯეფს მანქანის სწრაფად მართვა მოუწია, რათა კოშკის დაკეტვამდე მისულიყვნენ.
„მივედით კოშკთან, ვტაცე ხელი ზარდახშას, ჯიბეში ჩავიტენე და ხუთი სართული ფეხით ავიყვანე,“ იხსენებს ის. „სული მოვითქვით. მომენტი იდეალურია, ხედი - შთამბეჭდავი. ცალ მუხლზე დავეცი, სიტყვები წარმოვთქვი და მან თანხმობა განმიცხადა. გავხსენი მუსიკალური ზარდახშა, მუსიკა ჩაირთო, ბიჭუნა ვარდით ამოხტა... და ბეჭედი შიგნით არ არის!“
ისინი უკან, მანქანისკენ გაიქცნენ, პაულინამ კი იხუმრა: „American Express-ით ხომ არ იყიდე? მათ შეძენილი ნივთის დაზღვევა აქვს.“ საბედნიეროდ, ბეჭედი მანქანაში, ჩანთის ფსკერზე აღმოჩნდა და საბოლოოდ პაულინას თითიც დაამშვენა.
ხელის თხოვნის შემდეგ ევროპაში მოგზაურობისას წყვილმა საქორწილო ლოკაციაც შეარჩია: Villa Crespi იტალიაში, ორტა-სან-ჯულიოში. პაულინა XIX საუკუნის მავრიტანული აღორძინების სტილის ამ სასტუმროს 30 წლის წინ, ფოტოსესიის დროს ეწვია, ხოლო 2024 წელს იქ ჯეფთან ერთად დაბრუნდა.
პაულინა პორიზკოვას ქორწილი
„როდესაც გერმანიისა და შვეიცარიის გავლით იტალიისკენ მივდიოდით, ორივეს ერთდროულად მოგვივიდა აზრად: "ხომ არ შევიაროთ Villa Crespi-ში და ვნახოთ, შევძლებთ თუ არა იქ დაქორწინებას?’“ იხსენებს პაულინა. „ეს საოცრად რომანტიკული ადგილია, რომლის შესახებ თითქოს არავინ იცის... ნუ, აქამდე მაინც.“ წყვილმა ქორწილის თარიღად 2026 წლის 3 ივლისი აირჩია - ზუსტად სამნახევარი წელი ნიუ-იორკში მათი პირველი შეხვედრიდან.
ორგანიზება მთლიანად თავად ითავეს: ცერემონია ტბის პირას მდებარე მერიაში დაგეგმეს, ხოლო მიღება - Villa Crespi-ში. „მადლობა უნდა გადავუხადოთ კიარა ფერარის Villa Crespi-დან, რომელიც ადგილობრივ კონტრაქტორებთან - ფლორისტთან, დიჯეისთან და სხვებთან დაკავშირებაში დაგვეხმარა,“ აღნიშნავს პაულინა.
წყვილმა თავისი მცირე მასშტაბის დღესასწაულის დეტალები შედარებით მარტივად დაგეგმა. „მეორე ქორწინება განსხვავებულია,“ ამბობს ჯეფი. „არცერთს არ გვინდოდა ზედმეტი აურზაური წინასწარ შეტყობინებებსა თუ საქორწილო ვებგვერდებზე. თუმცა ნამდვილი ქაღალდის მოწვევები ნამდვილად მსურდა.“ ამიტომ, სიძემ თავის დიზაინერ ძმას სთხოვა, მოწვევები Villa Crespi-ს ფერებისა და პაულინას ბეჭდის არტ-დეკოს ესთეტიკის მიხედვით შეექმნა.
სტუმრებს ფორმალური დრესკოდის დაცვა სთხოვეს, თუმცა იტალიური ზაფხულის ცხელი ამინდის გათვალისწინებით. „ჩვენი მეგობრის, ჯაკის მიერ გადმოცემული ფერადი ქაღალდის ქოლგების წყალობით, საერთო გარემო საკმაოდ ფიცჯერალდისეული გამოვიდა,“ ამბობს პაულინა.
ერთ-ერთი ყველაზე რთული ეტაპი იტალიაში ოფიციალური ქორწინების გაფორმება აღმოჩნდა - ბიუროკრატიული პროცედურების გამო უცხოელების უმეტესობა ამ ნაბიჯს ერიდება.
„ხალხი გვეკითხებოდა: "რატომ არ აკეთებთ სიმბოლურ ცერემონიას იტალიაში, ხოლო ოფიციალურ ნაწილს აშშ-ში?’“ იხსენებს პაულინა. „ჯერ ერთი, არის რაღაც რომანტიკული იმაში, როდესაც ქორწინებისთვის ბრძოლა გიწევს. და მეორეც, გვინდოდა ცერემონიიდან ნამდვილად და ოფიციალურად დაქორწინებულები გამოსულიყავით. თუმცა, ამ შედეგის მისაღწევად უამრავი დაბრკოლების გადალახვა მოგვიწია!“
რაც შეეხება საქორწილო კაბას, პაულინა აქაც მზად იყო განსაკუთრებული ძალისხმევისთვის. „ვიცოდი, რომ ინდივიდუალურად შეკერილი კაბა მინდოდა და არა მზა სამოსი მაღაზიიდან,“ იხსენებს პატარძალი. „თავიდანვე მომვიდა აზრად House of Gilles-ის კუტურიერებთან თანამშრომლობა.“ მან ბრენდის თანადამფუძნებელი ქლოი მენდელ კორგანი შვილის მეშვეობით იცნობდა და დიზაინის შესაქმნელად მას დაუკავშირდა.
პაულინას თავიდანვე მკაფიოდ ჰქონდა გადაწყვეტილი, რომ თეთრი კაბა არ ეცმებოდა. „არა იმიტომ, რასაც იფიქრებდით - უბიწოების კონოტაციის გამო - არამედ უფრო იმის გამო, რომ როგორც მოდელს, თეთრი საქორწილო კაბა ათასჯერ მცმია,“ ამბობს ის. „მინდოდა ფერი ყოფილიყო თითქოს ‘უფერო’. რაღაც გამოუთქმელი და უხილავი, რომ ვერ გეთქვათ ‘მან ყვითელი კაბა მოირგო’ ან ‘ვარდისფერი ეცვა’.“ პაულინას ასევე სურდა სამოსი, რომელიც „მის გარშემო წყალივით იმოძრავებდა“.
პატარძალმა დიზაინერს შთაგონებისთვის ლოპენ ჰატონის Halston-ის კაბის ფოტო (1975 წლის ოსკარების ცერემონიიდან) და გრეის კელის ლურჯი კაბა (ფილმიდან To Catch a Thief) გადასცა, Villa Crespi-ს ფოტოსთან ერთად.
დიზაინერმა რამდენიმე ესკიზი გაამზადა, რომლებშიც პაულინას ხედვა იდეალურად იყო ასახული: ღრმა დეკოლტე, გამოკვეთილი წელი და ჰაეროვანი, პლისირებული ქსოვილი ნაზ, გრილ ტონებში.
„საქორწილო მიღებაზე ერთ-ერთი სტუმარი მოვიდა და მეუბნება: ‘ახლახან რეკრეაციული კეტამინი მივიღე და შენი კაბა ელემენტის ფერია.’ იგულისხმებოდა ფერი, რომლის აღწერაც შეუძლებელია - როგორც წყალი, რომელსაც ფერზე მეტი ფერი აქვს,“ იხსენებს პაულინა. „ასე რომ, ვფიქრობ, ზუსტად ის მივიღე, რაც მსურდა!“
